ภาวะผู้นำทางการเมืองตามแนวสังคหวัตถุธรรมของผู้บริหารองค์การบริหารส่วนตำบลในอำเภอหนองบัวแดง จังหวัดชัยภูมิ
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ดังนี้ (1) เพื่อศึกษาระดับภาวะผู้นำทางการเมืองของผู้บริหารองค์การบริหารส่วนตำบลในอำเภอหนองบัวแดง จังหวัดชัยภูมิ (2) เพื่อเปรียบเทียบภาวะผู้นำทางการเมืองของผู้บริหารองค์การบริหารส่วนตำบลในอำเภอหนองบัวแดง จังหวัดชัยภูมิ โดยจำแนกตามปัจจัยส่วนบุคคล และ (3) เพื่อนำเสนอภาวะผู้นำทางการเมืองตามแนวสังคหวัตถุธรรมของผู้บริหารองค์การบริหารส่วนตำบลในอำเภอหนองบัวแดง จังหวัดชัยภูมิ โดยการวิจัยแบบผสานวิธี จากกลุ่มตัวอย่าง จำนวน 399 คน ใช้แบบสอบถาม แบบสัมภาษณ์ หาค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน โดยการทดสอบสมมติฐาน การวิจัยเชิงคุณภาพเก็บข้อมูลจากผู้ให้ข้อมูลที่สำคัญจำนวน 10 รูปหรือคน ด้วยวิธีการสัมภาษณ์เชิงลึก และวิเคราะห์ข้อมูลด้วยการพรรณนา ผลการวิจัยพบว่า
1. ระดับภาวะผู้นำทางการเมืองของผู้บริหารองค์การบริหารส่วนตำบล โดยรวม อยู่ในระดับมาก (x̄=3.51)
2. ผลการเปรียบเทียบภาวะผู้นำทางการเมืองของผู้บริหารองค์การบริหารส่วนตำบล จำแนกตามปัจจัยส่วนบุคคล พบว่า ประชาชนที่มี เพศ อายุ การศึกษา อาชีพ และรายได้ต่างกัน ภาวะผู้นำทางการเมืองแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 จึงยอมรับสมมติฐานการวิจัย
3. ภาวะผู้นำทางการเมืองตามแนวสังคหวัตถุธรรมของผู้บริหารองค์การบริหารส่วนตำบลโดยการประยุกต์ตามหลักสังคหวัตถุธรรม 4 เป็นแนวทางสำคัญที่ช่วยเสริมภาวะผู้นำทางการเมืองให้เกิด
การยอมรับและความร่วมมือจากประชาชน และสามารถบริหารงานท้องถิ่นอย่างมีประสิทธิภาพและยั่งยืนได้แก่ (1) ทาน ผู้นำมีจิตสาธารณะ เอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ (2) ปิยวาจา สื่อสารด้วยถ้อยคำสุภาพ รับฟังความคิดเห็นของประชาชน (3) อัตถจริยา ปฏิบัติงานเพื่อประโยชน์ของชุมชนอย่างจริงจัง (4) สมานัตตตา วางตนเสมอภาค ไม่เลือกปฏิบัติ
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ต้นฉบับที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสาร มจร พุทธโสธรปริทรรศน์ วิทยาลัยสงฆ์พุทธโสธร มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ถือเป็นกรรมสิทธิ์ของวิทยาลัยสงฆ์พุทธโสธร มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ห้ามนำข้อความทั้งหมดหรือบางส่วนไปพิมพ์ซ้ำ เว้นเสีย แต่ว่าจะได้รับอนุญาตจากวิทยาลัยฯ เป็นลายลักษณ์อักษร และเพื่อให้เป็นไปตามกฎหมายลิขสิทธิ์ ผู้เขียนทุกท่านต้องลงลายมือชื่อในแบบฟอร์มใบมอบลิขสิทธิ์ บทความให้แก่วารสาร พร้อมกับบทความต้นฉบับที่ได้แก้ไขครั้งสุดท้าย นอกจากนี้ ผู้เขียนทุกท่านต้องยืนยันว่าบทความต้นฉบับที่ส่งมาตีพิมพ์นั้น ได้ส่งมาตีพิมพ์เฉพาะในวารสาร มจร พุทธโสธรปริทรรศน์ เพียงแห่งเดียวเท่านั้น
เอกสารอ้างอิง
กรณัฐ ระงับทุกข์. (2564). การพัฒนาความเป็นพลเมืองในระบอบประชาธิปไตย ที่มีผลต่อการเลือกตั้งทั่วไปในกรุงเทพมหานคร. วารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์, 11(3), 55–65.
กรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น. (2559). การกล่าวหา การชี้มูลความผิดข้อทักท้วงและพฤติกรรมการกระทำความผิดขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ส่วนท้องถิ่น.
คณะกรรมาธิการการปกครอง. (2557). ชุดความรู้เบื้องต้น เรื่อง รูปแบบการบริหารองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นของประเทศไทยและต่างประเทศ. กรุงเทพฯ: สำนักการพิมพ์ สำนักงานเลขาธิการวุฒิสภา.
คณาพงษ์ พึ่งมี. (2559). ภาวะผู้นำเชิงพุทธของผู้บริหารสถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์ และเทคโนโลยีแห่งประเทศไทย. วารสารพุทธนวัตกรรมและการจัดการ, 2(2), 50–58.
ดวงใจ ปินตามูล. (2559). การพัฒนาคุณลักษณะภาวะผู้นำมุ่งให้บริการของผู้บริหารองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในจังหวัดเพชรบูรณ์ตามแนวพุทธธรรม. วารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์, 6(2), 199–210.
นนท์ชนันท์กรณ์ ฝ่ายเทศ. (2563). คุณลักษณะผู้นำทางการเมืองท้องถิ่นที่พึงประสงค์ตามหลักสัปปุริสธรรมของประชาชนในเขตเทศบาลเมืองแสนสุข จังหวัดชลบุรี. วารสารวิชาการรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์, 3(1), 13–22.
บัญญัติ พุ่มพันธ์. (2551). คู่มือการเรียนรู้องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น (อปท.). กรุงเทพฯ: มูลนิธิส่งเสริมการปกครองส่วนท้องถิ่น.
พระครูสุวรรณจันทรังษี (คำมุ โคตรโนนกอก). (2567). การบูรณาการหลักพรหมวิหารธรรมเพื่อส่งเสริมภาวะผู้นำทางการปกครองของผู้ปกครองท้องที่ในอำเภอหนองบัวแดง จังหวัดชัยภูมิ. วารสารชัยภูมิปริทรรศน์, 6(3), 64–75.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2556). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลธรรม. กรุงเทพฯ: มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระมหาวิเศษ กนฺตธมฺโม (มั่งคั่ง). (2562). บทบาทผู้นําฝ่ายปกครองในการจัดการปัญหาความขัดแย้งในชุมชน อําเภอบ้านบึง จังหวัดชลบุรี. วารสารสหวิทยาการนวัตกรรมปริทรรศน์, 2(1), 19-27.
พระเมธี สิริปญฺโญ (วังใน). (2564). ภาวะผู้นำทางการเมืองตามหลักพุทธธรรมของผู้ปกครองท้องที่ในตำบลป่าแมต อำเภอเมืองแพร่ จังหวัดแพร่. วารสาร มจร โกศัยปริทรรศน์, 2(3), 14–22.
โสภณ สุพงษ์. (2565). การมีส่วนร่วมทางการเมืองในการเลือกตั้งทั่วไปของประชาชนในเทศบาล ตำบลกันทรอม อำเภอขุนหาญ จังหวัดศรีสะเกษ. วารสารสหวิทยาการนวัตกรรมปริทรรศน์, 3(2), 12–24.
สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร. (2560). รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย. กรุงเทพฯ: สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร.
ลิขิต ธีรเวคิน. (7 ธันวาคม 2567). ผู้นำทางการเมืองในอุดมคติ. สืบค้นเมื่อ 30 กันยายน 2568 จาก https://mgronline.com/daily/detail/9480000168398/dec/7_12.
ลิขิต ธีรเวคิน. (14 มีนาคม 2567). ความเป็นผู้นำทางการเมือง. สืบค้นเมื่อ 30 กันยายน 2568 จาก https://mgronline.com/daily/detail/9500000029811/mar/14_3_50.php.
Elgie, Robert. (1984). Political Leadership in Liberal Democracies. New York: Palgrave.
Taro Yamane. (1973). Statistics: An Introductory Analysis. (3rd ed.). Edition, Tokyo: Aoyama Gakuin University.
