การประยุกต์หลักอคติธรรมเพื่อส่งเสริมภาวะผู้นำทางการเมืองของผู้บริหารเทศบาลในอำเภอภูเขียว จังหวัดชัยภูมิ

Main Article Content

ฉัตรมงคล วงษ์ธรรม
พระมหานรินทร์ เอมพันธ์
สุเนตร ธนศิลปพิชิต

บทคัดย่อ

การวิจัยในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ดังนี้ (1) เพื่อศึกษาระดับภาวะผู้นำทางการเมืองของผู้บริหารเทศบาลในอำเภอภูเขียว จังหวัดชัยภูมิ (2) เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างหลักอคติธรรมกับภาวะผู้นำทางการเมืองของผู้บริหารเทศบาลในอำเภอภูเขียว จังหวัดชัยภูมิ (3) เพื่อนำเสนอการประยุกต์หลักอคติธรรมเพื่อส่งเสริมภาวะผู้นำทางการเมืองของผู้บริหารเทศบาลในอำเภอภูเขียว จังหวัดชัยภูมิ โดยมีระเบียบวิธีวิจัยเป็นการวิจัยแบบผสานวิธี และการวิจัยเชิงปริมาณเก็บข้อมูลด้วยแบบสอบถามจากกลุ่มตัวอย่าง จำนวน 397 คน โดยเครื่องมือที่ใช้ คือ แบบสอบถามและแบบสัมภาษณ์ วิเคราะห์ข้อมูลโดยหาค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ทดสอบสมมติฐานโดยการหาค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน การวิจัยเชิงคุณภาพเก็บข้อมูลจากผู้ให้ข้อมูลที่สำคัญจำนวน 9 รูปหรือคน ด้วยวิธีการสัมภาษณ์เชิงลึก และวิเคราะห์ข้อมูลด้วยการพรรณนาความ ผลการวิจัยพบว่า
1. ระดับภาวะผู้นำทางการเมืองของผู้บริหารเทศบาลในอำเภอภูเขียว จังหวัดชัยภูมิ เฉลี่ยทุกด้านอยู่ในระดับมาก (x̄ =4.01)
2. ความสัมพันธ์ระหว่างหลักอคติธรรมกับภาวะผู้นำทางการเมืองของผู้บริหารเทศบาลในอำเภอภูเขียว จังหวัดชัยภูมิ โดยภาพรวม มีความสัมพันธ์เชิงบวกในระดับมาก (R = .956**)
3. การประยุกต์หลักอคติธรรมเพื่อส่งเสริมภาวะผู้นำทางการเมืองของผู้บริหารเทศบาลในอำเภอภูเขียว จังหวัดชัยภูมิ พบว่า ควรแสดงออกถึงความรู้ความเข้าใจ ความสามารถ ความเชื่อมั่น ในการแก้ไขปัญหาต่าง ๆ ได้ ควรมีอุดมการณ์ มุ่งมั่นในคุณธรรม จริยธรรม ควรมีการแสดงออกถึงการให้ความสำคัญต่อความสำเร็จของงานและเพื่อนร่วมงาน ปกป้องความถูกต้องแม้ในภาวะกดดันหรือภัยคุกคาม ควรมีการแลกเปลี่ยนแนวความคิดในการทำงานกับผู้ร่วมงานเพื่อให้เกิดความท้าทายใหม่ ๆ

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
วงษ์ธรรม ฉ., เอมพันธ์ พ., & ธนศิลปพิชิต ส. (2026). การประยุกต์หลักอคติธรรมเพื่อส่งเสริมภาวะผู้นำทางการเมืองของผู้บริหารเทศบาลในอำเภอภูเขียว จังหวัดชัยภูมิ. วารสาร มจร พุทธโสธรปริทรรศน์, 6(1), 16–30. สืบค้น จาก https://so02.tci-thaijo.org/index.php/JMBR_sothorn/article/view/282287
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กรมการปกครอง กระทรวงมหาดไทย. (1 มกราคม 2567). สถิติประชากรทางการทะเบียนราษฎร. สืบค้นเมื่อ 2 กันยายน 2567, จาก https://stat.bora.dopa.go.th/stat/statnew/statMONTH/statmonth/#/ view.

นิศาชล ฉัตรทอง. (2567). ภาวะผู้นำทางการบริหารการพัฒนา. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา, 18(2), 380-390.

พระคมกริช จนฺทสุทฺโธ (สุขพัตร) และคณะ. (2566). ภาวะผู้นําทางการเมืองของคณะผู้บริหารเทศบาลเมืองปากช่องจังหวัดนครราชสีมา. วารสารสังคมศาสตร์และศาสตร์รวมสมัย, 4(1), 42-53.

พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2558). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลธรรม. กรุงเทพฯ: มูลนิธิธรรมทานกุศลจิต.

พระมหาประมาณ อุชุจาโร เรืองมะเริง. (2558). ภาวะผู้นำตามหลักพุทธธรรมของผู้บริหารเทศบาลตำบลบ้านโพธิ์ อำเภอเมือง จังหวัดนครราชสีมา (วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต). อยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระวิชาญ จนฺทสาโร มุ่งภู่กลาง (2564). อิทธิพลของสื่อที่มีผลต่อการมีส่วนร่วมทางการเมืองของประชาชนในเทศบาลตำบลกุดจิก อำเภอสูงเนิน จังหวัดนครราชสีมา (วิทยานิพนธ์รัฐศาสตรมหาบัณฑิต). อยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พิสิฐ โอ่งเจริญ. (2560). การถอดบทเรียน บริหารโครงการภาครัฐ. กรุงเทพฯ: บจก.ทูเกเตอร์เอ็ดดูเทนเนอร์.

ลิขิต ธีรเวคิน. (2553). การเมืองการปกครองไทย. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

วนิดา บุญส่ง. (2557). การบริหารงานบุคคลโดยปราศจากหลักอคติ 4 ของผู้บริหารโรงเรียนประถมศึกษา อำเภอชุมแสง จังหวัดนครสวรรค์ (วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต). อยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

สุรพล สุยะพรหม และคณะ. (2555). ทฤษฎีองค์การและการจัดการเชิงพุทธ. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

Bass B. M & Riggio R. E. (2006). Transformational Leadership. (2nd ed.). Psychology Press.

Elgie, Robert. (1984). Political Leadership in Liberal Democracies. New York: Palerave.

Rasmussen, Jorgen. (1986). The Process of Politics: A Comparative Approach. Chicago: Aldine.

Yamane Taro. (1967). Statistics: An Introductory Analysis. New York: Harpen and Row.