ปัจจัยที่ส่งผลต่อการตัดสินใจในการไปใช้สิทธิเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดชัยภูมิของประชาชนในอำเภอเมือง จังหวัดชัยภูมิ
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ (1) เพื่อศึกษาระดับการตัดสินใจในการไปใช้สิทธิเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดชัยภูมิของประชาชนในอำเภอเมือง จังหวัดชัยภูมิ (2) เพื่อศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อการตัดสินใจในการไปใช้สิทธิเลือกตั้ง (3) เพื่อนำเสนอแนวทางส่งเสริมการตัดสินใจในการใช้สิทธิเลือกตั้ง โดยการประยุกต์ตามหลักสังคหวัตถุธรรม โดยมีระเบียบวิธีวิจัยเป็นการวิจัยแบบผสานวิธี การวิจัยเชิงคุณภาพ จากผู้ให้ข้อมูลสำคัญจำนวน 10 รูปหรือคน ด้วยวิธีการสัมภาษณ์เชิงลึก และการวิจัยเชิงปริมาณ เก็บข้อมูลด้วยแบบสอบถามจากกลุ่มตัวอย่าง จำนวน 399 คน โดยเครื่องมือที่ใช้ คือ แบบสอบถามและแบบสัมภาษณ์ วิเคราะห์ข้อมูลโดยหาค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ยส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ทดสอบสมมติฐานโดยการหาค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน และวิเคราะห์ข้อมูลด้วยการพรรณนาความ ผลการวิจัยพบว่า
1. ระดับการตัดสินใจในการไปใช้สิทธิเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดชัยภูมิ พบว่า โดยรวมและรายด้านมีค่าเฉลี่ยอยู่ในระดับมากทุกด้าน
2. ปัจจัยที่ส่งผลต่อการตัดสินใจในการไปใช้สิทธิเลือกตั้ง พบว่า 1) หลักธรรมสังคหวัตถุ 4 มีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 2) ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจเลือกตั้งทั้ง 4 ด้าน มีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01
3. การนำแนวทางส่งเสริมการตัดสินใจในการไปใช้สิทธิเลือกตั้ง โดยการประยุกต์ตามหลักสังคหวัตถุธรรม พบว่า การตัดสินใจของผู้ไปใช้สิทธิเลือกตั้ง ประกอบด้วย การเสียสละเพื่อชุมชนการให้ (ทาน) การสื่อสารด้วยวาจาที่ดี (ปิยวาจา) การประพฤติประโยชน์ การเป็นแบบอย่างที่ดีของผู้นำ (อัตถจริยา) และการสร้างความเท่าเทียมในสังคมและความมีตนเสมอ (สมานัตตตา)
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ต้นฉบับที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสาร มจร พุทธโสธรปริทรรศน์ วิทยาลัยสงฆ์พุทธโสธร มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ถือเป็นกรรมสิทธิ์ของวิทยาลัยสงฆ์พุทธโสธร มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ห้ามนำข้อความทั้งหมดหรือบางส่วนไปพิมพ์ซ้ำ เว้นเสีย แต่ว่าจะได้รับอนุญาตจากวิทยาลัยฯ เป็นลายลักษณ์อักษร และเพื่อให้เป็นไปตามกฎหมายลิขสิทธิ์ ผู้เขียนทุกท่านต้องลงลายมือชื่อในแบบฟอร์มใบมอบลิขสิทธิ์ บทความให้แก่วารสาร พร้อมกับบทความต้นฉบับที่ได้แก้ไขครั้งสุดท้าย นอกจากนี้ ผู้เขียนทุกท่านต้องยืนยันว่าบทความต้นฉบับที่ส่งมาตีพิมพ์นั้น ได้ส่งมาตีพิมพ์เฉพาะในวารสาร มจร พุทธโสธรปริทรรศน์ เพียงแห่งเดียวเท่านั้น
เอกสารอ้างอิง
กรณัฐ ระงับทุกข์. (2564). การพัฒนาความเป็นพลเมืองในระบอบประชาธิปไตยของประชาชนที่มีผลต่อการเลือกตั้งทั่วไปในกรุงเทพมหานคร. วารสารวิชาการคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, 23(1), 1–18.
จันทมร สีหาบุญลี. (2566). ปัจจัยการตัดสินใจเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร. กลุ่มงานวิจัยและพัฒนา สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร.
จิดาภา ยศวิลัย, อนุภูมิ โซวเกษม และอภิญญา ฉัตรช่อฟ้า. (2567). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการไปใช้สิทธิ์เลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ปี 2562 ของประชาชนเขตบางคอแหลม กรุงเทพมหานคร. วารสารสหวิทยาการนวัตกรรมปริทรรศน์, 7(1), 14–26.
ชูศรี วงศ์รัตนะ. (2560). การวิเคราะห์ข้อมูลทางสถิติด้วย SPSS. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พระราชบัญญัติองค์การบริหารส่วนจังหวัด พ.ศ. 2540. (2540). ราชกิจจานุเบกษา. 114(52 ก), 8 ตุลาคม 2540.
พระครูศรีธรรมวิเทศ, ยุทธนา ประณีต, สุรพล สุยะพรหม และสวัสดิ์ จิรัฎฐิติกาล. (2564). ปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสินใจของประชาชนในการเลือกตั้งทั่วไปในอำเภอเมือง จังหวัดชุมพร. วารสาร มจร การพัฒนาสังคม, 6(2), 23–32.
พระชินกร สุจิตฺโต (ทองดี), อนุภูมิ โซวเกษม และสุรพล สุยะพรหม. (2564). การบูรณาการหลักพุทธธรรมเพื่อส่งเสริมการสื่อสารทางการเมืองสำหรับประชาชนจังหวัดพระนครศรีอยุธยา. วารสารพุทธสังคมวิทยาปริทรรศน์, 7(1), 15–28.
พระปัญญาฤทธิ์ สิริวฑฺฒโก (ฟ้าศุกล). (2564). ปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสินใจเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรของประชาชนในอำเภอเลิงนกทา จังหวัดยโสธร (สารนิพนธ์รัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐศาสตร์). อยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตโต). (2561). พุทธธรรม (ฉบับปรับปรุงและขยายความ). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระมหาชาตรี ชาครชโย. (2564). การตื่นตัวทางการเมืองของประชาชนในการไปใช้สิทธิ์เลือกตั้งทั่วไปในอำเภอสามโคก จังหวัดปทุมธานี. วารสารสหวิทยาการนวัตกรรมปริทรรศน์, 4(2), 25.
พระมหาสังคม ชยานนฺโท (ช่างเหล็ก). (2564). พฤติกรรมการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดชัยภูมิของประชาชนในอำเภอเมือง จังหวัดชัยภูมิ (วิทยานิพนธ์รัฐศาสตรมหาบัณฑิต). อยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พลวัฒน์ ชุมสุข และภัทรพล ใจเย็น. (2567). ประชาธิปไตยกับการเลือกตั้ง. วารสารวิชาการรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์, 6(2), 163.
ราชบัณฑิตยสถาน. (2554). พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554. กรุงเทพฯ: ราชบัณฑิตยสถาน.
วิทยา ชินบุตร. (2559). การเลือกตั้ง. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
สมภพ ระงับทุกข์. (2566). การเลือกตั้ง: กระบวนการเพื่อความเป็นประชาธิปไตย. วารสารสหศาสตร์การพัฒนาสังคม, 1(3), 17–18.
สติธร ธนานิธิโชติ. (2562). ความไว้วางใจทางการเมืองและพฤติกรรมการเลือกตั้งของประชาชนไทย. กรุงเทพฯ: สถาบันพระปกเกล้า.
องค์การบริหารส่วนจังหวัดชัยภูมิ. (2567). ประกาศผลการนับคะแนนการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดชัยภูมิ วันที่ 11 สิงหาคม 2567. ชัยภูมิ: ศูนย์ประสานงานการเลือกตั้ง องค์การบริหารส่วนจังหวัดชัยภูมิ.
Cronbach, L. J. (2514). Essentials of psychological testing. (4th ed.). New York: Harper & Row.
Downs, A. (2500). An economic theory of democracy. New York: Harper & Row.
McCombs, M. E., Shaw, D. L. (2515). The agenda-setting function of mass media. Public Opinion Quarterly, 36(2), 176–187.
Norris, P. (2000). A Virtuous Circle: Political Communications in Postindustrial Societies. Cambridge University Press.
Yamane, T. (1973). Statistics: An introductory analysis (3rd ed.). Tokyo: Aoyama Gakuin University.
Thai PBS. (2567). รู้จัก “นายก อบจ.” มีหน้าที่อะไร. สืบค้นเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม 2567, จาก https://www.thaipbs.or.th/now/content/1345