คุณภาพของการให้บริการของบุคลากรวัดโสธรวราราม วรวิหาร จังหวัดฉะเชิงเทรา
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ มุ่งศึกษาคุณภาพการให้บริการของบุคลากรวัดโสธรวราราม วรวิหาร จังหวัดฉะเชิงเทรา โดยใช้แนวคิดทฤษฎีและแนวคิดคุณภาพการให้บริการของ Parasuraman, a Zeithaml & Berry จากรูปแบบ SERVQUAL เป็นกรอบการวิจัย พื้นที่วิจัย คือ วัดโสธรวราราม วรวิหาร ประชากรที่ใช้ในการศึกษา คือ ประชาชนที่มาใช้บริการที่วัดโสธรวราราม วรวิหาร จำนวน 300 คนใช้การเลือกสุ่มตัวอย่างแบบบังเอิญ (Accidental Sampling) เครื่องมือที่ใช้ในการศึกษา คือ แบบสอบถาม ซึ่งเป็นแบบวัดชนิดมาตราส่วนประมาณค่า (Rating Scale) 5 อันดับ เก็บรวบรวมข้อมูลโดยการส่งแบบสอบถามให้กับประชากรที่มาใช้บริการ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติพื้นฐานได้แก่ ค่าความถี่ (Frequency) ค่าร้อยละ (Percentage) ค่าเฉลี่ย (Mean) ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน (Standard Deviation) t-test และ f-Test (One Way Analysis of variance) ผลการวิจัยพบว่า 1. คุณภาพการให้บริการของบุคลากรวัดโสธรวราราม วรวิหาร โดยภาพรวมและรายด้านอยู่ในระดับมากที่สุด 2. การเปรียบเทียบความพึงพอใจต่อคุณภาพการให้บริการของบุคลากรวัดโสธรวราราม วรวิหาร จังหวัดฉะเชิงเทรา จำแนกตามปัจจัยส่วนบุคคล พบว่า ผู้ให้บริการต่อคุณภาพการให้บริการของบุคลากรวัดโสธรวราราม วรวิหาร จังหวัดฉะเชิงเทรา จำแนกตามเพศ อายุ ระดับการศึกษา อาชีพ และรายได้ โดยภาพรวม แตกต่างกันอย่างไม่มีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 3. แนวทางการพัฒนาคุณภาพการใช้บริการของบุคลากรวัดโสธรวราราม วรวิหาร พบว่า บุคลากร ควรมี Service Mind มีความสามารถในการแก้ไขปัญหาและจัดการผู้ใช้บริการเพื่อไม่ให้เกิดความแออัดและสร้างความมั่นใจในเรื่องความปลอดภัยในทรัพย์สินของผู้เข้ารับบริการ และเพิ่มเติมป้ายบทสวดมนต์
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ต้นฉบับที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสาร มจร พุทธโสธรปริทรรศน์ วิทยาลัยสงฆ์พุทธโสธร มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ถือเป็นกรรมสิทธิ์ของวิทยาลัยสงฆ์พุทธโสธร มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ห้ามนำข้อความทั้งหมดหรือบางส่วนไปพิมพ์ซ้ำ เว้นเสีย แต่ว่าจะได้รับอนุญาตจากวิทยาลัยฯ เป็นลายลักษณ์อักษร และเพื่อให้เป็นไปตามกฎหมายลิขสิทธิ์ ผู้เขียนทุกท่านต้องลงลายมือชื่อในแบบฟอร์มใบมอบลิขสิทธิ์ บทความให้แก่วารสาร พร้อมกับบทความต้นฉบับที่ได้แก้ไขครั้งสุดท้าย นอกจากนี้ ผู้เขียนทุกท่านต้องยืนยันว่าบทความต้นฉบับที่ส่งมาตีพิมพ์นั้น ได้ส่งมาตีพิมพ์เฉพาะในวารสาร มจร พุทธโสธรปริทรรศน์ เพียงแห่งเดียวเท่านั้น
เอกสารอ้างอิง
กนกวรรณ แสงเดือน. (2563). คุณภาพการให้บริการของวัดในเขตกรุงเทพมหานคร (วิทยานิพนธ์ศิลปะศาสตรมหาบัณฑิต). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ณัฐญา ทองรัตน์ และวีรพล กุลบุตร. (2566). การจัดการความปลอดภัยของวัดโสธรวรารามวรวิหาร. วารสารวิจัยวิชาการ, 6(2), 231–240.
นภัสวรรณ โพธิ์ทอง. (2565). การสร้างภาพลักษณ์และการพัฒนาการให้บริการในวัดที่เป็นแหล่งท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม. วารสารการจัดการทางวัฒนธรรม, 3(2), 123–138.
พิชัย ธนากิจ. (2564). ความพึงพอใจของผู้ใช้บริการต่อวัดท่องเที่ยวในภาคตะวันออก. วารสารวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏราชนครินทร์, 16(1), 81–92.
มณีรัตน์ อินทรวิโรจน์. (2563). การพัฒนารูปแบบการบริหารงานวัดเพื่อเพิ่มคุณภาพการให้บริการแก่ชุมชน. วารสารสถาบันวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์, 15(1), 45–56.
วรรณวิไล จันทราภา และกันยา กาญจนบุรานนท์. (2535). การจัดบริการพยาบาลสำหรับผู้ป่วยนอก, เอกสารการสอบชุดวิชาการบริหารโรงพยาบาล 1 หน่วยที่ 1-7. พิมพ์ครั้งที่ 4. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัย สุโขทัยธรรมาธิราช.
ศรีสุดา สุขขัง. (2562). การจัดการศาสนสถานในฐานะศูนย์กลางของชุมชนท้องถิ่น. วารสารสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์, 45(1), 77–89.
ศิระ โอภาสพงษ์. (2541). บริการเหนือเมฆ. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์คุรุสภา.
สมจิตต์ มณีวงษ์. (2561). การวิเคราะห์ความพึงพอใจของประชาชนที่มาทำบุญในวัดเขตกรุงเทพมหานคร. วารสารวิจัยทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี, 8(1), 101–109.
สำนักงานสถิติจังหวัดฉะเชิงเทรา. (2560). สำรวจพฤติกรรมการท่องเที่ยววัดโสธรวรารามวรวิหาร จังหวัดฉะเชิงเทรา พ.ศ. 2560. สืบค้นเมื่อ 4 กันยายน 2566, จาก https://chchsao.nso.go.th/
สุภาวดี บุญช่วย. (2560). แนวทางการพัฒนาคุณภาพบริการในองค์กรทางศาสนา: กรณีศึกษาวัดในจังหวัดเชียงใหม่ (วิทยานิพนธ์บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต). เชียงใหม่: มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
อารีรัตน์ ทองดี. (2562). การประเมินคุณภาพการให้บริการในสถานที่ศักดิ์สิทธิ์. วารสารวิชาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 10(2), 45–60.
อุบลศรี หาญเจริญกิจ. (2543). คุณภาพบริการตามการรับรู้ของผู้ป่วยนอก โรงพยาบาลเวียงป่าเป้า (การค้นคว้าอิสระปริญญามหาบัณฑิต). บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
Al-Ababneh, M. (2020). Service quality in the hospitality industry. Journal of Tourism & Hospitality, 9(1), 1–5.
Deming, W. E. (1986). Out of the Crisis. Massachusetts Institute of Technology Center for Advanced Engineering Study.
Grönroos, C. (1990). Service Management and Marketing: Managing the Moments of Truth in Service Competition. Lexington Books.
Islam, R., Rahman, M., & Haque, M. M. (2022). Service quality and customer satisfaction in public service: Empirical evidence from government institutions. International Journal of Public Administration, 45(5), 430–440.
Lovelock, C., & Wirtz, J. (2016). Services Marketing: People, Technology, Strategy (8th ed.). Pearson.
Nguyen, L. H., & Nguyen, P. T. (2023). Empathy in public service: A study on citizen experience in administrative offices. Asian Journal of Public Administration, 45(2), 134–148.
Parasuraman, A., Zeithaml, V. A., and Berry, L. (1988). L. SERVQUAL: A Multi-item Scale for Measuring Consumer Perception of Service Quality. Journal of Retailing, 64 (1),12-40.
Ratnasari, R. T., Sinaga, O., & Fatmawati, A. (2020). The role of assurance and empathy in service quality of restaurants. International Journal of Scientific and Research Publications, 10(3), 301–306.
Setiawan, M., Wibowo, D., & Nurkholis. (2021). The effect of responsiveness and empathy on public health service satisfaction. International Journal of Health Planning and Management, 36(1), 176–188.
