กระบวนการพัฒนาจิตอาสาเพื่อสังคม
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
จิตอาสาสามารถทำให้ทุกคนในสังคมอยู่ร่วมกันได้อย่างเป็นสุขเป็นสังคมที่มีการให้และแบ่งปันซึ่งกันและกันคำนึงถึงประโยชน์ของส่วนรวมเป็นที่ตั้ง ซึ่งต้องอาศัยการขับเคลื่อนอย่างเป็นระบบ โดยเฉพาะอย่างยิ่งนเด็กวัยเรียนจิตอาสาและจิตสาธารณะเป็นคุณลักษณะอันพึงประสงค์อย่างหนึ่งที่จะต้องปลูกฝังอย่างต่อเนื่อง การพัฒนาจิตอาสาเป็นกระบวนการที่มุ่งเน้นให้บุคคลมีการเติบโตและพัฒนาตนเองในด้านจิตใจ และเห็นวัฒนธรรมการให้บริการและความสามารถที่เกี่ยวข้องกับการทำงานอาสา โดยทั่วไปแล้วการพัฒนาจิตอาสาเกี่ยวข้องกับการส่งเสริมการเป็นผู้นำที่ดี ส่งเสริมความรับผิดชอบส่วนตัวและสังคมทักษะการคิดอย่างเป็นระบบพัฒนาทักษะการทำงานเป็นทีมการวางแผนและกำหนดเป้าหมายชัดเจน สำหรับการพัฒนาจิตอาสาควรมีการกำหนดเป้าหมายที่มีเนื้อหาและวัตถุประสงค์กับกระบวนการพัฒนาจิตอาสาเพื่อสังคม ได้แก่ การฝึกอบรมและการเรียนรู้ การพัฒนาทักษะส่วนบุคคลการสนับสนุนทางจิตวิทยา การสร้างสรรค์และการแบ่งปันความรู้ และการสนับสนุนทางสังคม เพื่อเป็นแนวทางในการนำไปสู่การพัฒนากระบวนการพัฒนาจิตอาสาเพื่อสังคมได้อย่างเหมาะสม
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ต้นฉบับที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสาร มจร พุทธโสธรปริทรรศน์ วิทยาลัยสงฆ์พุทธโสธร มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ถือเป็นกรรมสิทธิ์ของวิทยาลัยสงฆ์พุทธโสธร มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ห้ามนำข้อความทั้งหมดหรือบางส่วนไปพิมพ์ซ้ำ เว้นเสีย แต่ว่าจะได้รับอนุญาตจากวิทยาลัยฯ เป็นลายลักษณ์อักษร และเพื่อให้เป็นไปตามกฎหมายลิขสิทธิ์ ผู้เขียนทุกท่านต้องลงลายมือชื่อในแบบฟอร์มใบมอบลิขสิทธิ์ บทความให้แก่วารสาร พร้อมกับบทความต้นฉบับที่ได้แก้ไขครั้งสุดท้าย นอกจากนี้ ผู้เขียนทุกท่านต้องยืนยันว่าบทความต้นฉบับที่ส่งมาตีพิมพ์นั้น ได้ส่งมาตีพิมพ์เฉพาะในวารสาร มจร พุทธโสธรปริทรรศน์ เพียงแห่งเดียวเท่านั้น
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2552). หลักสูตรแกนกลาง การศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน,
ธัญลักษณ์ ศรีสง่า. (14 ตุลาคม 2560). จิตวิวัฒน์: จิตอาสาข้ามพรมแดน. มติชน, 11.
ประจักษ์ ประภาพิทยากร และคณะ. (2539). ภาษากับวัฒนธรรม ท051. พิมพ์ครั้งที่ 9. นนทบุรี: ไทยร่มเกล้า.
พีรพัฒน์ พันศิริ, ศานติกร พินยงค์. การพัฒนาตนเองเพื่อความเป็นผู้มีจิตอาสา. สืบค้นเมื่อ 28 ธันวาคม 2566, จาก https://pws.npru.ac.th/pheerathano/data/filesf.
มัณฑรา ธรรมบุศย์. การจัดการกับอารมณ์. สืบค้นเมื่อ 8 สิงหาคม 2566, จาก https://www.novabizz.com/NovaAce/Emotional/Emotional.html.
ศูนย์ศึกษายุทธศาสตร์. (2562). จิตอาสากับการพัฒนาประเทศสู่ความมั่นคงอย่างยั่งยืน. กรุงเทพฯ: สถาบันวิชาการป้องกันประเทศ,
Barrett, L. F. (2017). How Emotions Are Made: The Secret Life of the Brain. Boston: Houghton Mifflin Harcourt.
DeVito, J. A. (2016). The Interpersonal Communication Book. 14th Edition. Boston, MA: Pearson.
Johnson, D. W., & Johnson, R. T. (2009). An educational psychology success story: Social
interdependence theory and cooperative learning. Educational Researcher, 38(5), 365-379.
LeDoux, J. E. (1996). The Emotional Brain: The Mysterious Underpinnings of Emotional Life. New York: Simon & Schuster.
Sternberg, R. J. (2003). Wisdom, Intelligence, and Creativity Synthesized. Cambridge University Press.
