พฤติกรรมการทำบุญตามหลักบุญกิริยาวัตถุของนิสิตวิทยาลัยสงฆ์พุทธโสธร มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

Main Article Content

พระมหารุ่งโรจน์ แก้ววัน

บทคัดย่อ

งานวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาพฤติกรรมการทำบุญตามหลักบุญกิริยาวัตถุ และแนวทางการทำบุญตามหลักบุญกิริยาวัตถุของนิสิต วิทยาลัยสงฆ์พุทธโสธร มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย มีรูปแบบการวิจัยเป็นวิจัยเชิงปริมาณ (Quantitative Research) พื้นที่วิจัย คือ วิทยาลัยสงฆ์พุทธโสธร มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย กลุ่มตัวอย่าง คือ นิสิตชั้นปีที่ 1-4 จำนวน 136 คน ใช้วิธีคัดเลือกแบบสุ่มกลุ่มตัวอย่าง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบถาม ซึ่งเป็นแบบวัดชนิดมาตราส่วนประมาณค่า (Rating Scale) 5 อันดับ เก็บรวบรวมข้อมูลโดยการส่งแบบสอบถามให้กับกลุ่มตัวอย่างด้วยตนเอง การวิเคราะห์ข้อมูลใช้สถิติพื้นฐานได้แก่ ค่าความถี่ (Frequency) ค่าร้อยละ (Percentage) ค่าเฉลี่ย (Mean) และค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน (Standard Deviation) ผลการศึกษาพบว่า


1. พฤติกรรมการทำบุญตามหลักบุญกิริยาวัตถุของนิสิตวิทยาลัยสงฆ์พุทธโสธร จังหวัดฉะเชิงเทรา โดยภาพรวมและรายด้านอยู่ในระดับมาก


2. แนวทางการพัฒนาพฤติกรรมการทำบุญตามหลักบุญกิริยาวัตถุ คือ การให้ทานตามกำลังยึดหลักเจตนาบริสุทธิ์เต็มที่จะต้องบริสุทธิ์ทั้ง 3 เวลา คือ ก่อนจะให้ ขณะที่กำลังจะให้ และหลังจากได้ให้ทานไปแล้ว รู้สึกปลื้มใจยินดีที่ได้ให้ทานนั้นไปแล้ว ส่งเสริมให้นิสิตสำรวมกาย วาจา และใจอยู่เสมอ และส่งเสริม ให้นิสิตสวดมนต์ นั่งสมาธิอย่างน้อย 15 นาที/วัน หมั่นบริหารสภาพจิตใจให้สงบ และหมั่นหาความรู้เพิ่มพูนปัญญาให้ตนเองอยู่เสมอ

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
แก้ววัน พ. (2023). พฤติกรรมการทำบุญตามหลักบุญกิริยาวัตถุของนิสิตวิทยาลัยสงฆ์พุทธโสธร มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. วารสาร มจร พุทธโสธรปริทรรศน์, 3(2), 134–145. สืบค้น จาก https://so02.tci-thaijo.org/index.php/JMBR_sothorn/article/view/267187
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

ธานินทร์ ศิลป์จารุ. (2552). การวิจัยและวิเคราะห์ข้อมูลทางสถิติด้วย SPSS. พิมพ์ครั้งที่ 10. กรุงเทพฯ: บิสซิเนสอาร์แอนด์ดี.

บุญรัตน์ อุตส่าห์. (2560). พฤติกรรมการทำบุญตักบาตรของวัยรุ่นในเขตเทศบาลจังหวัดบุรีรัมย์ (วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาพระพุทธศาสนา). บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระครูปลัดกิตติวัฒน์ (เมธวัจน์ สีลภูสิโต). (2560). การปฏิบัติบุญกิริยาวัตถุของพุทธศาสนิกชน ศึกษาเฉพาะกรณีพุทธศาสนิกชนวัดบางนานอก (วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาพระพุทธศาสนา). บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระเทพสิทธิมุนี (โชดก ป.ธ. 9). (2541). คู่มือสอบอารมณ์กรรมฐาน. กรุงเทพฯ: มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระธรรมโกศาจารย์ (พุทธทาสภิกขุ). (2540). ทาน ศีล ภาวนา. กรุงเทพฯ: สุขภาพใจ.

พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตโต). (2550). ธรรมะฉบับเรียนลัด. กรุงเทพฯ: สถาบันบันลือธรรม.

_______. (2551). พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์. พิมพ์ครั้งที่ 11. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์จันท์ เพ็ญ.

พระราชวรมุนี (ประยุทธ์ ปยุตโต). (2543). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลธรรม. พิมพ์ครั้งที่ 9. กรุงเทพฯ: มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย,

พระสมพร ติสสวโร (สุรสิทธิ์). (2563). การสร้างแรงจูงใจในการทำบุญตามหลักบุญกิริยาวัตถุของนักเรียน โรงเรียนอนุบาลบางระจัน จังหวัดสิงห์บุรี (วิทยานิพนธ์ครุศาสตร์มหาบัณฑิต สาขาวิชาการสอนสังคม ศึกษา). บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พุทธทาสภิกขุ. (2543). ศึกษาธรรมอย่างถูกวิธี. พิมพ์ครั้งที่ 7. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์สุขภาพใจ.

สมทรง บุญญฤทธิ์. (2544). วิธีทำบุญฉบับสมบูรณ์. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ: สุขภาพใจ.