Approaches to studying the Buddhist scriptures in the modern era
Main Article Content
Abstract
This academic article aims to present the contemporary approach to studying the Pali Canon amidst the challenges of translation and preserving the purity of the Buddha's teachings.
The study found that historical teachings were distorted due to the influence of local beliefs or Animism, and later sects such as the Anāgatavaṃsa sect, which emphasized the extreme acts of merit-making contrary to the Middle Way, because the main problems are the significant discrepancy between the literal and semantic translations, the translator’s biases, and the translation errors into the second language.
The proposed approach to preserving the Buddha's teachings comprises of the four main elements: (1) mastering the Pali language as the language responsible for preserving the Buddha's words; 2) studying the Pali Canon alongside commentaries and sub-commentaries to understand the complex sentences and the semantics; (3) applying the Four Great Principles (Mahāpadesa 4) to verify the consistency with the Dhamma-Vinaya; and (4) utilizing some information technology for the rapid comparison and verification.
Therefore, these approaches will enable the researchers to access the essence of the Dhamma and accurately preserve the Buddha's teachings in the present era.
Article Details

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ต้นฉบับที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสาร มจร พุทธโสธรปริทรรศน์ วิทยาลัยสงฆ์พุทธโสธร มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ถือเป็นกรรมสิทธิ์ของวิทยาลัยสงฆ์พุทธโสธร มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ห้ามนำข้อความทั้งหมดหรือบางส่วนไปพิมพ์ซ้ำ เว้นเสีย แต่ว่าจะได้รับอนุญาตจากวิทยาลัยฯ เป็นลายลักษณ์อักษร และเพื่อให้เป็นไปตามกฎหมายลิขสิทธิ์ ผู้เขียนทุกท่านต้องลงลายมือชื่อในแบบฟอร์มใบมอบลิขสิทธิ์ บทความให้แก่วารสาร พร้อมกับบทความต้นฉบับที่ได้แก้ไขครั้งสุดท้าย นอกจากนี้ ผู้เขียนทุกท่านต้องยืนยันว่าบทความต้นฉบับที่ส่งมาตีพิมพ์นั้น ได้ส่งมาตีพิมพ์เฉพาะในวารสาร มจร พุทธโสธรปริทรรศน์ เพียงแห่งเดียวเท่านั้น
References
ทิศนา แขมมณี. (2545). ศาสตร์การสอน. (พิมพ์ครั้งที่ 24). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์ มหาวิทยาลัย.
อรรถกถา สังยุตตนิกาย สคาถวรรค มารสังยุต ตติยวรรคที่ 3 โคธิกสูตรที่ 3 อรรถกถาโคธิกสูตรที่ 3. สืบค้นเมื่อ 21 มีนาคม 2569, จาก https://84000.org/tipitaka/attha/attha.php?b=15&i=488&fbclid=IwY2xjawQrchhleHRuA2FlbQIxMABicmlkETFUdlRqYVViSk1YNDFuWWQ5c3J0YwZhcHBfaWQQMjIyMDM5MTc4ODIwMDg5MgABHv2R731srWqGtP8VAzx67SaAxBMljRc9HDVfwnqRh31C9FPvFiwxQHO4Tln2_aem_k0priNjyWLNnc4LquA0ZdQ.
Gemini. จงสร้างรูปภาพแนวทางการศึกษาพระไตรปิฎกในยุคปัจจุบันโดยใช้ 1) การศึกษาภาษาบาลีให้เกิดความเชี่ยวชาญ 2) การศึกษาควบคู่กับอรรถกถาและฎีกา 3) การใช้หลักมหาปเทส 4 4) การศึกษาโดยการใช้เทคโนโลยีเทียบเคียง. สืบค้นเมื่อ 21 มีนาคม 2569, จาก https://gemini.google.com/app/d9c9da2468823dd1?utm_source=app_launcher&utm_medium=owned&utm_campaign=base_all.
Phrasoponkanapom (Rabab Tilyano). (2530). History of Buddhism: Buddhism in India, Sangha Institution, The Outstanding Point in Buddhism. Bangkok: Religious Affaires Printing House.
เสียงจากทหารเรือ. ทำไมจึงเรียกคนเตรียมตัวบวชว่า “นาค” โดยครู พล.ร.ต.ทองย้อย แสงสินชัย. สืบค้นเมื่อ 21 มีนาคม 2569, จาก https://web.facebook.com/navyradiobroadcasting/posts/ทำไมจึงเรียกคนเตรียมตัวบวชว่า “นาค” โดยครู พล.ร.ต.ทองย้อย แสงสินชัย/1187719333399228/?_ rdc=1&_rdr#.
กองบรรณาธิการศิลปวัฒนธรรม, “ลัทธิอนาคตวงศ์ : ต้นตอการตัดหัว-เผาตัวถวายเป็นพุทธบูชา, สืบค้นเมื่อ 21 มีนาคม 2569, จาก https://www.silpa-mag.com/history/article_21045.
คณาจารย์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2565). ประวัติพระพุทธศาสนา. พระนครศรีอยุธยา: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
ประภาส แก้วเกตุพงษ์. (2565). ศาสนาเบื้องต้น. ขอนแก่น: โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
ปุ้ย แสงฉาย. (2528). พระไตรปิฎก มหาวิตถารนัย 5000 กัณฑ์ เล่ม 8. กรุงเทพมหานคร: ลูก ส. ธรรรมภักดี.
พระครูวิจิตรธรรมาทร (เรียน ติสฺสวํโส). (2562). การสังเคราะห์แนวคิดภพภูมิในพระไตรปิฎกที่ปรากฏในไตรภูมิพระร่วง. วารสารบัณฑิตศึกษามหาจุฬาขอนแก่น, 6(4), 427-438.
พระมหาธัญสัณห์ กิตฺติสาโร. (2567). การวิเคราะห์คำแปลบาลีในพระไตรปิฎกภาษาไทย: ประเด็นการปรับอาบัติพระอานนท์. วารสารพุทธพัฒนศาสตร์ศึกษา, 3(6), 1-30.
พระมหาสมคิด จินฺตามโย. (2538). คู่มือหลักการแปลบาลี. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์เลี่ยงเชียง.
มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกฉบับภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณ
ราชวิทยาลัย. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย. (2538). พระไตรปิฎก ฉบับบาลีสยามรัฐ. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ มหามกุฏราชวิทยาลัย.
ยอดดนัย สุขเกษม. ผีปู่แสะย่าแสะ กับ แหล่งทำเหล็ก ในมิติของการทับซ้อนพื้นที่ทางวัฒนธรรม. สืบค้นเมื่อ 21 มีนาคม 2569, https://www.finearts.go.th/fad7/view/ผีปู่แสะย่าแสะกับแหล่งทำเหล็กในมิติของการทับซ้อนพื้นที่ทางวัฒนธรรม.
วัชรชัย วิวัฒน์คุณากร. (2564). ศาสนาผีในรัฐไทย. วารสารวิชาการไทยวิจัยและการจัดการ, 2(2), 70-76.
สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2567). พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์. นครปฐม:
วัดญาณเวศกวัน.
องปลัดศราวุธ จันทนะ, องปลัดธรรมปัญญาธิวัตร รักประเทศ, และณฤณีย์ ศรีสุข. (2568). อนัมนิกายกับงานด้านการเผยแผ่พระพุทธศาสนา. วารสาร มจร โสธรปริทรรศน์, 5(1), 116-129.
อุทัย สติมั่น วิโรจน์ คุ้มครอง และพระมหาวีรธิษณ์ วรินฺโท. (2560). ภาษาบาลี: ภาษารักษาพระพุทธพจน์. วารสาร มจร บาฬีศึกษาพุทธโฆสปริทรรศน์, 3(2), 39-52.