จากผลลัพธ์การเรียนรู้สู่การประเมิน : โมเดลการวัดและประเมินทักษะการแก้ปัญหาอย่างสร้างสรรค์ในผู้เรียนระดับอุดมศึกษา

ผู้แต่ง

  • เมทินี ทนงกิจ อาจารย์ ดร. ประจำสาขาวิชาสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์ ภาควิชาศิลปวิทยาศาสตร์ สำนักนวัตกรรมการเรียนรู้ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ
  • สิริรัตน์ จรรยารัตน์ ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร. ประจำสาขาวิชาสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์ ภาควิชาศิลปวิทยาศาสตร์ สำนักนวัตกรรมการเรียนรู้ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ
  • ทิพวรรณ เดชสงค์ อาจารย์ ดร. ประจำสาขาวิชาสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์ ภาควิชาศิลปวิทยาศาสตร์ สำนักนวัตกรรมการเรียนรู้ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ
  • สราวุฒิ ตรีศรี อาจารย์ ดร. ประจำสาขาวิชาสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์ ภาควิชาศิลปวิทยาศาสตร์ สำนักนวัตกรรมการเรียนรู้ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ
  • พัชรี ปรีดาสุริยะชัย ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร. ประจำสาขาวิชาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ภาควิชาศิลปวิทยาศาสตร์ สำนักนวัตกรรมการเรียนรู้ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ

คำสำคัญ:

ทักษะการแก้ปัญหาอย่างสร้างสรรค์, โมเดลการวัดและประเมินผล, ผลลัพธ์การเรียนรู้, การประเมิน, อุดมศึกษา

บทคัดย่อ

บทความวิชาการนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อนำเสนอโมเดลการประเมินทักษะการแก้ปัญหาอย่างสร้างสรรค์แบบบูรณาการสำหรับผู้เรียนระดับอุดมศึกษา โดยเฉพาะในบริบทของรายวิชาศึกษาทั่วไปและชั้นเรียนขนาดใหญ่ โดยทักษะการแก้ปัญหาอย่างสร้างสรรค์เป็นจรณทักษะที่มีลักษณะเป็นกระบวนการและโครงสร้างเชิงพหุมิติ ประกอบด้วยการทำความเข้าใจปัญหา การสร้างแนวคิด การตัดสินใจ และการพัฒนาแนวทางสู่การปฏิบัติ จึงไม่สามารถประเมินได้อย่างครอบคลุมด้วยเครื่องมือเดียวหรือการประเมินผลลัพธ์เพียงอย่างเดียว บทความวิชาการนี้จึงมุ่งเสนอโมเดลที่นำเสนอทำหน้าที่เป็นกลไกการแปลงผลลัพธ์การเรียนรู้สู่การประเมิน โดยเชื่อมโยงองค์ประกอบ 6 ประการ ได้แก่ การกำหนดนิยามของทักษะ การกำหนดตัวชี้วัดเชิงพฤติกรรม การออกแบบกิจกรรมการเรียนรู้ การกำหนดหลักฐานการประเมิน การกำหนดเครื่องมือประเมิน และการใช้ประโยชน์จากผลการประเมิน โมเดลนี้เน้นการประเมินทั้งกระบวนการและผลลัพธ์ ใช้หลักฐานหลายแหล่งที่ตรวจสอบย้อนกลับได้ และนำผลการประเมินไปใช้เพื่อให้ข้อมูลป้อนกลับและพัฒนาผู้เรียนอย่างต่อเนื่อง นอกจากนี้บทความยังนำเสนอความท้าทายในการประยุกต์ใช้โมเดลในบริบทวิชาศึกษาทั่วไปในอุดมศึกษา ได้แก่ การแปลงผลลัพธ์การเรียนรู้สู่พฤติกรรมและหลักฐานการประเมิน ความเที่ยงตรง ความเป็นธรรม ความคงเส้นคงวาของการตัดสินผล ภาระงานของผู้สอน และวัฒนธรรมการประเมิน

เอกสารอ้างอิง

Binkley, M., Erstad, O., Herman, J., Raizen, S., Ripley, M., Miller-Ricci, M., & Rumble, M. (2012). Defining twenty-first century skills. In P. Griffin, B. McGaw, & E. Care (Eds.), Assessment and teaching of 21st century skills (pp. 17–66). Springer. https://doi.org/10.1007/978-94-007-2324-5_2

Black, P., & Wiliam, D. (2009). Developing the theory of formative assessment. Educational Assessment, Evaluation and Accountability, 21, 5–31. https://doi.org/10.1007/s11092-008-9068-5

Bouckaert, M. (2023). The assessment of students’ creative and critical thinking skills in higher education across OECD countries. OECD Publishing. https://dx.doi.org/10.1787/35dbd439-en

Brookhart, S. M. (2013). How to create and use rubrics for formative assessment and grading. ASCD.

De Fruyt, F., Wille, B., & John, O. P. (2015). Employability in the 21st century: Complex (interactive) problem solving and other essential skills. Industrial and Organizational Psychology, 8(2), 276–281. https://doi.org/10.1017/iop.2015.33

Guilford, J. P. (1950). Creativity. American Psychologist, 5(9), 444–454. https://doi.org/10.1037/h0063487

Hattie, J., & Timperley, H. (2007). The power of feedback. Review of Educational Research, 77(1), 81–112. https://doi.org/10.3102/003465430298487

Karunarathne, W., & Calma, A. (2024). Assessing creative thinking skills in higher education: Deficits and improvements. Studies in Higher Education, 49(1), 157–177. https://doi.org/10.1080/03075079.2023.2225532

Messick, S. (1995). Validity of psychological assessment: Validation of inferences from persons' responses and performances as scientific inquiry into score meaning. American Psychologist, 50(9), 741–749. https://doi.org/10.1037/0003-066X.50.9.741

Topping, K. J. (2009). Peer assessment. Theory Into Practice, 48(1), 20–27. https://doi.org/10.1080/00405840802577569

Treffinger, D. J., Isaksen, S. G., & Stead-Dorval, K. B. (2006). Creative problem solving: An introduction (4th Ed.). Routledge.

UNESCO. (2023). Guidance for generative AI in education and research. https://doi.org/10.54675/EWZM9535

Vygotsky, L. S. (1978). Mind in society: The development of higher psychological processes. Harvard University Press.

Wiggins, G. (1998). Educative assessment: Designing assessments to inform and improve student performance. Jossey-Bass.

World Economic Forum. (2023). The future of jobs report 2023. https://www.weforum.org/publications/the-future-of-jobs-report-2023/

Yurt, E. (2025). The creative problem-solving skills test: Development and initial validation. International Journal of Education in Mathematics, Science and Technology, 13(3), 761-790. https://doi.org/10.46328/ijemst.4711

Zell, E., & Krizan, Z. (2014). Do people have insight into their abilities? A metasynthesis. Perspectives on Psychological Science, 9(2), 111–125. https://doi.org/10.1177/1745691613518075

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-09-23

รูปแบบการอ้างอิง

ทนงกิจ เ., จรรยารัตน์ ส., เดชสงค์ ท., ตรีศรี ส., & ปรีดาสุริยะชัย พ. (2026). จากผลลัพธ์การเรียนรู้สู่การประเมิน : โมเดลการวัดและประเมินทักษะการแก้ปัญหาอย่างสร้างสรรค์ในผู้เรียนระดับอุดมศึกษา. วารสารครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 54(3), 1–19. สืบค้น จาก https://so02.tci-thaijo.org/index.php/EDUCU/article/view/287657