อิคิไก : จากแนวคิดสู่แนวทางจัดการเรียนรู้นาฏศิลป์ที่ก่อให้เกิดคุณค่า
DOI:
https://doi.org/10.14456/jescu.2026.1คำสำคัญ:
แนวคิดอิคิไก, การจัดการเรียนรู้นาฏศิลป์, การจัดการเรียนรู้ที่ก่อให้เกิดคุณค่า, ครูนาฏศิลป์บทคัดย่อ
ระยะที่ผ่านมาครูนาฏศิลป์บางส่วนต้องเผชิญกับปัญหาและความท้าทายอันใหญ่หลวง เกี่ยวกับแนวคิดและวิธีการจัดการเรียนรู้ ที่ถูกมองว่ายังคงยึดโยงบทบาทและอำนาจครูเป็นศูนย์กลางมากเกินไป ขาดความยืดหยุ่น การส่งเสริมผู้เรียนให้ได้ค้นพบคุณค่า ทักษะ และประโยชน์ในการพัฒนาด้านอื่นที่จำเป็นถูกจำกัด การบูรณาการแนวคิดการจัดการเรียนรู้ร่วมกับอิคิไกเป็นแนวทางหนึ่งที่เชื่อว่า จะนำพาครูไปสู่กระบวนทัศน์ใหม่ที่ให้ความสำคัญกับผู้เรียนอย่างแท้จริง อิคิไก คือ ปรัชญาการใช้ชีวิตตามแบบวัฒนธรรมชาวญี่ปุ่น มีการวางระเบียบวิธีคิดให้สำรวจตรวจสอบเพื่อการค้นพบในสิ่งที่ชอบ สิ่งที่ถนัด สิ่งที่เป็นประโยชน์ และสิ่งที่สังคมต้องการ อันเป็นความหมายของการดำรงชีวิตอย่างมีคุณค่าที่แท้จริง สาระสำคัญของการจัดการเรียนรู้ตามแนวทางอิคิไก จึงเป็นการสร้างประสบการณ์เรียนรู้บนพื้นฐานของแนวคิดที่ว่า 1) นักเรียนชื่นชอบอะไรบ้างจากนาฏศิลป์ 2) นักเรียนถนัดอะไรบ้างจากนาฏศิลป์ 3) นักเรียนได้ประโยชน์อะไรบ้างจากนาฏศิลป์ และ 4) สังคมต้องการอะไรบ้างจากนาฏศิลป์ การตระหนักในแนวคิดดังกล่าวนับเป็นต้นธารสู่การแปรเปลี่ยนกระบวนทัศน์ใหม่ เพื่อสร้างการศึกษาที่ขยับขยายเพดานการเรียนรู้ไปสู่คุณประโยชน์และคุณค่าที่แท้จริง อีกทั้งยังทะลุผ่านการเรียนรู้แค่เพียงเลื่อนช่วงชั้นหรือการผลิตซ้ำวาทกรรม “เรียนนาฏศิลป์เพื่อการอนุรักษ์มรดกทางวัฒนธรรมของชาติให้คงอยู่”
เอกสารอ้างอิง
ภาษาไทย
กระทรวงศึกษาธิการ. (2552, 31 กรกฎาคม). จะจำแนกความถนัดในการเรียนรู้ของเด็กอย่างไร. https://www.moe.go.th/category/interesting-articles/
กรมวิชาการ. (2544). ความรู้เกี่ยวกับสื่อมัลติมีเดียเพื่อการศึกษา. ศูนย์พัฒนาหนังสือกรมวิชาการกระทรวงศึกษาธิการ.
จิระเดช นุกูลโรจน์. (2566). รูปแบบการพัฒนาสมรรถนะการจัดการเรียนรู้พหุวัฒนธรรมของครูนาฏศิลป์ในเขตพื้นที่ภาคใต้. [วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ]. https://ir.swu.ac.th/entities/publication/ac225879-5aec-482a-ac68-58b1c41fdbe6
จิระเดช นุกูลโรจน์. (2567). ห้องเรียนพหุวัฒนธรรม : ว่าด้วยทุนความรู้ วิธีจัดการเรียนรู้ และอัตมโนทัศน์ของครูนาฏศิลป์. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา, 19(3), 92-101. https://so04.tci-thaijo.org/index.php/yru_human/article/view/272947/186226
จิระเดช นุกูลโรจน์, ยุทธพงศ์ ช่วยนาเขต, และ ชมนาด กิจขันธ์. (2568). ห้องเรียนหลากวัฒนธรรม: มุมมองต้นธารแห่งปัญหาและแนวทางจัดการเรียนรู้สำหรับครูนาฏศิลป์. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 44(3), 403-417. https://so03.tci-thaijo.org/index.php/humsujournal/article/view/279502/190605
ชัยอนันต์ สมุทวาณิช. (2541). เพลิน Plearn. พี เพรส.
ดวงกมล ไตรวิจิตรคุณ. (2550). วิธีวิทยาการวิจัยทางพฤติกรรมศาสตร์. สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
นงเยาว์ เนาวรัตน์. (2561). การศึกษาพหุวัฒนธรรม: มุมมองเชิงวิพากษ์และการปฏิบัติการในโรงเรียน. สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
บุษบัน รอดรังษี. (2566). ผลการใช้ชุดกิจกรรมแนะแนวตามปรัชญาญี่ปุ่นอิคิไกเพื่อส่งเสริมความสามารถในการวางแผนอาชีพของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนประจักษ์ศิลปาคาร จังหวัดอุดรธานี [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช]. STOUIR. https://ir.stou.ac.th/handle/123456789/13248
ปริศนา มัชฌิมา. (2561). แนวทางการจัดการเรียนรู้ที่เหมาะกับผู้เรียนในศตวรรษที่ 21: การเรียนรู้ที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญด้วยการเรียนรู้โดยใช้โครงการเป็นฐาน. วารสารปาริชาต มหาวิทยาลัยทักษิณ, 31(1), 1–21. https://so05.tci-thaijo.org/index.php/parichartjournal/article/download/119041/102885/
พิทักษ์พล อินมณเฑียร และ ชวลิต เกิดทิพย์. (2566). การวิเคราะห์องค์ประกอบการยืนหยัดท่ามกลางความ พลิกผันของครูในโรงเรียนยอดนิยม สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาจังหวัดสงขลา. วารสารวิจัยทางการศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, 18(1), 56–71. https://so13.tci-thaijo.org/index.php/JERf/article/view/2735
แพร ศิริศักดิ์ดำเกิง. (2549). แนวคิดพหุวัฒนธรรม. สภาวิจัยแห่งชาติ สำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ. https://peaceresourcecollaborative.org/deep-south/multiculturalism-2#
เพียงแพน สรรพศรี และ ปิยวดี มากพา. (2566). กระบวนทัศน์ครูนาฏศิลป์ไทย. วารสารมนุษยศาสตร์วิชาการ, 30(1), 355–364. https://so04.tci-thaijo.org/index.php/abc/article/view/248230
มาโนช บุญทองเล็ก. (2564). การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้นาฏศิลป์ไทยสู่ความเป็นพลเมืองโลก [วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี]. DSpace RMUTT. http://www.repository.rmutt.ac.th/dspace/handle/123456789/4221
เมษวดี ยมาภัย. (2567). รายงานผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนรายวิชานาฏศิลป์ ระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนศรีธรรมราชศึกษา. โรงเรียนศรีธรรมราชศึกษา.
วัทนพร บุญชู และ อธิกมาส มากจุ้ย. (2567). Unplugged coding: แนวทางการสอนยุคใหม่กับวิชาภาษาไทย เรื่องการอ่านสะกดคำสำหรับนักเรียนชั้นระดับประถมศึกษา. วารสารมนุษยศาสตร์ สังคมศาสตร์ และศิลปะ, 2(1), 1–17. https://so01.tci-thaijo.org/index.php/The_New_Viridian/article/view/249245
สมศักดิ์ ทองปาน. (2568). รายงานผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนรายวิชานาฏศิลป์ของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนราชดำริ. โรงเรียนราชดำริ.
สำนักข่าวไอเอ็นเอ็น. (2563, 28 ธันวาคม). เราเกิดมาเพื่ออะไร ใช้ชีวิตไปทำไม หาคำตอบด้วยอิคิไก. https://www.innnews.co.th/lifestyle/news_1963/
อภิเดช ถิ่นพังงา. (2566). รายงานวิจัยในชั้นเรียน เรื่อง การสร้างสรรค์เครื่องประดับจากลูกปัดโนรา เพื่อสร้างมูลค่าทางเศรษฐกิจ สำหรับนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนศรีธรรมราชศึกษา. แผนกมัธยมศึกษา โรงเรียนศรีธรรมราชศึกษา.
อมรเทพ สาสีมา และ ประทุมทอง ไตรรัตน์. (2567). แนวทางการบริหารงานกิจการนักเรียนเพื่อเสริมสร้างการใช้ชีวิตอย่างมีคุณค่า และความหมายตามแนวคิดอิคิไกของผู้เรียน โรงเรียนในสำนักงานเขตคลองสาน สังกัดกรุงเทพมหานคร. วารสารภาวนาสารปริทัศน์, 4(2), 1–22. https://so01.tci-thaijo.org/index.php/WJR/article/download/273232/177861/1094333
ภาษาอังกฤษ
Bloom, B. S. (1956). Taxonomy of educational objectives, handbook: The cognitive domain. David McKay.
Crosby, P. B. (1988). The eternally successful organization. McGraw-Hill.
Mogi, K. (2017). The little book of ikigai. Chang Plus.
Senge, P. (2017). Schools that learn: A fifth discipline fieldbook for educators, parents, and everyone who cares about education. National Library of Thailand.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
