การเปรียบเทียบความต้องการจำเป็นทางด้านสมรรถนะดิจิทัลในสถานการณ์ปกติและสถานการณ์วิกฤตของผู้บริหารและครูพลศึกษา ในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาพื้นที่ภาคตะวันตก
DOI:
https://doi.org/10.14456/educu.2023.14คำสำคัญ:
สมรรถนะดิจิทัล, ครูพลศึกษา, ความต้องการจำเป็น, สถานการณ์วิกฤตบทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบความต้องการจำเป็นด้านสมรรถนะดิจิทัลในสถานการณ์ปกติและสถานการณ์วิกฤตของผู้บริหารและครูพลศึกษา โดยใช้แบบสอบถามความต้องการจำเป็นด้านสมรรถนะดิจิทัล จำนวน 25 ข้อ เป็นเครื่องมือในการเก็บรวบรวบข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่างจำนวน 165 คน การวิเคราะห์ข้อมูลใช้ผลรวม ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่า “ที” (t-test) และวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว (One-Way ANOVA) โดยเปรียบเทียบเป็นรายคู่ด้วยวิธีของเชฟเฟ่ (Scheffe’) ผลการวิจัย พบว่า ความต้องการจำเป็นด้านสมรรถนะดิจิทัลของผู้บริหารและ
ครูพลศึกษาอยู่ในระดับมากทุกด้าน เมื่อพิจารณาเปรียบเทียบความต้องการจำเป็นด้านสมรรถนะดิจิทัลในสถานการณ์ปกติและสถานการณ์วิกฤต ไม่มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 เมื่อพิจารณาเปรียบเทียบตามตัวแปรอายุ ตำแหน่ง และประสบการณ์ในการทำงาน พบว่า ในสถานการณ์ปกติมีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญตามตัวแปร ตำแหน่ง และประสบการณ์การทำงาน และในสถานการณ์วิกฤตมีความความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 ตามตัวแปรอายุ ตำแหน่ง และประสบการณ์การทำงาน โดยสามารถนำผลที่ได้จากการวิจัยในครั้งนี้ไปพัฒนาออกแบบและพัฒนาตัวแบบนโยบาย และโปรแกรมการฝึกอบรมด้านสมรรถนะดิจิทัล ทั้งในรูปแบบการพัฒนาทักษะเดิม และเพิ่มเติมทักษะใหม่ให้กับผู้บริหารและครูพลศึกษาในโรงเรียนมัธยมศึกษา เพื่อให้การปฏิบัติงานมีประสิทธิภาพและประสิทธิผลมากขึ้น
เอกสารอ้างอิง
ภาษาไทย
กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. (2564). (ร่าง) แผนพัฒนาการกีฬาแห่งชาติ ฉบับที่ 7 (พ.ศ.2565-2570). https://anyflip.com/iujzr/bvol/basic/101-150
ณรงค์ โพธิ์พฤกษานันท์ และ ปุริปุญญวิทย์ ธนนาถเชาวรินทร์. (2562). รายงานการวิจัย เรื่องการศึกษาความต้องการฝึก อบรมระยะสั้น. https://repository.rmutp.ac.th/bitstream/handle/123456789/3438/LARTS_63_05. pdf?sequence=1&isAllowed=y
ทรงสิริ วิชิรานนท์ และ อรุณี อรุณเรือง. (2559). รายงานวิจัย เรื่อง การประเมินความต้องการจำเป็นในการจัดสภาพแวดล้อมที่เอื้อต่อการพัฒนาการเรียนรู้ของนักศึกษา มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร. https://repository. rmutp.ac.th/bitstream/handle/123456789/2208/LARTS_60_05.pdf? sequence=1&isAllowed=y
บุศรินทร์ ใจวังโลก, สุขแก้ว คำสอน และ เกรียงศักดิ์ สุวรรณวัจน์. (2561). การศึกษาความต้องการจำเป็นในการพัฒนาความสามารถด้านการจัดการเรียนรู้ ของครูสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพิษณุโลก เขต 3. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม, 12(2), 470-485.
พิชญาภา ที่พึ่ง. (2555). การศึกษาความต้องการจำเป็นในการพัฒนาด้านการจัดการเรียนการสอนของคณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร ตามทัศนะของนักศึกษาและอาจารย์. วารสารวิชาการและวิจัย มทร.พระนคร, 7(1), 48-56.
มยุรี เสือคำราม. (2563). การพัฒนาการจัดการเรียนการสอนแบบผสมผสานของมหาวิทยาลัยสร้างสรรค์ในช่วงวิกฤติการณ์
น้ำท่วมและช่วงเหตุการณ์ปกติ. วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 40(3), 14-24.
วัชรวลี ตั้งคุปตานนท์ และ วาสนา สีลาภเกื้อ. (2555). สมรรถนะด้านเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารที่จำเป็นของบุคลากรสายสนับสนุนของมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยสงขลา-นครินทร์. https://kb.psu.ac.th/psukb/handle/2010/8811
วาสนา คุณาอภิสิทธิ์. (2547). การพัฒนารูปแบบการพัฒนาครูในการจัดทําสาระหลักสูตรกลุ่มสาระการเรียนรู้สุขศึกษาและพลศึกษา. [วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฏีบัณฑิต, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย]. Chulalongkorn University Intellectual Repository (CUIR). https://cuir.car.chula.ac.th/ handle/123456789/534
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากาญจนบุรี. (2564). ผู้บริหารสถานศึกษา. http://www.sesaok.go.th/index. php/about/2021-03-08-08-45-38
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานครปฐม. (2565). ข้อมูลในสังกัด สพม.นครปฐม. https://www. mathayom-npt.go.th/
สำนักงานข้าราชการพลเรือน (ก.พ.) (2560). แนวทางพัฒนาทักษะด้านดิจิทัลของข้าราชการและบุคลากรภาครัฐ เพื่อการปรับเปลี่ยนเป็นรัฐบาลดิจิทัล (มติคณะรัฐมนตรี วันที่ 26 กันยายน 2560). https://www.ocsc.go.th/sites/ default/files/attachment/page/process_dev_digital.pdf
สำนักงานคณะกรรมการดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ (สดช.) กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม. (2563). กรอบสมรรถนะด้านดิจิทัลสำหรับพลเมืองไทย. https://web.parliament.go.th/assets/portals/1/files/ digital_competence_framework_for_thai_citizens.pdf
อมรรัตน์ สิทธิศักดิ์. (2563). สมรรถนะการรู้ดิจิทัลที่จำเป็นสำหรับการปฏิบัติงานของบุคลากร คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น. วารสารสารสนเทศศาสตร์, 38(4), 61-81.https://doi.org/ 10.14456/ jiskku.2020.22
อัญชลี สารรัตนะ. (2554). การประเมินความต้องการที่จำเป็นเพื่อการพัฒนาหลักสูตรและการเรียนการสอน. วารสารศึกษา- ศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 34(1-2), 9-20.
ภาษาอังกฤษ
European Commission. (2008). Digital literary review. https://www.ifap.ru/library/book386.pdf
Glister, P. (1997). Digital literacy. John Wiley & Sons Inc.
National Institute of Education (NIE). (2009). A teacher education model for the 21st century. https:// www. nie.edu.sg/docs/default-source/te21_docs/te21_executive-summary_14052010---updated.pdf?sfvr sn=2
Spante, M., Hashemi, S.S., Lundin, M., & Algers, A. (2018). Digital competence and digital literacy in higher education research: Systematic review of concept use. Cogent Education, 5(1), 1519143. https:// www.tandfonline.com/doi/full/ 10.1080/2331186X.2018.1519143
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
