กลยุทธ์การบริหารกิจการนักเรียนเพื่อความเป็นพลเมืองโลก สำหรับโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาขอนแก่น

ผู้แต่ง

  • จอมไตร ทันโส มหาวิทยาลัยขอนแก่น
  • ดาวรุวรรณ ถวิลการ มหาวิทยาลัยขอนแก่น

DOI:

https://doi.org/10.14456/educu.2022.31

คำสำคัญ:

กลยุทธ์, การบริหารกิจการนักเรียน, ความเป็นพลเมืองโลก

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสภาพปัจจุบันและสภาพที่พึงประสงค์  ความต้องการจำเป็น และนำเสนอกลยุทธ์การบริหารกิจการนักเรียนเพื่อความเป็นพลเมืองโลก โดยมีกลุ่มตัวอย่างคือ ผู้บริหารและครูโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาขอนแก่น ประกอบด้วย ผู้บริหาร จำนวน 79 คน ครู จำนวน 406  คน รวม 485 คน โดยกลุ่มตัวอย่างได้มาจากการสุ่มแบบชั้นภูมิ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสอบถาม มีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.901 วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา และแบบสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้าง ผลการวิจัย พบว่า สภาพปัจจุบันของการบริหารกิจการนักเรียนเพื่อความเป็นพลเมืองโลก มีค่าเฉลี่ย 3.83 อยู่ในระดับมาก สภาพพึงประสงค์ของการบริหารกิจการนักเรียนเพื่อความเป็นพลเมืองโลก มีค่าเฉลี่ย 4.74 อยู่ในระดับมากที่สุด ความต้องการจำเป็นของการบริหารกิจการนักเรียนเพื่อความเป็นพลเมืองโลก ด้านที่มีความต้องการจำเป็นสูงสุด คือ การมีส่วนร่วมของชุมชนเพื่อสร้างพลเมืองโลก (PNlModified= 0.305) และพบว่า กลยุทธ์การบริการกิจการนักเรียนเพื่อความเป็นพลเมืองโลก ประกอบด้วย 4 กลยุทธ์หลัก คือ (1) กลยุทธ์การส่งเสริมให้นักเรียนดำเนินกิจกรรมในโรงเรียน (2) กลยุทธ์เปลี่ยนกระบวนทัศน์ให้ผู้เรียนสะท้อนผลการทำงาน แก้ไขปัญหาเพื่อให้สอดคล้องกับทักษะในศตวรรษที่ 21 (3) กลยุทธ์พลิกโฉมพัฒนาผู้เรียน ตอบสนองความต้องการของชุมชนความเป็นพลเมืองโลก (4) กลยุทธ์การสร้างเวทีแลกเปลี่ยนเรียนรู้บูรณาการท้องถิ่น

ประวัติผู้แต่ง

จอมไตร ทันโส, มหาวิทยาลัยขอนแก่น

นักศึกษาสาขาวิชาการบริหารการศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น 

ดาวรุวรรณ ถวิลการ, มหาวิทยาลัยขอนแก่น

อาจารย์ประจำสาขาวิชาการบริหารการศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น

เอกสารอ้างอิง

ภาษาไทย

กมลฤทัย เนตรทิพย์. (2564). การศึกษาสภาพการบริหารงานกิจกรรมนักเรียนแบบมีส่วนร่วมของโรงเรียนบ้านบ่อหลวง

อำเภอฮอด จังหวัดเชียงใหม่. บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยรังสิต : การประชุมนำเสนอผลงานวิจัยบัณฑิตศึกษา

ระดับชาติ ครั้งที่ 16 ปีการศึกษา 2564. (431-440). ปทุมธานี.

กล้า ทองขาว. (2561). ยุทธศาสตร์ศึกษา – การจัดการศึกษาฐานชุมชน Community Based Education Management =

CBEM. วิทยาจารย์, 117(8), 45-48.

เกศนีย์ พิมพ์พก, ฤตินันท์ สมุทร์ทัย, สมศักดิ์ ภู่วิภาดาวรรธน์, และ เกียรติสุดา ศรีสุข. (2560). การพัฒนารูปแบบการนิเทศ

ติดตามและประเมินความสามารถในการวิจัย เพื่อพัฒนาการเรียนการสอนของนักศึกษาฝึกประสบการณ์วิชาชีพครู.

วารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์, 6(3), 172-186.

ไกรศร วันละ. (2565). การมีส่วนร่วมของประชาชนในการพัฒนาชุมชนอย่างยั่งยืน. วารสารการบริหารนิติบุคคลและ

นวัตกรรมท้องถิ่น, 8(2), 391-404.

บัณฑิต นิจถาวร. (2563, 6 มกราคม). ปัญหาที่สังคมโลกและสังคมไทยรอคำตอบ. กรุงเทพธุรกิจ.

https://www.bangkokbiznews.com/social/860818

ประลอง ครุฑน้อย, สังวรณ์ งัดกระโทก, สมคิด พรมจุ้ย, และ สุพักตร์ พิบูลย์. (2563). การประยุกต์ใช้การประเมินที่ขับเคลื่อน

ด้วยทฤษฎีในการพัฒนาและประเมินโครงการพัฒนาบุคลิกภาพประชาธิปไตยของนักเรียนในโรงเรียน สังกัด

สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสารศึกษาศาสตร์ มสธ., 13(1), 98-113.

เปรมวิทย์ ทองเชื้อ. (2564). ปัญหาการบริหารงานกิจการนักเรียนของสถานศึกษาสังกัดองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในจังหวัด

นครสวรรค์. Education Journal, Faculty of Education, Nakhon Sawan Rajabhut University, 4(2),

-35.

พิณสุดา สิริธรังศรี. (2555). การศึกษาที่ฟังเสียงประชาชน. ใน การจัดการศึกษาแบบมีส่วนร่วมขององค์กรในชุมชน การศึกษา

ฐานรากทางเลือกประเทศไทย (น. 12-38). ศูนย์วิจัยและฝึกอบรมทางการศึกษา วิทยาลัยครุศาสตร์ มหาวิทยาลัย

ธุรกิจบัณฑิตย์.

มาเรียม นิลพันธุ์, ไชยยศ ไพวิทยศิริธรรม, ศิริวรรณ วณิชวัฒนวรชัย, และ อุบลวรรณ ส่งเสริม. (2558). การประเมินผลการใช้

หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551 ในโรงเรียนต้นแบบการใช้หลักสูตร. วารสารศิลปากร

ศึกษาศาสตร์วิจัย, 7(1), 26-41.

วรากรณ์ สามโกเศศ. (2553). ข้อเสนอทางเลือกระบบการศึกษาที่เหมาะสมกับสุขภาวะคนไทย. สำนักงานกองทุนสนับสนุน

การสร้างเสริมสุขภาพ (สสส).

สถาพร พฤฑฒิกุล. (2558). การจัดการเรียนการสอนแบบ Active Learning เอกสารประกอบการฝึกอบรม “คุณภาพ

ผู้เรียน...เกิดจากกระบวนการเรียนรู้”. ม.ป.ท.

สมหมาย จันทร์เรือง (2559, 22 พฤศจิกายน). โรงเรียนประชาธิปไตย. มติชนออนไลน์.

https://www.matichon.co.th/columnists/news_366282

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ. (2561). รายงานวิจัย ข้อเสนอตัวชี้วัดการศึกษาเพื่อความเป็น

พลเมืองโลก ตามกรอบเป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืน (Sustainable Development Goal : SDG 4.7) : กรณีศึกษา

แนวทางการส่งเสริมความเป็นพลเมืองโลก (global citizenship) ประสบการณ์นานาชาติ. พริกหวานกราฟฟิค.

สำนักบริหารงานการมัธยมศึกษาตอนปลาย สำนักงานคณะกรรมการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ. (2552).

มาตรฐานการปฏิบัติงานโรงเรียนมัธยมศึกษา พ.ศ.2552. โรงพิมพ์สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.

เสาวภาคย์ แหลมเพ็ชร. (2557). ยุทธศาสตร์การบริหารกิจการนักเรียนเพื่อประสิทธิผลการพัฒนาผู้เรียนในยุคสารสนเทศ.

สุทธิปริทัศน์, 28(87), 149-169.

อรรถพล อนันตวรสกุล. (2562, 13 กรกฎาคม). ความเป็นพลเมืองโลกกับคนรุ่นใหม่. sanook.

https://www.sanook.com/campus/1396293/

ภาษาอังกฤษ

Kniep, W. M. (1986). Social studies within a global educations. Social Education, 50(7), 536-542.

Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and

Psychological Measurement, 30(3), 607-610.

Mckinney, S. E. (2008). Developing teachers for high-poverty schools: The role of the internship

experience. Urban Education, 43(1), 68-82.

The Welsh Assembly Government. (2008). Education for sustainable development and global citizenship

a common understanding for schools. Department for Children, Education, Lifelong Learning and

Skills.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2022-12-21

รูปแบบการอ้างอิง

ทันโส จ., & ถวิลการ ด. (2022). กลยุทธ์การบริหารกิจการนักเรียนเพื่อความเป็นพลเมืองโลก สำหรับโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาขอนแก่น. วารสารครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 50(4), EDUCU5004002. https://doi.org/10.14456/educu.2022.31