การจัดการเรียนรู้ยุคใหม่
DOI:
https://doi.org/10.14456/educu.2021.58คำสำคัญ:
การเรียนรู้, ยุคใหม่, การจัดการเรียนรู้บทคัดย่อ
การพัฒนาทางด้านเทคโนโลยีดำเนินไปอย่างก้าวกระโดด ส่งผลถึงทุกภาคส่วน ไม่ว่าจะเป็นภาคอุตสาหกรรมการผลิต การบริการสาธารณสุข รวมถึงการศึกษา โจทย์สำคัญของการจัดการศึกษาไทยเพื่อไปให้ถึงนโยบายประเทศไทยยุค 4.0 คือ การสอนให้ผู้เรียนมีความสามารถในการคิดวิเคราะห์ มีทักษะชีวิต และแก้ปัญหาได้ บทความฉบับนี้นำเสนอโมเดลการเรียนรู้ยุคใหม่ ซึ่งเป็นแนวทางการจัดการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพเหมาะสมกับเทคโนโลยีและสภาพสังคมปัจจุบัน ให้ความสำคัญกับผู้เรียน โดยสร้างให้เกิดความสนใจในเนื้อหาสาระ ผ่านสื่อในรูปแบบเกมหรือโปรแกรมจำลองสถานการณ์ จากนั้นกระตุ้นจินตนาการ ผ่านการใช้คำถาม “ถ้าเป็นเช่นนี้แล้วจะเป็นอย่างไร” และสร้างกลุ่มสังคมออนไลน์สำหรับกลุ่มเรียนรู้ในหัวเรื่องที่สนใจร่วมกัน นอกจากนี้ ใช้การสร้างข้อจำกัดหรือเงื่อนไขการเรียนรู้ ผ่านการกำหนดปัญหาเพื่อให้ผู้เรียนฝึกฝนทักษะการแก้ปัญหาและเปิดความเป็นไปได้ในการมองมุมใหม่
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กระทรวงศึกษาธิการ.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2559). งบประมาณรายจ่าย ประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2559. สำนักงบประมาณ สำนักนายกรัฐมนตรี.
กรมอาเซียน. (2556). ASEAN mini book : กระทรวงต่างประเทศ. Page Maker.
จิตติมา กุลประเสริฐรัตน์. (2561, 16 เมษายน). โรงเรียนมีชัยพัฒนา. ไทยโพสต์ออนไลน์. https://www.thaipost.net/
main/detail/7152
ชรินรัตน์ สีเสมอ และ สถาพร ขันโต. (2555). สภาพและปัญหาการใช้หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน ในโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่น เขต 4 พุทธศักราช 2551. วารสารศึกษาศาสตร์ ฉบับวิจัยบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 6(1), 30-38.
ธัญญ์นภัส วิรัตน์เกษม. (2554). ปัญหาการใช้หลักสูตรสถานศึกษาตามทรรศนะของ ครูโรงเรียนนำร่องในสังกัดเทศบาลเมืองชลบุรี อำเภอเมืองชลบุรี จังหวัดชลบุรี [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยราชภัฏ
สวนดุสิต.
ไพฑูรย์ สินลารัตน์. (2560). โรงเรียน 4.0 โรงเรียนผลิตภาพ (พิมพ์ครั้งที่ 2). วิทยาลัยครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์.
นิติ นวรัตน์. (2558, 3 พฤศจิกายน). ยูเนสโกและโออีซีดีมองการศึกษาไทย. ไทยรัฐออนไลน์. http://www.thairath.co.th/content/536437
วิจารณ์ พานิช. (2556, 22 มกราคม). 6 ปัญหาครูไทย. มติชน, 10.
วิทยากร เชียงกูล. (2554, 31 พฤษภาคม). ลำดับของไทยในเวทีโลก. ชมรมศึกษาผลงานวิทยากร เชียงกูล. https://witayakornclub.wordpress.com/2011/05/31
ศูนย์เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร. (2555). สถิติบ่งชี้สภาวการณ์เด็กและเยาวชน child watch. กระทรวงพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์.
สำนักงานสถิติแห่งชาติ. (2555). ประมวลสถิติสำคัญของประเทศไทย พ.ศ. 2555. สำนักสถิติพยากรณ์ สำนักสถิติแห่งชาติ.
สงัด อุทรานันท์. (2532). เทคนิคการจัดการเรียนการสอนอย่างเป็นระบบ (พิมพ์ครั้งที่ 6). มิตรสยาม.
สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. (2558). สรุปผลการวิจัย PISA 2015. กระทรวงศึกษาธิการ.
อมรวิชช์ นาครทรรพ. (2555). โครงการติดตามสภาวการณ์เด็กและเยาวชนรายจังหวัด (child watch) : รายงานวิจัยฉบับสมบูรณ์. สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย. https://elibrary.trf.or.th/project_content.asp?PJID
=RDG5140021
ภาษาอังกฤษ
Douglas, T., & Brown, J. S. (2011) A new culture of learning: Cultivating the imagination for a world of
constant change. CreateSpace.
Floerchinger, J. (2005). Lunch project. http://faculty.usiouxfalls.edu/arpeterson/project-based%20learning.htm
Lalley, J. P. (2007). The learning pyramid: Does it point teachers in the right direction. D’Youville College.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
