ทิศทางการสอนดนตรีโลก: นิยาม หลักการ และข้อเสนอแนะสำหรับประเทศไทย

ผู้แต่ง

  • นันธิดา จันทรางศุ มหาวิทยาลัยมหิดล
  • สุรสีห์ ชานกสกุล มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
  • สกาวรุ้ง สายบุญมี

DOI:

https://doi.org/10.14456/educu.2020.70

คำสำคัญ:

การสอนดนตรีโลก, การพัฒนาหลักสูตร, การพัฒนาครู, พหุวัฒนธรรมดนตรีศึกษา, ประถมศึกษา

บทคัดย่อ

แนวคิดและเทคนิคการสอนดนตรีโลกถูกนํามาใช้ในการปฏิรูปการสอนดนตรี โดยการนํามรดกทางวัฒนธรรมดนตรีที่หลากหลายทั่วโลกสู่ห้องเรียน และมีการพิจารณาว่าจะนําความหลากหลายเหล่านั้นเข้าสู่หลักสูตรได้อย่างไรโดยที่ยังเคารพดนตรีในเขตวัฒนธรรมดั้งเดิมที่โรงเรียนตั้งอยู่ การสอนดนตรีโลกเป็นการเปิดมุมมองด้านดนตรีและวัฒนธรรมที่หลากหลาย อีกทั้งยังเชื่อมโยงถึงวัฒนธรรมของมนุษย์และสังคม เนื่องจากดนตรีโลกมีการเรียนการสอนในหลายประเทศทั่วโลก ดังนั้นจึงเป็นแนวโน้มที่ควรนำมาพิจารณาในการพัฒนาครูและหลักสูตรประถมศึกษาของประเทศไทย การสอนดนตรีโลกมีวัตถุประสงค์ คือ 1) เพื่อให้ความสำคัญกับเนื้อหาและวิธีการสอนดนตรีในยุคโลกไร้พรหมแดน 2) เพื่อตอบสนองต่อการเรียกร้องความรับผิดชอบทางสังคม ความหลากหลาย ความเสมอภาค และการอยู่ร่วมกัน 3) เพื่อเน้นให้ความรู้เกี่ยวกับหลักการทางวัฒนธรรมในการสืบสานและเรียนรู้ดนตรี 4) เพื่อเน้นย้ำมุมมองความแตกต่างระหว่างวัฒนธรรมของศิลปิน ครู และผู้เรียน 5) เพื่อให้ผู้เรียนมีส่วนร่วมในการฟังที่จะนําไปสู่การมีส่วนร่วมในการแสดง การสร้างสรรค์ และดนตรีที่เปรียบเสมือนพฤติกรรมของมนุษย์ที่มีความหมายทางวัฒนธรรม ดนตรีโลกมีขั้นตอนการสอน 5 ขั้นตอน คือ การฟังอย่างใส่ใจ การฟังอย่างมีส่วนร่วม การฟังเพื่อการเรียนรู้ การสร้างสรรค์ดนตรีโลก และการบูรณาการดนตรีโลก

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2020-03-31

รูปแบบการอ้างอิง

จันทรางศุ น. ., ชานกสกุล ส. ., & สายบุญมี ส. . (2020). ทิศทางการสอนดนตรีโลก: นิยาม หลักการ และข้อเสนอแนะสำหรับประเทศไทย. วารสารครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 48(1), 142–163. https://doi.org/10.14456/educu.2020.70