รู้รอบวัฒนธรรมจากห้องเรียนเสมือนจริง: การออกแบบระบบจากงานวิจัยสู่แนวปฏิบัติ

ผู้แต่ง

  • จินตวีร์ คล้ายสังข์, รองศาสตราจารย์ ดร.
  • เขมณัฏฐ์ มิ่งศิริธรรม, ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.

คำสำคัญ:

ห้องเรียนเสมือนจริง, ทักษะในศตวรรษที่ 21, ชุมชนวัฒนธรรมอาเซียน

บทคัดย่อ

ระบบห้องเรียนเสมือนจริงสําหรับการเรียนรู้วัฒนธรรมของประเทศเพื่อนบ้าน (Multicultural
virtual world: MVW) เป็นนวัตกรรมที่พัฒนาขึ้นจากงานวิจัยเรื่องระบบสภาพแวดล้อมการเรียนรู้เสมือน
จริงเพื่อเสริมสร้างทักษะในศตวรรษที่ 21 ด้านการสื่่อสารและการทํางานร่วมกันสําหรับผู้เรียนระดับ
อุดมศึกษาของชุมชนวัฒนธรรมอาเซียน ผลการวิเคราะห์หาองค์ประกอบหลักด้วยวิธี EFA พบ 4 องค์ประกอบ ได้แก่ (1) เทคนิคการสอนและสื่อสนับสนุนการทํางานร่วมกัน (2) เครื่องมือติดต่อสื่อสาร (3) การเรียนรู้ร่วมกันเป็นทีม และ (4) บทบาทหน้าที่ จากนั้นนําผลที่ได้ไปออกแบบพัฒนาและทดลองใช้ตามกระบวนการวิจัยและพัฒนา (R&D) สรุปขั้นตอนในการจัดการเรียนรู้ในระบบห้องเรียนเสมือนจริงมี 7 ขั้นตอน ได้แก่ (1) การเตรียมความพร้อม (2) การกําหนดประเด็นปัญหาหรือหัวข้อที่จะศึกษา (3) การตั้งกฎกติกา มารยาทการทํางานร่วมกัน (4) การศึกษาข้อมูลร่วมกันและแลกเปลี่ยนความคิดเห็น (5) การสร้างชิ้นงานร่วมกัน (6) การประเมินผล และ (7) การนําเสนอผลงาน โดยในบทความนี้ขอนําเสนอระบบ MVW เน้นจุดเด่นเรื่องของระบบและแนวทางในการนําไปประยุกต์ใช้เพื่อให้เกิดการนําไปใช้จริงได้อย่างเป็นรูปธรรม โดยความยั่งยืนของชุมชนแห่งการเรียนรู้เสมือนนั้นมีฐานแนวคิดจากเรื่องการจัดสภาพแวดล้อมการเรียนรู้
และแหล่งทรัพยากรเสมือนที่ผู้เรียนจะได้รับประสบการณ์ที่มีคุณค่านําสู่การเรียนรู้ที่ยั่งยืนต่อไป

Author Biographies

จินตวีร์ คล้ายสังข์, รองศาสตราจารย์ ดร.

อาจารย์ประจำภาควิชาเทคโนโลยีและสื่อสารการศึกษา

คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

เขมณัฏฐ์ มิ่งศิริธรรม, ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.

อาจารย์ประจำสำนักเทคโนโลยีการศึกษา มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช

Downloads

เผยแพร่แล้ว

2019-03-26

How to Cite

คล้ายสังข์ จ., & มิ่งศิริธรรม เ. (2019). รู้รอบวัฒนธรรมจากห้องเรียนเสมือนจริง: การออกแบบระบบจากงานวิจัยสู่แนวปฏิบัติ. วารสารครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 47(1), 42–62. สืบค้น จาก https://so02.tci-thaijo.org/index.php/EDUCU/article/view/179717