การพัฒนารูปแบบการจัดการศึกษาตลอดชีวิตเพื่อพัฒนาทักษะการปฏิบัติงานของแรงงานไทย สำหรับสถานประกอบการภาคอุตสาหกรรม

ผู้แต่ง

  • รวิกรานต์ นันทเวช จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
  • วรรัตน์ ปทุมเจริญวัฒนา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

คำสำคัญ:

การเรียนรู้ตลอดชีวิต, การเรียนรู้ด้วยการนำตนเอง, การเรียนรู้แบบผสมผสาน, สถานประกอบการภาคอุตสาหกรรม

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) วิเคราะห์และสังเคราะห์ทักษะการปฏิบัติงานของแรงงานไทยสำหรับสถานประกอบการภาคอุตสาหกรรม 2) พัฒนารูปแบบการจัดการศึกษาตลอดชีวิตเพื่อพัฒนาทักษะ
การปฏิบัติงานของแรงงานไทยสำหรับสถานประกอบการภาคอุตสาหกรรม และ 3) ศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อรูปแบบการจัดการศึกษาตลอดชีวิตของแรงงานไทยสำหรับสถานประกอบการภาคอุตสาหกรรม กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ ได้แก่ แรงงานไทยในภาคอุตสาหกรรมจำนวน 400 คน กลุ่มตัวอย่างในการพัฒนารูปแบบคือ แรงงานไทย 24 คนที่อาสาสมัครเข้าร่วมดำเนินการทดลองจำนวน 100 ชั่วโมง

ผลการวิจัยพบว่า 1. ทักษะที่แรงงานไทยในสถานประกอบการภาคอุตสาหกรรมต้องการเรียนรู้มากที่สุด 3 ด้าน คือ ทักษะการใช้เทคโนโลยีและคอมพิวเตอร์ ทักษะด้านความปลอดภัยในการทำงาน และทักษะการสื่อสารในองค์กร 2. ผลการทดลองใช้รูปแบบการจัดการศึกษาตลอดชีวิต พบว่า แรงงานไทยในสถานประกอบการภาคอุตสาหกรรมมีทักษะการปฏิบัติงานสูงขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ.05 ทั้ง 3 ด้าน ได้แก่ (1) ความรู้ (2) ทักษะการปฏิบัติงาน และ (3) ระดับการเรียนรู้ด้วยการนำตนเอง  3. ปัจจัยที่ส่งผลต่อรูปแบบการจัดการศึกษาตลอดชีวิต ประกอบด้วย ปัจจัยสนับสนุน คือ ความสนใจใฝ่รู้ของผู้เรียน บทบาทของผู้สอน สื่อการเรียนรู้ด้วยตนเอง และการนิเทศฝึกปฏิบัติ ส่วนปัจจัยที่เป็นอุปสรรคในการนำรูปแบบไปใช้ ประกอบด้วย ระยะเวลาในการจัดกิจกรรม สถานที่ในการจัดกิจกรรม ความพร้อมของอุปกรณ์และระบบเครือข่าย และความพร้อมในการเรียนรู้ของผู้เรียน

References

ภาษาไทย
กระทรวงศึกษาธิการ. (2542). พระราชบัญญัติการศึกษาแหงชาติ.พ.ศ. 2542 และที่แก้ไขเพิ่มเติม(ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2545. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์คุรุสภาลาดพร้าว.
กระทรวงแรงงาน. (2557). แผนแม่บทด้านแรงงาน พ.ศ. 2555–2559. กรุงเทพฯ: กรมพัฒนาฝีมือแรงงาน.
ใจทิพย์ ณ สงขลา. (2542). การสอนผ่านเครือข่ายเวิลด์ ไวด์ เว็บ. วารสารครุศาสตร์, 27(3), 18-28.
ธนาคารแห่งประเทศไทย. (2557). เศรษฐกิจของประเทศไทย. สืบค้นจาก https://praewasri.wordpress.com/category
ปณิตา วรรณพิรุณ. (2551). การพัฒนารูปแบบการเรียนบนเว็บแบบผสมผสานโดยใช้ปัญหาเป็นหลักเพื่อพัฒนาการคิดอย่างมีวิจารณญาณของนิสิตปริญญาบัณฑิต (วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต).
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, กรุงเทพมหานคร. สืบค้นจาก https://cuir.car.chula.ac.th/handle/123456789/58733
พัฒนาวดี ชูโต. (2554). โครงการทักษะการทำงานของแรงงาน: มุมมองจากนายจ้าง คนงานและหน่วยงาน ภาครัฐ. สืบค้นจาก https://elibrary.trf.or.th/downloadFull.asp?proid=RDG4410014
พิริยะ ผลพิรุฬห์. (2558). การพัฒนาทักษะฝีมือแรงงานและการฝึกอบรม: กรณีศึกษาภาคอุตสาหกรรมไทย. วารสารพัฒนาการเศรษฐกิจปริทรรศน์, 9(1), 129-152.
รังสรรค์ สุกันทา. (2546). การพัฒนารูปแบบการฝึกอบรมผ่านเว็บแบบมีส่วนร่วมตามแนวคิดการเรียนรู้ด้วย การนำตนเองสำหรับบุคลากรขององค์กรธุรกิจ (วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, กรุงเทพมหานคร. สืบค้นจาก https://cuir.car.chula.ac.th/handle/12345
ศูนย์บริการทางวิชาการเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. (2550). รายงานการศึกษาฉบับสมบูรณ์เรื่อง แนวทางการพัฒนากำลังคนเพื่อรองรับการจัดทำเขตการค้าเสรีเสนอต่อสำนักงานปลัดกระทรวงแรงงาน. กรุงเทพฯ: ศูนย์บริการทางวิชาการเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
สุชาติ ประสิทธิ์รัฐสินธุ์. (2546). การใช้สถิติในงานวิจัยอย่างถูกต้องและได้มาตรฐานสากล. กรุงเทพ: โรงพิมพ์สามลดา.
สุวิมล ว่องวาณิช. (2546). แนวทางการให้คำปรึกษาวิทยานิพนธ์. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2555). ภาวะสังคมไทยและภาพรวมปี 2554. สืบค้นจาก https://www.nesdb.go.th
อัมพิกา ไกรฤทธิ์. (2541). การบริหารการผลผลิตในกลุ่มอุตสาหกรรมชิ้นส่วนยานยนต์เพื่ออนาคต. กรุงเทพฯ: มปท.
อาชัญญา รัตนอุบล. (2550). การเรียนรู้และพัฒนาการของผู้ใหญ่. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
อาชัญญา รัตนอุบล. (2551). การเรียนรู้ในสถานประกอบการ. สืบค้นจาก https://portal.edu.chula.ac.th/nfed1/assets//Archanya_Business.pdf
อาชัญญา รัตนอุบล. (2556). การเรียนรู้ในสถานประกอบการ. สืบค้นจาก https://www.edu.chula.ac.th/nfed/student/article.htm#article1
อำนาจ วัดจินดา. (2553). McKinney’s framework แนวคิดปัจจัย 7 ประการในการประเมินองค์กร. สืบค้นจาก https://www.gracezone.org/index.../81--in-search-of-excellence

ภาษาอังกฤษ
Allen, E., & Seaman, J. (2010). Class differences: Online education in the United States. Retrieved from https://sloanconsortium.org/sites/default/files/class_differences.pdf
Alonso, F., López, G., Manrique, D., & Viñes, J. M. (2005). An instructional model for web based e-learning education with a blended learning process approach. British Journal of Educational Technology, 36(2), 217-235.
Barrows, H. S., & Tamblyn, R. M. (1980). Problem-based learning: An approach to medical education. New York: Springer Publishing Company.
Dave, R. H. (1973). Lifelong learning and the school curriculum. Paris: UNESCO.
Dowling, J., & Godfrey, J. (2003). Do hybrid flexible delivery teaching methods improve accounting students’ learning outcomes?. Retrieved from https://www.sciepub.com/reference/24348
Driscoll, M. (2002). Blended Learning: let’s get beyond the hype. Retrieved from https://elearningmag.com/ltimagazine
Field, L. (1991). Skilling Australia. Melbourne: Longman Cheshire Pty.
Knowles, M. S. (1975). Self-directed learning: Guide for learner and teacher. Chicago, IL: Follett Publishing Company.
Meier, D. (2000). The accelerated learning handbook: A creative guide to designing and delivering faster, more effective training programs. NewYork: McGraw Hill.
Vygotsky, L. S. (1997). The historical meaning of the crisis in psychology: A methodological Investigation. New York, NY: Springer Publishing Company.
Yamane, T. (1973). Statistics: An introductory analysis. New York: Harper and Row.
Yasin, M. J., & Mustapha, R. (2007). Workplace learning: Malaysia's experience. Innsbruck: Innsbruck University Press.

Downloads

เผยแพร่แล้ว

2019-12-27

How to Cite

นันทเวช ร., & ปทุมเจริญวัฒนา ว. (2019). การพัฒนารูปแบบการจัดการศึกษาตลอดชีวิตเพื่อพัฒนาทักษะการปฏิบัติงานของแรงงานไทย สำหรับสถานประกอบการภาคอุตสาหกรรม. วารสารครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 47(Suppl. 2), 267–286. สืบค้น จาก https://so02.tci-thaijo.org/index.php/EDUCU/article/view/232860