การพัฒนารูปแบบการสอนโดยใช้เทคโนโลยีเสมือนจริง Metaverse Spatial กรณีศึกษาโรงเรียนอนุบาลวัดพระโต สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาศรีสะเกษ เขต 1 จังหวัดศรีสะเกษ

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์ 1. เพื่อศึกษาปัญหาการจัดการเรียนการสอนโดยใช้เทคโนโลยีเสมือนจริง 2. เพื่อพัฒนารูปแบบการสอนโดยใช้เทคโนโลยีเสมือนจริง Metaverse Spatial กรณีศึกษาโรงเรียนอนุบาลวัดพระโต จังหวัดศรีสะเกษ 3. เพื่อ ประเมินผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและคู่มือการสอน และ 4. เพื่อศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อนวัตกรรมที่พัฒนาขึ้น เป็นการวิจัยแบบเชิงปริมาณ มีเครื่องมือการวิจัย ประกอบด้วย แบบสอบถามปัญหาและความต้องการในการใช้เทคโนโลยีเสมือนจริง, แบบประเมินความสอดคล้องของนวัตกรรมการสอน, แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน และแบบสอบถามความพึงพอใจ โดยมีกลุ่มตัวอย่างกลุ่มเป้าหมาย คือ ครูผู้สอนระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 1-6 โรงเรียนอนุบาลวัดพระโต จำนวน 50 คน ได้มาอย่างไร และนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 จำนวน 1 ห้องเรียน รวม 25 คน ในภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2566 แล้วนำข้อมูลที่รวบรวมได้จากเครื่องมือการวิจัยมาวิเคราะห์โดยใช้สถิติเชิงพรรณนา ประกอบด้วย ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบค่าที ผลการวิจัยพบว่า 1) สภาพปัญหาและความต้องการปัญหาการจัดการเรียนการสอนในภาพรวม ครูผู้สอนมีความพึงพอใจต่อการจัดการเรียนการสอนโดยใช้นวัตกรรมเทคโนโลยีและแพลตฟอร์มต่าง ๆ อยู่ในระดับปานกลาง (x̅= 3.19, S.D. = 0.88) โดยประเด็นด้านการสนับสนุนและการเตรียมความพร้อมเป็นส่วนที่มีค่าเฉลี่ยต่ำที่สุด 2) ผลการพัฒนานวัตกรรมการสอนการประเมินนวัตกรรมการสอนโดยใช้ Metaverse Spatial เรื่อง ระบบสุริยะ จากผู้เชี่ยวชาญในภาพรวมอยู่ในระดับมากมาก (x̅= 4.64, S.D. = 0.57) โดยมีความโดดเด่นสูงสุดในด้านความคิดสร้างสรรค์และการประยุกต์ใช้เทคโนโลยี 3) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน:นักเรียนที่เรียนด้วยนวัตกรรมการสอนโดยใช้เทคโนโลยีเสมือนจริง Metaverse Spatial มีคะแนนผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 แสดงให้เห็นว่านวัตกรรมสามารถช่วยพัฒนาความรู้ความเข้าใจเรื่องระบบสุริยะได้อย่างมีประสิทธิภาพ 4) ความพึงพอใจของนักเรียนมีความพึงพอใจต่อการใช้นวัตกรรมการสอนโดยใช้เทคโนโลยีเสมือนจริง Metaverse Spatial ในภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด (x̅= 4.72, S.D. = 0.45)