การบริหารงานแนะแนวของสถานศึกษาในยุคดิจิทัล สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาศรีสะเกษ เขต 3

บทคัดย่อ

การวิจัยในครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์ 1. เพื่อศึกษาสภาพการบริหารงานแนะแนวของสถานศึกษาในยุคดิจิทัล สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา ศรีสะเกษ เขต 3 และ 2. เพื่อเปรียบเทียบการบริหารงานแนะแนวของสถานศึกษาในยุคดิจิทัล จำแนกตามตำแหน่ง วุฒิการศึกษา และประสบการณ์การทำงาน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาศรีสะเกษ เขต 3 เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ มีเครื่องมือการวิจัย คือ แบบสอบถาม มีความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.989 โดยมีกลุ่มตัวอย่าง จำนวน 327 คน ที่มาจากตารางสำเร็จรูปของเครซี่และมอร์แกน (Krejcie ans Morgan, 1970) ประกอบด้วย ผู้บริหารสถานศึกษา ครูผู้ปฏิบัติงานแนะแนว และครูผู้สอน และใช้วิธีสุ่มตัวอย่างแบบแบ่งชั้นภูมิ แล้วนำข้อมูลที่รวบรวมได้จากแบบสอบถามมาวิเคราะห์โดยใช้สถิติเชิงพรรณนา ประกอบด้วย ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน สถิติทดสอบที สถิติทดสอบเอฟ และตรวจสอบความแตกต่างของค่าเฉลี่ยรายคู่ด้วยวิธีของเชฟเฟ่ ผลการวิจัยพบว่า 1) สภาพการบริหารงานแนะแนวของสถานศึกษาในยุคดิจิทัลสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาศรีสะเกษ เขต 3 โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก (x̅= 4.05, S.D. = 0.24) และ 2) การเปรียบเทียบจำแนกตามตัวแปรที่ศึกษา พบว่า โดยภาพรวมและรายด้านส่วนใหญ่ไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ยกเว้นด้านบริการจัดวางตัวบุคคลที่มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05