ปัญหาการบริหารจัดการผังเมืองกับการอนุรักษ์โบราณสถาน: กรณีศึกษาเมืองลำพูนภายใต้แนวคิดผังเมืองเฉพาะ

ผู้แต่ง

  • จิระพันธ์ ยานะเรือง คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกริก

คำสำคัญ:

ผังเมืองเฉพาะ, การอนุรักษ์โบราณสถาน, เมืองประวัติศาสตร์

บทคัดย่อ

บทความวิชาการนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์สภาพปัญหาเชิงกฎหมายและการบริหารจัดการผังเมืองของจังหวัดลำพูนที่ส่งผลกระทบต่อการอนุรักษ์โบราณสถาน และเพื่อเสนอแนวคิดในการพัฒนาผังเมืองเฉพาะในฐานะกลไกทางกฎหมายสำหรับการบริหารจัดการเชิงอนุรักษ์โบราณสถานเมืองลำพูน เป็นการศึกษาจากเอกสาร โดยวิเคราะห์กฎหมายผังเมือง กฎหมายโบราณสถาน กฎหมายควบคุมอาคาร เอกสารเชิงนโยบายของรัฐและแนวคิดทางวิชาการที่เกี่ยวข้อง ผลการศึกษาพบว่า การบริหารจัดการพื้นที่โบราณสถานเมืองลำพูนภายใต้กรอบผังเมืองรวมและกฎหมายทั่วไปยังมีข้อจำกัดสำคัญ ได้แก่ การใช้ผังเมืองรวมซึ่งขาดความละเอียดเชิงพื้นที่ ความไม่เชื่อมโยงระหว่างกฎหมายผังเมืองกับกฎหมายโบราณสถาน การควบคุมอาคารที่ไม่สอดคล้องกับคุณค่าทางประวัติศาสตร์ การใช้ประโยชน์ที่ดินและการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมที่ขาดกรอบกำกับ และการขาดการมีส่วนร่วมของชุมชนรวมถึงกลไกการบริหารจัดการเชิงบูรณาการ ดังนั้น การจัดทำผังเมืองเฉพาะเพื่อการบริหารจัดการเชิงอนุรักษ์โบราณสถานเมืองลำพูนเป็นแนวทางที่เหมาะสมในการบูรณาการการอนุรักษ์ การพัฒนาเมือง และการมีส่วนร่วมของชุมชน เพื่อคุ้มครองมรดกทางวัฒนธรรมควบคู่กับการพัฒนาเมืองอย่างสมดุลและยั่งยืน

ประวัติผู้แต่ง

จิระพันธ์ ยานะเรือง, คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกริก

คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกริก

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-06-28

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิชาการ