ปัญหาการบริหารจัดการผังเมืองกับการอนุรักษ์โบราณสถาน: กรณีศึกษาเมืองลำพูนภายใต้แนวคิดผังเมืองเฉพาะ
คำสำคัญ:
ผังเมืองเฉพาะ, การอนุรักษ์โบราณสถาน, เมืองประวัติศาสตร์บทคัดย่อ
บทความวิชาการนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์สภาพปัญหาเชิงกฎหมายและการบริหารจัดการผังเมืองของจังหวัดลำพูนที่ส่งผลกระทบต่อการอนุรักษ์โบราณสถาน และเพื่อเสนอแนวคิดในการพัฒนาผังเมืองเฉพาะในฐานะกลไกทางกฎหมายสำหรับการบริหารจัดการเชิงอนุรักษ์โบราณสถานเมืองลำพูน เป็นการศึกษาจากเอกสาร โดยวิเคราะห์กฎหมายผังเมือง กฎหมายโบราณสถาน กฎหมายควบคุมอาคาร เอกสารเชิงนโยบายของรัฐและแนวคิดทางวิชาการที่เกี่ยวข้อง ผลการศึกษาพบว่า การบริหารจัดการพื้นที่โบราณสถานเมืองลำพูนภายใต้กรอบผังเมืองรวมและกฎหมายทั่วไปยังมีข้อจำกัดสำคัญ ได้แก่ การใช้ผังเมืองรวมซึ่งขาดความละเอียดเชิงพื้นที่ ความไม่เชื่อมโยงระหว่างกฎหมายผังเมืองกับกฎหมายโบราณสถาน การควบคุมอาคารที่ไม่สอดคล้องกับคุณค่าทางประวัติศาสตร์ การใช้ประโยชน์ที่ดินและการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมที่ขาดกรอบกำกับ และการขาดการมีส่วนร่วมของชุมชนรวมถึงกลไกการบริหารจัดการเชิงบูรณาการ ดังนั้น การจัดทำผังเมืองเฉพาะเพื่อการบริหารจัดการเชิงอนุรักษ์โบราณสถานเมืองลำพูนเป็นแนวทางที่เหมาะสมในการบูรณาการการอนุรักษ์ การพัฒนาเมือง และการมีส่วนร่วมของชุมชน เพื่อคุ้มครองมรดกทางวัฒนธรรมควบคู่กับการพัฒนาเมืองอย่างสมดุลและยั่งยืน
