การพัฒนาการจัดการเรียนรู้แบบห้องเรียนกลับด้าน เรื่องรำหน้าพาทย์สีนวล สำหรับนักเรียนวิทยาลัยนาฏศิลป

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์ 1. เพื่อออกแบบการจัดการเรียนรู้แบบห้องเรียนกลับด้าน เรื่องรำหน้าพาทย์สีนวลให้มีประสิทธิภาพตามเกณฑ์ 80/80 และ 2. เพื่อศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนวิทยาลัยนาฏศิลปก่อนและหลังการใช้การจัดการเรียนรู้แบบห้องเรียนกลับด้าน เรื่องรำหน้าพาทย์สีนวล เป็นการวิจัยแบบผสมผสานระหว่างการวิจัยเชิงคุณภาพ และเชิงปริมาณ มีเครื่องมือในการวิจัย ประกอบด้วย แบบประเมินความเหมาะสมของรูปแบบการจัดการเรียนรู้แบบห้องเรียนกลับด้าน, แบบประเมินความเหมาะสม, แผนการจัดการเรียนรู้ตามรูปแบบการจัดการเรียนรู้แบบห้องเรียนกลับด้าน, แผนการจัดการเรียนรู้แบบห้องเรียนกลับด้าน, แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ด้านความรู้ และแบบประเมินทักษะปฏิบัติ โดยมีกลุ่มตัวอย่าง คือ นักเรียนสาขาวิชานาฏศิลป์ไทย ละคร ระดับมัธยมศึกษาปีที่ 3 ของวิทยาลัยนาฏศิลป รวมจำนวน 43 คน โดยใช้วิธีเลือกแบบเฉพาะเจาะจง แล้วนำข้อมูลที่รวบรวมมาวิเคราะห์โดยใช้สถิติเชิงพรรณนา ประกอบด้วย ค่าเฉลี่ย, ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน, ค่าความยาก, ค่าอำนาจจำแนก, ค่าความเชื่อมั่นของแบบทดสอบปรนัย (KR-20) และการหาประสิทธิภาพของการจัดการเรียนรู้ตามเกณฑ์ E1/E2 แล้วนำข้อมูลที่รวบรวมได้จากเอกสารและแบบประเมินทักษะมาวิเคราะห์แบบเชิงเนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า 1) ประสิทธิของการจัดการเรียนรู้แบบห้องเรียนกลับด้าน เรื่อง รำหน้าพาทย์สีนวล มีประสิทธิภาพเท่ากับ 84.13/87.68 ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์ที่กำหนด 80/80 เป็นไปตามสมมติฐานที่ตั้งไว้ และ 2) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนหลังเรียนด้านความรู้ (x̅= 17.58, S.D.=1.26) และด้านทักษะปฏิบัติ (x̅= 17.65, S.D.=0.48) สูงกว่าก่อนเรียนด้านความรู้ (x̅= 9.60, S.D.=2.10) และด้านทักษะปฏิบัติ (x̅= 10.49, S.D.=0.59) โดยใช้การจัดการเรียนรู้แบบห้องเรียนกลับด้าน เรื่อง รำหน้าพาทย์สีนวลอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05