สมรรถนะทางวิชาชีพครูในการปฏิบัติการสอนในสถานศึกษาของนักศึกษาสาขาวิชาพลศึกษา คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครศรีอยุธยา ปีการศึกษา 2568

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลการประเมินสมรรถนะทางวิชาชีพครูในการปฏิบัติการสอนในสถานศึกษาของนักศึกษาสาขาวิชาพลศึกษา คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครศรีอยุธยา ปีการศึกษา 2568 เป็นการวิจัยแบบเชิงปริมาณ มีเครื่องมือในการวิจัย คือ แบบประเมินสมรรถนะทางวิชาชีพครู ซึ่งมีค่าความเที่ยงตรงเชิงเนื้อหา 0.95 โดยมีกลุ่มตัวอย่าง คือ  นักศึกษาสาขาวิชาพลศึกษา จำนวน 25 คน โดยการสุ่มแบบเจาะจง (Purposive Sampling) แล้วนำข้อมูลที่รวบรวมได้จากแบบประเมินมาวิเคราะห์โดยใช้สถิติเชิงพรรณนา ประกอบด้วย ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และค่าพัฒนาการสัมพัทธ์ (Relative Gain Score) ผลการวิจัยพบว่า 1) ด้านการจัดการเรียนรู้ ครั้งที่ 1 มีพฤติกรรมบ่งชี้อยู่ในระดับดี (µ = 3.71, σ = 0.14) และครั้งที่ 2 มีพฤติกรรมบ่งชี้อยู่ในระดับดี (µ = 4.33, σ = 0.20) โดยภาพรวมมีพฤติกรรมบ่งชี้อยู่ในระดับดี (µ = 4.02) มีพัฒนาการสัมพัทธ์ 48.33% และมีขนาดอิทธิพล เท่ากับ 3.08 ซึ่งอยู่ในระดับมาก 2) ด้านความสัมพันธ์กับผู้ปกครองและชุมชน ครั้งที่ 1 มีพฤติกรรมบ่งชี้อยู่ในระดับผ่านการประเมิน (µ = 3.38, σ = 0.24) และครั้งที่ 2 มีพฤติกรรมบ่งชี้อยู่ในระดับดี (µ = 4.01, σ = 0.29) โดยภาพรวมมีพฤติกรรมบ่งชี้อยู่ในระดับดี (µ = 3.69) มีพัฒนาการสัมพัทธ์ 38.68% และมีขนาดอิทธิพล เท่ากับ 1.98 ซึ่งอยู่ในระดับมาก และ 3) ด้านปฏิบัติหน้าที่ครู และจรรยาบรรณของวิชาชีพ ครั้งที่ 1 มีพฤติกรรมบ่งชี้อยู่ในระดับดี (µ = 3.97, σ = 0.16) และครั้งที่ 2 มีพฤติกรรมบ่งชี้อยู่ในระดับดีมาก (µ = 4.55, σ = 0.14) โดยภาพรวมมีพฤติกรรมบ่งชี้อยู่ในระดับดี (µ = 4.26) มีพัฒนาการสัมพัทธ์ 56.78% และมีขนาดอิทธิพล เท่ากับ 3.11 ซึ่งอยู่ในระดับมาก