การจัดการเรียนรู้แบบร่วมมือเพื่อพัฒนาทักษะการขับร้องเพลงไทยเบื้องต้น สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย โรงเรียนเสลภูมิพิทยาคม

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์ 1. เพื่อพัฒนารูปแบบกิจกรรมการเรียนรู้ทักษะปฏิบัติการขับร้องเพลงไทยเบื้องต้นโดยการเรียนรู้แบบร่วมมือสำหรับมัธยมศึกษาตอนปลาย โรงเรียนเสลภูมิพิทยาคมให้มีประสิทธิภาพตามเกณฑ์ประสิทธิภาพ 80/80 2. เพื่อเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน และเปรียบเทียบทักษะการขับร้องเพลงไทยของนักเรียนที่ได้รับการจัดการเรียนรู้ด้วยทักษะปฏิบัติการขับร้องเพลงไทยเบื้องต้นโดยการเรียนรู้แบบร่วมมือสำหรับมัธยมศึกษาตอนปลาย โรงเรียนเสลภูมิพิทยาคม 3. เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ของพฤติกรรมการเรียนรู้ด้านจิตพิสัยกับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนที่ได้รับการจัดการเรียนรู้ด้วยทักษะปฏิบัติการขับร้องเพลงไทยเบื้องต้นโดยการเรียนรู้แบบร่วมมือสำหรับมัธยมศึกษาตอนปลาย โรงเรียนเสลภูมิพิทยาคม และ 4. เพื่อศึกษาความพึงพอใจของผู้เรียนที่มีได้รับการจัดการเรียนรู้ด้วยทักษะปฏิบัติการขับร้องเพลงไทยเบื้องต้นโดยการเรียนรู้แบบร่วมมือ สำหรับมัธยมศึกษาตอนปลาย โรงเรียนเสลภูมิพิทยาคม เป็นเป็นการวิจัยแบบกึ่งทดลอง มีเครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แผนการเรียนรู้ แบบประเมินผลและแบบวัดความสัมฤทธิ์ผลที่ แบบสอบถาม โดยมีกลุ่มเป้าหมาย คือ นักเรียนชมรมดนตรีไทย ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2564 โรงเรียนเสลภูมิพิทยาคม อำเภอเสลภูมิ จังหวัดร้อยเอ็ด ใช้การสุ่มแบบเจาะจง ได้จำนวน 15 คน แล้วจึงนำข้อมูลที่รวบรวมได้มาวิเคราะห์ โดยใช้สถิติเชิงพรรณนาประกอบด้วย ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน ใช้สถิติทดสอบการด้วยค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ และการทดสอบค่าที ผลการวิจัยพบว่า 1) ประสิทธิภาพของแบบเสริมทักษะตามแผนการจัดการเรียนรู้ด้วยทักษะปฏิบัติการขับร้องเพลงไทยเบื้องต้นโดยการเรียนรู้แบบร่วมมือมีประสิทธิภาพเท่ากับ 81.11/80.89 เป็นไปตามเกณฑ์ประสิทธิภาพ 80/80 2) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนหลังจากการเข้าร่วมกิจกรรมการเรียนรู้ทักษะปฏิบัติการขับร้องเพลงไทยเบื้องต้นสูงมากขึ้น อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และนักเรียนมีทักษะการขับร้องเพลงไทยเบื้องต้นสูงมากขึ้นหลังจากการเข้าร่วมกิจกรรมการเรียนรู้ทักษะปฏิบัติการขับร้องเพลงไทยเบื้องต้น อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 3) ระดับพฤติกรรมการเรียนรู้ด้านจิตพิสัยกับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน มีความสัมพันธ์กันในเชิงบวก (r=.852) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และ 4) นักเรียนมีความพึงพอใจต่อการจัดการเรียนรู้ทักษะปฏิบัติการขับร้องเพลงไทยเบื้องต้น โดยการเรียนรู้แบบร่วมมือโดยรวมในระดับมาก (x̅= 4.18)