นัยสำคัญ ความหมาย การเปรียบเทียบความแตกต่างของกระบวนการสร้างความเป็นอารยะ กระบวนการทำให้ทันสมัย และกระบวนการทำให้เป็นตะวันตก กรณีศึกษาในประเทศสยามในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19

ผู้แต่ง

  • สิทธารถ ศรีโคตร อาจารย์ ภาควิชาประวัติศาสตร์ คณะสังคมศาสตร์ มหาวิยาลัยเกษตรศาสตร์

คำสำคัญ:

กระบวนการสร้างความเป็นอารยะ, กระบวนการทำให้ทันสมัย, กระบวนการทำให้เป็นตะวันตก

บทคัดย่อ

บทความวิชาการนี้ เป็นการศึกษาความเข้าใจเกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงทั้งทางการเมือง สังคม ตลอดจนศิลปวัฒนธรรมโดยเฉพาะอย่างยิ่งในพื้นที่ประเทศไทย และประเทศแถบภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ในช่วงตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 19 เป็นต้นมานั้น มีการอ้างถึงของกระบวนการสร้างความเป็นอารยะ กระบวนการทำให้ทันสมัย และกระบวนการทำให้เป็นตะวันตกอยู่เสมอ หลายครั้งมักเข้าใจว่าทั้งสามกระบวนการมีความหมายเดียวกัน ซึ่งกระบวนการทำให้ทันสมัย ที่ได้มีการเปลี่ยนแปลงทางระบบวัฒนธรรมในสังคมใด ๆ นั้น ถือเป็นผลผลิตที่ได้จากการปรับตัวตามสภาพแวดล้อมทางสังคมที่เปลี่ยนแปลงไปจากเดิมจากการปฏิสัมพันธ์กับสังคมอื่นที่สังคมของตนนิยามว่าเจริญและมีพัฒนาการที่สูงส่งกว่าตนเอง โดยที่ในพื้นที่ประเทศไทย และในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เข้าสู่กระบวนการพัฒนาให้ทันสมัยครั้งใหญ่ในช่วงตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 19 เป็นต้นมา โดยได้รับการกระตุ้นและบีบบังคับจากกระแสของอารยธรรมตะวันตกที่แพร่กระจายเข้ามาเปลี่ยนวิธีคิดของชนพื้นเมืองในระดับฐานรากผ่านลัทธิจักรวรรดินิยมอันเป็นผลพวงจากการปฏิวัติอุตสาหกรรมในโลกตะวันตก ได้ทำให้เกิดความต้องการวัตถุดิบเป็นจำนวนมากเพื่อป้อนเข้าสู่ระบบอุตสาหกรรม ยังต้องการตลาดขนาดใหญ่เพื่อระบายสินค้าที่ผลิตผ่านอุตสาหกรรมออกมา จึงทำให้เกิดความต้องการที่จะยึดครองดินแดนต่าง ๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเอเชียและแอฟริกาเพื่อตอบสนองต่อวัตถุประสงค์ข้างต้น ดังนั้น จึงเรียกกระบวนการทำให้ทันสมัยเช่นนี้ว่า กระบวนการทำให้เป็นตะวันตก ซึ่งชนชั้นนำของสยามนิยามว่าเป็นแนวทางการพัฒนาประเทศให้เกิดความทันสมัยและมีอารยะ

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2021-06-27