การศึกษาปัจจัยการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมและแนวทางส่งเสริมการท่องเที่ยววิถีใหม่ หลังการแพร่ระบาดโควิด ๑๙ กรณีศึกษา อำเภอสิรินธรและอำเภอโขงเจียม จังหวัดอุบลราชธานี

Main Article Content

วารุณี ประไพรเมือง

บทคัดย่อ

การศึกษาวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาปัจจัยการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมการท่องเที่ยวหลังการแพร่ระบาดโควิด ๑๙  และเพื่อศึกษาแนวทางการท่องเที่ยววิถีใหม่หลังการแพร่ระบาดโควิด ๑๙


          ปัจจัยการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมการท่องเที่ยวของนักท่องเที่ยวในยุคการแพร่ระบาด


ของโรคโควิด ๑๙ นั้น พบว่า ส่วนใหญ่เป็นปัจจัยเรื่องความปลอดภัยและเศรษฐกิจเนื่องจากความกังวลของโรคระบาดและเศรษฐกิจที่เริ่มถดถอย ราคาสินค้า อาหารที่แพงขึ้น จึงทำให้เป็นปัจจัยหลักในการท่องเที่ยวของนักท่องเที่ยวในปัจจุบัน ปัจจัยรองลงมาเกี่ยวกับเรื่องความนิยมของสถานที่และสิ่งแวดล้อมของสถานทที่ท่องเที่ยวที่มีผลทำให้นักท่องเที่ยวเปลี่ยนพฤติกรรมการท่องเที่ยวหลังจากการแพร่ระบาดของโควิด ๑๙


แนวทางการท่องเที่ยววิถีใหม่หลังการแพร่ระบาดโควิด ๑๙ พบว่า กลุ่มตัวอย่างที่


สัมภาษณ์นั้นแสดงความคิดเห็นที่คล้ายกัน กล่าวคือ เน้นการท่องเที่ยวกลุ่มที่คาดว่ามีความต้องการเพิ่มขึ้นโดยเริ่มจากการจัดกิจกรรมที่มีศักยภาพเช่น ด้านธรรมชาติ ด้านวัฒนธรรมควบคู่กับสร้างกิจกรรมใหม่ ๆ เช่น การท่องเที่ยวเชิงคุณภาพ การท่องเที่ยวที่ได้สัมผัสวิถีชีวิตคนท้องถิ่นที่เพิ่มมูลค่าและแรงจูงใจ

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
วารุณี ประไพรเมือง. (2023). การศึกษาปัจจัยการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมและแนวทางส่งเสริมการท่องเที่ยววิถีใหม่ หลังการแพร่ระบาดโควิด ๑๙ กรณีศึกษา อำเภอสิรินธรและอำเภอโขงเจียม จังหวัดอุบลราชธานี . วารสารมหาจุฬาตานี ปริทรรศน์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, 5(9), 83–92. สืบค้น จาก https://so02.tci-thaijo.org/index.php/mcupnpbcr/article/view/262132
ประเภทบทความ
Research Articles