การวิเคราะห์หลักสุจริต 3 กับนักการเมืองในสังคมไทย
Main Article Content
บทคัดย่อ
ในปัจจุบันนี้นักการเมืองในสังคมไทยของแต่ละแห่งมีแบบแผนวัฒนธรรมทางการเมืองแตกต่างกัน ขึ้นอยู่กับลักษณะเด่นของแต่ละบริบทพื้นที่ของวัฒนธรรมการเมืองในท้องถิ่นนั้น ๆ เป็นสำคัญ โดยที่พลเมืองและสถาบันการเมืองท้องถิ่นของประเทศไทยเรานั้น ได้สั่งสม “แบบแผนวัฒนธรรมการเมือง” หรือ “ลักษณะนิสัยทางการเมือง” จากการเปลี่ยนผ่านทางการเมืองการปกครองของยุคสมัยต่าง ๆ ตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน ซึ่งนักการเมืองเป็นผู้มีอิทธิพลที่สามารถส่งผลกระทบต่อความเป็นอยู่ของประชาชนในทุกด้าน เพราะนักการเมืองมีหน้าที่ในการกำหนดนโยบายและดำเนินตามนโยบายในการบริหารประเทศ ดังนั้น นักการเมืองที่ดีจะต้องเป็นผู้มีคุณธรรมจริยธรรมในตนเองเพื่อควบคุมความประพฤติของตนเองให้ประพฤติเป็นไปในทางแห่งความดีงาม เนื่องจากพฤติกรรมการปฏิบัติงานที่ดีของนักการเมืองนั้นควรนำหลักสุจริตธรรม เพื่อมาประยุกต์ใช้ในการปฏิบัติงาน คือ การปฏิบัติชอบด้วยกาย เรียกว่า กายสุจริต การปฏิบัติชอบด้วยวาจา เรียกว่า วจีสุจริต การปฏิบัติชอบด้วยใจ เรียกว่า มโนสุจริต ซึ่งหลักสุจริตธรรมเป็นหลักธรรมทางพระพุทธศาสนา ที่สามารถนำมาเป็นแนวทางในพัฒนาพฤติกรรมการปฏิบัติงานในองค์กรไป พร้อม ๆ กัน คือ ด้านพฤติกรรมด้านกาย ด้านวาจา ด้านจิตใจ และด้านปัญญา ล้วนเป็นแนวทางการประยุกต์หลักของกายสุจริตในการพัฒนาสังคมให้ก้าวหน้าและให้เกิดประสิทธิภาพสำหรับมนุษย์ที่อยู่ในสังคมนี้ได้ เพราะการใช้หลักกายสุจริตเกี่ยวเนื่องกับการแสดงออกทางกายที่ดีงาม เป็นความประพฤติที่ดีงาม และเป็นการปฏิบัติหน้าที่ของมนุษย์ต่อเพื่อนมนุษย์ มนุษย์ต่อสรรพสัตว์ และมนุษย์ต่อสิ่งแวดล้อมด้วยกัน
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.