การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้ตามแนวการสอนภาษาเพื่อการสื่อสารร่วมกับแนวคิดการมีปฏิสัมพันธ์ทางสังคมเพื่อส่งเสริมทักษะการสื่อสารภาษาอังกฤษ สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5

Main Article Content

ยุพา ธาราดรุณีกุล

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาข้อมูลพื้นฐาน และสอบถามความต้องการในการพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้ตามแนวการสอนภาษาเพื่อการสื่อสาร ร่วมกับแนวคิดการมีปฏิสัมพันธ์ทางสังคม เพื่อส่งเสริมทักษะการสื่อสารภาษาอังกฤษ สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 2) พัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้ตามแนวการสอนภาษาเพื่อการสื่อสาร ร่วมกับแนวคิดการมีปฏิสัมพันธ์ทางสังคม เพื่อส่งเสริมทักษะการสื่อสารภาษาอังกฤษ สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 3) ทดลองใช้รูปแบบการจัดการเรียนรู้ตามแนวการสอนภาษาเพื่อการสื่อสาร ร่วมกับแนวคิดการมีปฏิสัมพันธ์ทางสังคม เพื่อส่งเสริมทักษะการสื่อสารภาษาอังกฤษ สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียน    อุ้มผางวิทยาคม สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาตาก ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2567 จำนวน 36 คน ได้มาโดยวิธีการสุ่มแบบกลุ่ม (Cluster Sampling) เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ ขั้นตอนที่ 1 การศึกษาข้อมูลพื้นฐานและ
ความต้องการโดยใช้แบบสัมภาษณ์ครูผู้สอนและนักเรียน ขั้นตอนที่ 2 การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้และตรวจสอบคุณภาพของเครื่องมือ ได้แก่ แบบประเมินรูปแบบการจัดการเรียนรู้ คู่มือการใช้รูปแบบการจัดการเรียนรู้ แผนการจัดการเรียนรู้ แบบทดสอบวัดความรู้ด้านการสื่อสารภาษาอังกฤษ และขั้นตอนที่ 3 การทดลองใช้รูปแบบ โดยใช้แบบทดสอบก่อนเรียน (Pre-test) แบบทดสอบหลังเรียน (Post-test) แบบทดสอบการฟัง แบบทดสอบการอ่าน แบบประเมินทักษะการพูด แบบประเมินทักษะการเขียน และแบบสอบถามความพึงพอใจ วิเคราะห์ข้อมูลโดยการวิเคราะห์เนื้อหา (Content Analysis) ค่าดัชนีความสอดคล้อง (IOC) ค่าเฉลี่ย ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าร้อยละ ค่า E1/E2 และค่าทีแบบกลุ่มที่ไม่เป็นอิสระจากกัน (Dependent Samples t-test) ผลการวิจัยพบว่า 1) หลักสูตรมุ่งเน้นให้ผู้เรียนใช้ภาษาอังกฤษได้ถูกต้อง เหมาะสมกับบริบทจริง และสามารถนำไปใช้ในการศึกษา การทำงาน และประกอบอาชีพในอนาคต อย่างไรก็ตามนักเรียนยังมีปัญหาเรื่องคำศัพท์ การออกเสียง และขาดการฝึกฝน ส่งผลให้ไม่มั่นใจในการสื่อสาร ครูจึงควรใช้วิธีสอนหลากหลายและใช้กิจกรรมที่ส่งเสริมการปฏิสัมพันธ์ให้นักเรียนฝึกใช้ภาษาในสถานการณ์จริง เพื่อพัฒนาทักษะภาษาอังกฤษ นักเรียนส่วนใหญ่ชอบกิจกรรมสนุกๆ  การทำงานกลุ่ม และการประเมินผลที่หลากหลายพร้อมการมีส่วนร่วม 2) รูปแบบการจัดการเรียนรู้ มี 6 องค์ประกอบ ได้แก่ 1) หลักการ 2) วัตถุประสงค์ 3) เนื้อหา 4) กระบวนการจัดการเรียนรู้ ประกอบด้วย 5 ขั้น คือ ขั้นที่ 1 ขั้นกระตุ้น
ความสนใจ (Motivation: M) ขั้นที่ 2 ขั้นให้ความรู้ใหม่ (Introducing: I) ขั้นที่ 3 ขั้นฝึกใช้ภาษา (Practice: P) ขั้นที่ 4 ขั้นนำไปประยุกต์ใช้ (Applying: A) และ ขั้นที่ 5 ขั้นประเมินผล (Evaluation: E) 5) สื่อและแหล่งเรียนรู้ 6) การวัดประเมินผลการเรียนรู้ โดยภาพรวมของผลการประเมินรูปแบบการจัดการเรียนรู้มีความเหมาะสมอยู่ใน ระดับมาก (𝑥̅=4.25, S.D.=0.17) และมีประสิทธิภาพ 82.13/81.67 เป็นไปตามเกณฑ์ และ 3) ผลการทดลองใช้รูปแบบการจัดการเรียนรู้ พบว่า คะแนนหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ความสามารถในการสื่อสารภาษาอังกฤษเฉลี่ย 82.92 ซึ่งผ่านเกณฑ์ที่กำหนดไว้ และนักเรียนมีความพึงพอใจต่อกิจกรรมการเรียนรู้ตามรูปแบบอยู่ในระดับมาก (𝑥̅ = 4.32, S.D. = 0.25)

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
ธาราดรุณีกุล ย. (2025). การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้ตามแนวการสอนภาษาเพื่อการสื่อสารร่วมกับแนวคิดการมีปฏิสัมพันธ์ทางสังคมเพื่อส่งเสริมทักษะการสื่อสารภาษาอังกฤษ สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5. วารสารศิลปศาสตร์ มทร.กรุงเทพ, 7(3), 38–54. สืบค้น จาก https://so02.tci-thaijo.org/index.php/larts-journal/article/view/276787
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). คู่มือการจัดการเรียนรู้กลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาต่างประเทศ. โรงพิมพ์คุรุสภาลาดพร้าว.

สถาบันภาษาอังกฤษ. (ม.ป.ป.). คู่มือการจัดการเรียนการสอนภาษาอังกฤษแนวใหม่ตามกรอบมาตรฐานความสามารถทางภาษาอังกฤษที่เป็นสากล The Common European Framework of Reference for Languages CEFR ระดับชั้นมัธยมศึกษา. สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.

สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาตาก. (2565). รายงานผลการทดสอบการศึกษาระดับชาติขั้นพื้นฐาน O-NET ปีการศึกษา 2565. https://www.secondarytak.go.th/?page_id=18728

อริสรา ธนาปกิจ. (2555). คนไทยไร้ความกล้าส่งผลพูดภาษาอังกฤษรองบ๊วยโลก. เดลินิวส์.

Brown, H. D. (2001). Teaching by principles: an Interactive Approach to Language pedagogy. Addison Wesley Longman.

Davies, P. A., & Pearse, E. (2000). Success in English teaching. Oxford University Press.

Richards, J. C. (2006). Communicative Language Teaching Today. Cambridge University Press.

อรรถพล ประภาสโนบล. (2564). Global Citizenship Education: เราจะสอนให้นักเรียนเป็นพลเมืองโลกได้อย่างไร. https://thepotential.org/knowledge/global-citizenship-education/

ณัฐสิรี เดชาติวงศ์ ณ อยุธยา. (2565). การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้ตามแนวทฤษฎีวัฒนธรรมเชิงสังคม เพื่อเสริมสร้าง ทักษะการสื่อสารภาษาอังกฤษ สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น. [ปริญญานิพนธ์ดุษฎีบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยนเรศวร.

Vygotsky, L.S. (1978). Mind in society: The development of higher psychological process. Haward University Press.

กิ่งแก้ว รัชอินทร์. (2553). แนวการสอนภาษาเพื่อการสื่อสาร. https://kruoiysmarteng.blogspot.com/2016/08/

blog-post.html

สุมิตรา อังวัฒนกุล. (2540). วิธีสอนสื่อสารทักษะฟังภาษาอังกฤษ. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ทิศนา แขมมณี. (2556). ศาสตร์การสอนองค์ความรู้เพื่อการจัดการกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ (พิมพ์ครั้งที่ 16). โรงพิมพ์ด่านสุทธาการพิมพ์.

Lisa M. S., & Valle, B. E. (2013). Social Constructivist Teaching Strategies in the Small Group Classroom. Small Group Research, 44(4), 395-411.

จารุวัจน์ ชาฟีอีย์. (2558). เครือข่ายสังคมออนไลน์กับห้องเรียน. https://www.gotoknow.org/posts/466575

จิราพร เณรธรณี. (2566). การประยุกต์ใช้ TikTok ในห้องเรียนอย่างไรให้น่าสนใจและเกิดประโยชน์.https://www.educathai.com/knowledge/articles/618

เฉิน, ชูจิง. (2557). การอ่านภาษาอังกฤษในฐานะภาษาต่างประเทศผ่านบล็อกโดยการสอน ตามแนวคิดการสร้างความรู้โดยอาศัยปฏิสัมพันธ์ทางสังคม. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี.

ณัชปภา โพธิ์พุ่ม, พระปรัชญา ถิ่นแถว, และประดิษฐ์ ชื่นบาน. (2562). การพัฒนาทักษะสื่อสารภาษาอังกฤษของนักเรียนในจังหวัดสุรินทร์ โดยใช้กระบวนการทฤษฎี CLT. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/jg-mcukk/article/view/227615/159122

ปฏิพัทธ์ อุกฤษ. (2564). การพัฒนาการจัดการเรียนการสอนภาษาเพื่อการสื่อสารร่วมกับแบบฝึกทักษะคำศัพท์ ที่ส่งเสริมความสามารถในการเรียนรู้คำศัพท์ภาษาอังกฤษ สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม. https://fulltext.rmu.ac.th/fulltext/2564/M131145/Ukrit%20Patipat.pdf

ชฏารัตน์ เลิศพรประสพโชค. (2565). การจัดการเรียนรู้ตามแนวการสอนภาษาเพื่อการสื่อสาร ที่ส่งเสริมทักษะ การฟังคำศัพท์ภาษาจีน ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2. ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม. http://202.28.34.124/dspace/bitstream/123456789/1450/1/60010585002.pdf