การจัดเส้นทางและกิจกรรมการท่องเที่ยวจังหวัดราชบุรีเพื่อรองรับนักท่องเที่ยวสูงอายุกรุงเทพมหานคร
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาพฤติกรรมการท่องเที่ยวของนักท่องเที่ยวสูงอายุกรุงเทพมหานคร และข้อมูลแหล่งท่องเที่ยวจังหวัดราชบุรี เพื่อจัดเส้นทางและกิจกรรมการท่องเที่ยวจังหวัดราชบุรีในการรองรับนักท่องเที่ยวสูงอายุกรุงเทพมหานคร การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ โดยใช้แบบสอบถามกับกลุ่มตัวอย่างนักท่องเที่ยวสูงอายุชาวไทยอายุตั้งแต่ 60 ปี ขึ้นไปในเขตกรุงเทพมหานคร จำนวน 203 คน ด้วยการสุ่มตัวอย่างแบบสะดวก (Convenience Sampling) และการรวบรวมข้อมูลแหล่งท่องเที่ยวจังหวัดราชบุรี จากนั้นวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงบรรยาย (Descriptive Statistics) โดยหาค่าฐานนิยม (Mode) และร้อยละ (Percentage) ผลการวิจัยพบว่า นักท่องเที่ยวส่วนใหญ่นิยมการท่องเที่ยวแบบ 2–3 วัน ในช่วงวันเสาร์-อาทิตย์ หรือขึ้นอยู่กับความสะดวก และเลือกที่จะเดินทางกับครอบครัว หรือเพื่อนในวัยเดียวกันด้วยรถส่วนตัวไปยังแหล่งท่องเที่ยวที่มีความสวยงามตามธรรมชาติ ในรูปแบบของ การท่องเที่ยวเชิงนิเวศ การท่องเที่ยวชมงานวัฒนธรรมและประเพณี และ การท่องเที่ยวเชิงสุขภาพ เพื่อไปพักผ่อนหย่อนใจ เปลี่ยนบรรยากาศจากสภาพแวดล้อมเดิม และสัมผัสกับวัฒนธรรมและอาหารท้องถิ่น โดยคำนึงถึงความปลอดภัยและการเดินทางเข้าถึงแหล่งท่องเที่ยวได้สะดวก ซึ่งสิ่งอำนวยความสะดวกที่ต้องการให้มีในแหล่งท่องเที่ยว คือ ห้องน้ำสาธารณะเฉพาะสำหรับผู้สูงอายุ และ ร้านอาหารและเครื่องดื่ม ในส่วนของที่พักนักท่องท่องเที่ยวเลือกที่พักประเภทรีสอร์ทแบบบ้านพักแยกเป็นหลังและเรียบง่ายกลมกลืนกับสถานที่ โดยคำนึงถึงความปลอดภัย สิ่งอำนวยความสะดวกสำหรับผู้สูงอายุ และ ที่ตั้งที่สะดวกในการเดินทางไปยังแหล่งท่องเที่ยว สำหรับแหล่งท่องเที่ยวในจังหวัดราชบุรีที่สอดคล้องกับลำดับความสนใจของนักท่องเที่ยวกลุ่มนี้ประกอบด้วย แหล่งท่องเที่ยวทางธรรมชาติจำนวน 11 แห่ง แหล่งท่องเที่ยวทางประวัติศาสตร์จำนวน 13 แห่ง และแหล่งท่องเที่ยวทางวัฒนธรรมจำนวน 8 แห่ง โดยนำข้อมูลทั้ง 2 ส่วนนี้ ไปใช้ในการจัดเส้นทางการท่องเที่ยวจังหวัดราชบุรีแบบ 2 วัน 3 คืน ให้สอดคล้องกับพฤติกรรมและปัจจัยในการเลือกแหล่งท่องเที่ยว รูปแบบและกิจกรรมการท่องเที่ยว เพื่อรองรับนักท่องเที่ยวสูงอายุกรุงเทพมหานคร
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
Ananth, M., DeMicco, F.J., Moreo, P.J. and Howey, R.M. (1992). Marketplace lodging needs of mature travelers. The Cornell Hotel and Restaurant Administration Quarterly, 33(4), 12-24.
Dickman, S. (1999). Tourism: An Introductory Text. Melbourne: Royal Victorian Institute for the Blind. Student and Vocational Support Service.
Chiang, L., Manthiou, A., Tang, L., Shin and J., Morrison, A. (2014). A comparative study of generational preferences for trip-planning resources: A case study of international tourists to Shanghai. Journal of Quality Assurance in Hospitality and Tourism, 15(1), 78-99.
Thailand Convention & Exhibition Bureau. (2562). ประชากรสูงวัยและแนวโน้มในอนาคต. Retrieved from: https://intelligence.businesseventsthailand.com/en/page/about-intelligence
ThaiSeniorMarket.com. (ม.ป.ป.). การท่องเที่ยวที่ผู้สูงอายุอยากไปมากที่สุด. Retrieved from: http://www.thaiseniormarket.com/article-detail/163
กรมกิจการผู้สูงอายุ. (2563). สถิติผู้สูงอายุของประเทศไทย ณ.วันที่ 31 ธันวาคม 2562. Retrieved from http://www.dop.go.th/th/know/side/1/1/275
กฤติยาณี พุ่มเกิด, โยษิตา ตั้งวัฒนทรงพล และ ดวงพร วรรณวีรติกุล. (2560). การสำรวจเพื่อเตรียมความพร้อมของการท่องเที่ยวผู้สูงอายุในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล. กรุงเทพมหานคร: รายงานการปฏิบัติสหกิจศึกษา มหาวิทยาลัยสยาม.
จิราวดี รัตนไพฑูรย์ชัย. (2557). ตลาดนักท่องเที่ยวผู้สูงอายุ: โอกาสใหม่ไทย เติบโตรับ AEC. กรุงเทพธุรกิจ Section : ASEAN+ 3, p. 153.
ธนาคารกรุงเทพ. (2562). ทัวร์ผู้สูงวัย ธุรกิจโดนใจวัยเกษียณ. Retrieved from https://www.bangkokbanksme.com/en/travel-retirement
นรินทร์ สังข์รักษา, สุภาภรณ์ พรหมฤาษี และ ธีรังกูร วรบำรุงกุล. (2559). รูปแบบและพฤติกรรมการท่องเที่ยวที่ไร้ความเร่งรีบของนักท่องเที่ยวผู้สูงอายุในภูมิภาคตะวันตกของประเทศไทย. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยหอการค้าไทย มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 36(2), 1-19.
นฤมล รัตนไพจิตร, ราตรี เขียวรอด และ ตรีวนันท์ เนื่องอุทัย. (2561). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อพฤติกรรมการท่องเที่ยวเชิงสุขภาพของผู้สูงอายุ จังหวัดนครศรีธรรมราช (รายงานการวิจัย). สงขลา: มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลศรีวิชัย.
นิภาวรรณ พุทธสงกรานต์. (2548). ศักยภาพของจังหวัดราชบุรีในการจัดการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน. Retrieved from http://dspace.spu.ac.th/handle/123456789/1840
บุณยสฤษฎ์ อเนกสุข. (2560). การท่องเที่ยวแบบเนิบช้า (Slow travel): นิยามและแนวคิด. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 8(1), 26-47.
เบญจพร เชื้อผึ้ง, ณัฐพล ประดิษฐผลเลิศ, รัชต วรุณสุขะศิริ, และสันติธร ภูริภักดี. (2561). แนวทางการจัดการการบริการของโรงแรมเพื่อรองรับนักท่องเที่ยวผู้สูงอายุ ชาวไทยที่มาพักแรมในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา. วารสารสารสนเทศ มหาวิทยาลัยราชภัฎบ้านสมเด็จเจ้าพระยา, 7(12), 71-84.
ประอรพิชญ์ คัจฉวัฒนา. (2561). เปิดผลการวิจัยเจาะลึกพฤติกรรมผู้สูงวัยติดปีกธุรกิจใหม่ยุค Aging Soceity. Retrieved from https://www.salika.co/2018/05/09/aging-society-run-business/
พงศ์เสวก เอนกจำนงค์พร. (2558). พฤติกรรมการท่องเที่ยวของประชากรรุ่นเบบี้บูมในกรุงเทพมหานคร (วิทยานิพนธ์ ไม่ได้ตีพิมพ์). มหาวิทยาลัยกรุงเทพ, กรุงเทพฯ.
พีรยา สุขกิจเจ. (2562). พฤติกรรมนักท่องเที่ยวและแนวโน้มการเติบโตของที่พักเพื่อผู้สูงอายุ. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศรีปทุม.
ภูพฤทธิ์ กันนะ และ จอมภัค คลังระหัด. (2560). พฤติกรรมการท่องเที่ยวของผู้สูงอายุ ในอำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์. ใน การประชุมวิชาการมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล ครั้งที่ 9 “ราชมงคลสร้างสรรค์กับนวัตกรรมที่ยั่งยืนสู่ประเทศไทย 4.0", 1302-1311. นนทบุรี: มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์.
มุนิล บุญประเสริฐ. (2557). การวิเคราะห์คุณลักษณะองค์ประกอบร่วมความพึงพอใจในพฤติกรรมการท่องเที่ยวในเขตพุทธาวาสของผู้สูงอายุจังหวัดนครปฐม (วิทยานิพนธ์ ไม่ได้ตีพิมพ์). มหาวิยาลัยศิลปากร, กรุงเทพฯ.
รตินันท์ ชัยวิบูลย์เวช. (2561). เจาะลึก “อาวุโส มาร์เก็ตติ้ง” จับตลาดคนสูงวัยอย่างไรให้อยู่หมัด. Retrieved from https://brandinside.asia/insight-aging-society/
ราณี อิสิชัยกุล และ ชัชพล ทรงสุนทรวงศ์. (2552). รายงานวิจัยฉบับสมบูรณการส่งเสริมการท่องเที่ยวผู้สูงอายุจากทวีปยุโรปสู่ประเทศไทย . มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
ลัดณา ศรีอัมพรเอกกุล และ ธีระวัฒน์ จันทึก. (2561). การท่องเที่ยวคุณภาพเพื่อนักท่องเที่ยวผู้สูงอายุ. วารสารมนุษยศาสตร์และสงัคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชพฤกษ์, 4(1), 12-28.
วารัชต์ มัธยมบุรุษ. (2554). แนวทางการพัฒนาเส้นทางการท่องเที่ยวสำหรับนักท่องเที่ยวผู้สูงอายุ กรณีศึกษาพื้นที่รอบการไฟฟ้าฝ่ายผลิตแม่เมาะ จังหวัดลำปาง. ใน การประชุมวิชาการ มหาวิทยาลัยขอนแก่น ประจำ ปี 2554 “การพัฒนาอนาคตชนบทไทย: ฐานรากที่มั่นคงเพื่อการพัฒนาประเทศอย่างยั่งยืน”, 189-193.
วิรุณสิริ ใจมา. (2557). นักท่องเที่ยวผู้สูงอายุชาวต่างชาติกับรูปแบบและกิจกรรมการท่องเที่ยวที่เหมาะสมในจังหวัดเชียงราย. ประชาคมวิจัย, 118(20), 66.
วิลาสินี ยนต์วิกัย. (2562). แนวทางการพัฒนาธุรกิจเพื่อรองรับพฤติกรรมการท่องเที่ยวของผู้สูงอายุในประเทศไทย. วารสารวิทยาลัยดุสิตธานี, 13(2), 428-438.
สมยศ วัฒนากมลชัย และ เยาวลักษณ์ ยิ้มอ่อน. (2553). นักท่องเที่ยวสูงอายุ: กลุ่มเป้าหมายที่มีศักยภาพสำหรับธุรกิจการท่องเที่ยว. วารสารปัญญาภิวัฒน์, 2(1), 95-103.
สำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. (2562). เศรษฐกิจผู้สูงวัย. กรุงเทพฯ: กระทรวงวิทยาศาตร์และเทคโนโลยี.
สำนักงานสถิติแห่งชาติ. (2561). ผลสำรวจประชากรสูงอายุในประเทศไทย 2560. กรุงเทพฯ: ม.ป.พ.
อรลักษณ์ ชิดเชี่ยว. (2550). การพัฒนาประเทศไทยให้เป็นแหล่งท่องเที่ยวผู้สูงอาย (วิทยานิพนธ์ ไม่ได้ตีพิมพ์). มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์, กรุงเทพฯ.
