ความผูกพันต่อองค์กรของบุคลากร กองอำนวยการรักษาความมั่นคงภายในราชอาณาจักร
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับความผูกพันต่อองค์กรของบุคลากรกองอำนวยการรักษาความมั่นคงภายในราชอาณาจักร และ 2) เปรียบเทียบความผูกพันต่อองค์กรของบุคลากรกองอำนวยการรักษาความมั่นคงภายในราชอาณาจักรจำแนกตามปัจจัยส่วนบุคคล การวิจัยในครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ (Quantitative Research) กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ บุคลากรกองอำนวยการรักษาความมั่นคงภายในราชอาณาจักรที่ปฏิบัติงานในส่วนกลาง จำนวน 292 คน ใช้วิธีสุ่มตัวอย่างโดยอาศัยหลักความน่าจะเป็น (Probability Sampling) ด้วยวิธีการสุ่มตัวอย่างแบบง่าย (Simple Random Sampling) เครื่องมือที่ใช้
ในการวิจัยเป็นแบบสอบถาม หาค่าความเชื่อมั่นโดยการวิเคราะห์ค่าสัมประสิทธิ์แอลฟา (Alpha-Coefficient)
ด้วยวิธีการของ Cronbach’s Alpha Coefficient ค่าสัมประสิทธิ์แอลฟาของแบบสอบถามเท่ากับ 0.98 สถิติที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ สถิติพรรณา ประกอบด้วย ค่าร้อยละ (Percentage) ค่าเฉลี่ย (Mean) และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (Standard Deviation) และสถิติเชิงอนุมาน ประกอบด้วย สถิติ t-test และ f-test
ผลการวิจัยพบว่า 1) บุคลากรกองอำนวยการรักษาความมั่นคงภายในราชอาณาจักรมีระดับความผูกพันต่อองค์กรโดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน พบว่า อยู่ในระดับมากทุกด้าน โดยเรียงลำดับค่าเฉลี่ยจากมากไปน้อย ได้แก่ ด้านอารมณ์และความรู้สึก ด้านความคงอยู่ และด้านบรรทัดฐาน ตามลำดับ 2) บุคลากรกองอำนวยการรักษาความมั่นคงภายในราชอาณาจักรที่มีปัจจัยส่วนบุคคล ได้แก่ อายุ ระดับการศึกษา ประเภทบุคลากร ระดับบุคลากร รายได้ต่อเดือน และระยะเวลาที่ปฏิบัติงานในองค์กรที่แตกต่างกัน จะมีความผูกพัน
ต่อองค์กรแตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
ขวัญชนก ศรีคำนวล. (2568). ความผูกพันต่อองค์การของข้าราชการศาลยุติธรรมและบุคลากรในศาลฎีกา. วารสารสังคมศาสตร์ปัญญาพัฒน์, (7(1)), 497–510.
จรรยา ชูทับ. (2567). ความผูกพันต่อองค์กรของบุคลากรสายสนับสนุน มหาวิทยาลัยทักษิณ.วารสารการจัดการและการพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี, (11(1)), 155.
นพดล ฤทธิโสม. (2558). กลยุทธ์การเสริมสร้างความผูกพันต่อองค์กรของข้าราชการครู สังกัด กรุงเทพมหานคร. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญานิเทศศาสตรมหาบัณฑิต. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พิชญานิน พยุงสุวรรณ (2568). ความผูกพันต่อองค์กรของข้าราชการ กรมการจัดหางาน.วารสารสังคมศาสตร์ปัญญาพัฒน์, (7(1)), 218.
ภรณี มหานนท์. (2529). การประเมินประสิทธิผลขององค์การ. กรุงเทพฯ: โอเดียนสโตว์.
ภาสกร เนตรทิพย์วัลย์. (2548). ศึกษาปัจจัยที่มีผลต่อความผูกพันต่อองค์กรของข้าราชการสังกัด โรงพยาบาลตำรวจ. ใน วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
รัตนากรณ์ ภู่เจนจบ และคณะ (2565). ความผูกพันต่อองค์การของบุคลากรภายในมหาวิทยาลัยราชภัฏสงขลา, 3–8.
วรรณิภา ดาอ่ำ. (2564). ความผูกพันต่อองค์กร และพฤติกรรมเชิงสร้างสรรค์ของบุคลากรในวิทยาลัย เอกชนในฝั่งธนบุรี. ใน ดุษฏีนิพนธ์บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
วิลาวรรณ รพีพิศาล. (2554). การบริหารทรัพยากรมนุษย์. (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: วิจิตรหัตถกร.
สายสุนีย์ เบ็ญจโภคี. (2559). การสำรวจความผูกพันต่อองค์การของบุคลากรสถาบันแห่งชาติเพื่อการพัฒนาเด็ก และครอบครัว. วารสารการพัฒนางานประจำสู่งานวิจัย, 3,53-62.
สำนักบริหารงานบุคคล กองอำนวยการรักษาความมั่นคงภายในราชอาณาจักร. (2565). แผนพัฒนาองค์การ กอ.รมน. ประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2565. กรุงเทพฯ: แผนพัฒนาองค์การ กอ.รมน.
สำนักเลขาธิการคณะรัฐมนตรี. (2562). การปรับปรุงแก้ไขการจัดโครงสร้าง การแบ่งส่วนงาน อำนาจหน้าที่ของส่วนงาน และอัตรากำลังพลของ กอ.รมน. กรุงเทพฯ: สำนักเลขาธิการคณะรัฐมนตรี.
เสาวภา กองแก้ว และคณะ (2567). ความผูกพันต่อองค์การของพนักงาน ธนาคารกสิกรไทย จำกัด (มหาชน) เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร. วารสารวิชาการรัตนบุศย์, 1–13.
โสภา ทรัพย์มากอุดม. (2533). ความยึดมั่นผูกพันต่อองค์การ: ศึกษาเฉพาะการไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย. ใน สารนิพนธ์ปริญญารัฐประศาสนสตรมหาบัณฑิต.มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
เอก สินภิญโญ. (2565). คุณภาพชีวิตการทำงานที่มีอิทธิพลความผูกพันต่อองค์กรของพนักงานขับรถบรรทุกในอุตสาหกรรม น้ำตาล ในจังหวัดสุพรรณบุรี. วารสารวิชาการสถาบัน เทคโนโลยีแห่งสุวรรณภูมิ, (8(2), 212–223.
Allen, N. J. & Meyer, J. P. (1990). The measurement and antecedents of affective, continuance and normative commitment to the organization. Journal of Occupational Psychology., 63(1), 1–18.
Armstrong, M.,. (2020). Armstrong’s handbook of human resource management practice. (15th ed.). Kogan Page.
Buchanan. (1974). Building organizational commitment: The Socialization of managers to work organizations. Administrative Science Quarterly, (19), 533–566.
Dunham, R. B., Grube, J. A. & Castaneda, M. B. (1994). Organizational commitment: The utility of an integrative definition. Journal of Applied Psychology, (79(3)), 370–380.
Krejcie, R. V., & Morgan, D.W. (1970). Determining Sample Size for Research Activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607-610.
Mowday, R. T., Steer R. M. & Porter, L.W. (1979). The measurement of organizational commitment. Journal of Vocational Behavior, (14), 224.
Steers Richard M. (1977). Antecedents and Outcome of Organizational Commitment. Administrative Science Quarterly.
