ปัจจัยเชิงนโยบายและการบริหารจัดการที่มีความสัมพันธ์ต่อความสำเร็จ ของกระบวนการยุติธรรม

Main Article Content

อรรถพร บุญทรึ

บทคัดย่อ

บทความวิชาการนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อนำเสนอปัจจัยเชิงนโยบายและการบริหารจัดการที่มีความสัมพันธ์ต่อความสำเร็จของกระบวนการยุติธรรม ด้วยการสังเคราะห์เชิงเอกสาร และการวิเคราะห์เชิงนโยบาย ประกอบด้วย 1) ด้านการพัฒนากฎหมายและนโยบาย เป็นปัจจัยสำคัญที่ผลักดันกระบวนการยุติธรรมที่สามารถนำไปใช้ได้กับความผิดทุกประเภทและในทุกขั้นตอนของกระบวนการยุติธรรม หากมีการพัฒนากฎหมาย              และนโยบายที่ดีจะสามารถเพิ่มความพึงพอใจประชาชนต่อกระบวนการยุติธรรม ช่วยลดการกระทำผิดซ้ำ              ให้ความรู้แก่ประชาชนจากบทบัญญัติทางกฎหมาย เปิดโอกาสให้ประชาชนเข้ามามีส่วนร่วมในการพัฒนากฎหมายและนโยบาย 2) ด้านบุคลากรที่มีคุณภาพ การมีบุคลากรคุณภาพจะช่วยลดระยะเวลาคดี และเพิ่มความเชื่อมั่น เพิ่มความสำเร็จและมีระบบที่มีประสิทธิภาพ มุ่งสู่ความพึงพอใจของประชาชนอย่างแท้จริง มีการบูรณาการหลักการบริการด้วยความเท่าเทียม ยึดหลักความโปร่งใสในกระบวนการยุติธรรม 3) ด้านความเท่าเทียม                 ในการเข้าถึงกระบวนการยุติธรรม ประชาชนสามารถเข้าถึงกระบวนการยุติธรรมด้วยความเท่าเทียม สะดวก             และรวดเร็ว มีความเป็นธรรม การได้รับการเยียวยาที่เหมาะสม 4) ด้านเทคโนโลยีและฐานข้อมูล มีการพัฒนาระบบการจัดเก็บข้อมูลและหลักฐานในกระบวนการยุติธรรมเพื่อสร้างความมั่นคงปลอดภัยของระบบข้อมูล               ในกระบวนการยุติธรรมที่มีประสิทธิภาพ ข้อเสนอแนะเชิงนโยบาย คือ ควรมีการปรับปรุงและยกเลิกกฎหมายที่ซ้ำซ้อนไม่ชัดเจน ควรจัดฝึกอบรมบุคลากรที่เกี่ยวข้องกับกระบวนการยุติธรรมให้มีคุณภาพ ยึดประชาชน               เป็นศูนย์กลางเพื่อให้ประชาชนทุกคนได้รับความคุ้มครองตามหลักนิติธรรมอย่างเสมอภาค และควรให้ประชาชนประชาชนสามารถตรวจสอบสถานะทางกฎหมายของตนเองผ่าน Application เพื่อลดขั้นตอนการทำงาน            และเพิ่มความแม่นยำในการตัดสินใจ


 

Article Details

ประเภทบทความ
บทความวิชาการ

เอกสารอ้างอิง

คณะกรรมการปฏิรูปกฎหมาย. (2558). แนวทางในการปฏิบัติหน้าที่การปฏิรูปกฎหมาย. กรุงเทพ: คณะกรรมการปฏิรูปกฎหมาย.

ธีระ สินเดชารักษ์ และคณะ. (2562). การศึกษาแนวทางที่เหมาะสมต่อการขับเคลื่อนการ

ปฏิรูปประเทศด้านกระบวนการยุติธรรมทางอาญา. กรุงเทพ: สถาบันพระปกเกล้า.

บัญชา แสงจันทร. (2559). กระบวนการยุติธรรมทางปกครองของประชาชน : ศึกษากรณีปัญหาและอุปสรรคที่เกิดจากระบบศาลและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ.2542. กรุงเทพฯ: สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.

บุญรอด ตันประเสริฐ. (2568). ความท้าทายของการเข้าถึงกระบวนการยุติธรรม. กรุงเทพฯ:

สถาบันเพื่อการยุติธรรมแห่งประเทศไทย.

ไพสิฐ พาณิชย์กุล. (2560). การลดความเหลื่อมล้ำผ่านกระบวนการยุติธรรม. กรุงเทพฯ:

สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย (สกว.).

รัชพงษ์ แจ่มจิรไชยกุล. (2567). ความยุติธรรมตกไม่ทั่วฟ้า คนไม่เสมอกันต่อหน้ากฎหมาย

เรียกใช้เมื่อ 25 กันยายน 2568 จาก https://101pub.org/thai-justice-inequality/

เลอพร ศุภสร. (2568). การพัฒนาระบบฐานข้อมูลและการจัดเก็บหลักฐานในกระบวนการ

ยุติธรรมด้วยเทคโนโลยีดิจิทัลกรณีศึกษาจังหวัดอุบลราชธานี. Journal of Spatial

Development and Policy 3(4), 8.

สมชาย หอมลออ. (2558). การแก้ไขปัญหากระบวนการเข้าถึงความยุติธรรม. กรุงเทพฯ:

สถาบันเพื่อการยุติธรรมแห่งประเทศไทย.

สุรสิทธิ์ วชิรขจร. (2563). การศึกษากลไกเพื่อนำไปสู่ความเท่าเทียม ตามเป้าหมายที่ 16

ของเป้าหมายการพัฒนาอย่างยั่งยืนของสหประชาชาติ. กรุงเทพฯ: สถาบันพระปกเกล้า.

อริยพร โพธิใส. (2564). สิทธิในการเข้าถึงกระบวนการยุติธรรมของประชาชน. กรุงเทพ:

สำนักงานเลขาธิการวุฒิสภา.

อาภากร ชุมสาย. (2562). ปัจจัยที่มีผลต่อความสำเร็จในการดำเนินงานของศูนย์ยุติธรรม

ชุมชน ศึกษากรณีศูนย์ยุติธรรม ตำบลหนองโก จังหวัดขอนแก่น. 12(2),40.

Gomez, A (2025). Discover 8 careers in social justice. Accessed on September

, 2025 https://www.ollusa.edu/. blog/careers-in-social-justice.html

Penal Reform International. (2025). Developing Rehabilitational Justice Processes in Law, Policy, and Practice : Lessons from Around the World. Accessed on September 25, 2025 from https://www.penalreform.org/blog/

developing-restorative-justice-in-law-policy-and-practice/