การกล่อมเกลาทางการเมืองที่ส่งผลต่อความมีสมรรถนะทางการเมือง ของเยาวชน Gen Z เขตพื้นที่ตำบลหนองแวง อำเภอศรีณรงค์ จังหวัดสุรินทร์
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับการกล่อมเกลาทางการเมืองที่ส่งผลต่อความมีสมรรถนะทางการเมืองของเยาวชน Gen Z 2) ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างการกล่อมเกลาทางการเมืองกับสมรรถนะทางการเมืองของเยาวชน Gen Z และ 3) ศึกษาแนวทางการส่งเสริมสมรรถนะทางการเมืองบนพื้นฐานของผลการกล่อมเกลาทางการเมืองในบริบทท้องถิ่น เป็นการวิจัยแบบผสมผสาน (Mixed Methods Research) การวิจัยเชิงปริมาณเก็บรวบรวมข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่าง คือ เยาวชน Gen Z อายุ 18-24 ปี ในเขตพื้นที่ตำบลหนองแวง อำเภอศรีณรงค์ จังหวัดสุรินทร์ จำนวน 240 คน ได้มาโดยการกำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างตามสูตรของทาโร ยามาเน่ (Taro Yamane) และใช้วิธีการสุ่มตัวอย่างแบบแบ่งชั้นตามสัดส่วน (Stratified Random Sampling) เครื่องมือที่ใช้เป็นแบบสอบถามที่มีค่าความเชื่อมั่นทั้งฉบับเท่ากับ 0.988 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติค่าความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณ (Multiple Regression Analysis) ส่วนการวิจัยเชิงคุณภาพเก็บข้อมูลด้วยการสัมภาษณ์เชิงลึกผู้ให้ข้อมูลสำคัญ จำนวน 15 คน
ผลการวิจัยพบว่า 1) ระดับการกล่อมเกลาทางการเมืองโดยรวมอยู่ในระดับมาก ( =3.91) โดยด้านสถาบันการศึกษามีค่าเฉลี่ยสูงสุด รองลงมาคือสื่อมวลชน/โซเชียลมีเดีย ครอบครัว และกลุ่มเพื่อน ตามลำดับ ส่วนระดับสมรรถนะทางการเมืองโดยรวมอยู่ในระดับมาก ( =3.98) โดยด้านทัศนคติต่อระบอบประชาธิปไตยมีค่าเฉลี่ยสูงสุด 2) การกล่อมเกลาทางการเมืองทั้ง 4 ด้าน มีความสัมพันธ์และสามารถร่วมกันพยากรณ์สมรรถนะทางการเมืองของเยาวชน Gen Z ได้ร้อยละ 71.40 (R2=0.714) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 3) แนวทางการส่งเสริมสมรรถนะทางการเมือง ควรเน้นให้ครอบครัวเป็นพื้นที่เปิดกว้างในการพูดคุยการเมือง สถาบันการศึกษาควรจัดการเรียนรู้เชิงปฏิบัติการประชาธิปไตย สื่อมวลชนควรนำเสนอข้อมูลที่ถูกต้องและเป็นกลาง และกลุ่มเพื่อนควรสร้างเครือข่ายกิจกรรมการเมืองเชิงสร้างสรรค์ในชุมชน
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
ธนพัฒน์ เฉลิมรัตน์. (2563). กระบวนการกล่อมเกลาทางการเมืองกับความเป็นพลเมืองในจังหวัดเลย. วารสารสังคมศาสตร์, 17(2), 55–74.
พระทรงวุฒิ ชาตเมธี. (2564). การกล่อมเกลาทางการเมืองผ่านกิจกรรมชุมชนกับการใช้สิทธิเลือกตั้ง. วารสารรัฐประศาสนศาสตร์, 12(1), 77–96.
พระราชบัญญัติส่งเสริมการเรียนรู้ พ.ศ. 2566. (2566). ราชกิจจานุเบกษา, 140(ตอนที่ 23 ก), 1–15.
ฟาติมา ไทยเศรษฐ, และประสงค์ กัลยาณะธรรม. (2560). สถาบันในกระบวนการกล่อมเกลาทางการเมืองที่มีอิทธิพลต่อการมีส่วนร่วมทางการเมืองของนักศึกษาระดับอุดมศึกษา จังหวัดกาญจนบุรี. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏกาญจนบุรี, 6(1), 1–18.
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560. (2560). ราชกิจจานุเบกษา, 134(40 ก), 1–127.
วัชรินทร์ ชาญศิลป์. (2562). ปัจจัยที่มีผลต่อการกล่อมเกลาทางการเมืองของเยาวชนไทย. วารสารสังคมศาสตร์, 15(1), 89–110.
วัลลภ รัฐฉัตรานนท์, และคณะ. (2561). การกล่อมเกลาทางการเมืองกับวัฒนธรรมประชาธิปไตยของนิสิตนักศึกษาในกรุงเทพมหานคร. วารสารรัฐศาสตร์, 38(2), 45–72.
สถาบันพระปกเกล้า. (2565). รายงานดัชนีประชาธิปไตยท้องถิ่นไทย พ.ศ. 2565. สถาบันพระปกเกล้า.
สำนักงานคณะกรรมการการเลือกตั้ง. (2566). รายงานผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2566. สำนักงานคณะกรรมการการเลือกตั้ง.
สำนักงานสถิติแห่งชาติ. (2566). รายงานสถิติประชากรและเคหะ พ.ศ. 2566. สำนักงานสถิติแห่งชาติ.
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2561). ยุทธศาสตร์ชาติ 20 ปี (พ.ศ. 2561–2580). สำนักนายกรัฐมนตรี.
สุภาวดี สุวรรณประภา, และคณะ. (2566). การมีส่วนร่วมทางการเมืองของเยาวชน Generation Z ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 30(2), 201–225.
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองแวง. (2567). รายงานการพัฒนาท้องถิ่นประจำปี 2567. องค์การบริหารส่วนตำบลหนองแวง.
อรวรรณ สว่างอารมณ์. (2564). วัฒนธรรมทางการเมืองของคน 4 รุ่นในอำเภอวังน้อย. วารสารพัฒนาสังคม, 23(3), 115–140.
Pew Research Center. (2020). On the cusp of adulthood and facing an uncertain future: What we know about Gen Z so far. https://www.pewresearch.org
Mounk, Y. (2022). The great experiment: Why diverse democracies fall apart and how they can endure. Penguin Press.
