การพัฒนาทางการเมืองแบบประชาธิปไตยของนักศึกษาเจอเนอเรชั่น Z มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้นี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับการกล่อมเกลาทางการเมืองและการพัฒนาทางการเมืองแบบประชาธิปไตย 2) ศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อการพัฒนาทางการเมืองแบบประชาธิปไตย และ 3) เสนอแนวการพัฒนาทางการเมืองแบบประชาธิปไตย ใช้การวิจัยแบบผสมผสาน ทั้งเชิงปริมาณและเชิงคุณภาพ การวิจัยเชิงปริมาณเก็บข้อมูลจากนักศึกษา เจเนอเรชั่น Z มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์ จำนวน 371 คน จากการใช้สูตรคำนวณของ Taro Yamane โดยวิธีสุ่มตัวอย่างแบบชั้นภูมิ โดยใช้แบบสอบถามที่มีค่าความเชื่อมั่น 0.957 วิเคราะห์ โดยใช้สถิติ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ เพียร์สัน และการถดถอยพหุคูณ การวิจัยเชิงคุณภาพใช้ผู้ให้ข้อมูลสำคัญ 11 คน โดยคัดเลือกแบบเจาะจง โดยใช้แบบสัมภาษณ์และวิเคราะห์ข้อมูลเชิงเนื้อหา
ผลการวิจัยพบว่า
- ระดับการกล่อมเกลาทางการเมืองของนักศึกษาโดยรวมมีค่าเฉลี่ยอยู่ในระดับ ปานกลาง ( = 3.09) ดังนี้ ด้านสถาบันการศึกษา ( = 3.74) ด้านสื่อมวลชน ( = 3.09) ด้านกลุ่มเพื่อน ( = 2.79) ด้านครอบครัว ( = 2.69) และด้านสถาบันศาสนา ( = 2.44) ตามลำดับ และระดับการพัฒนาทางการเมืองแบบประชาธิปไตยของนักศึกษาโดยรวมมีค่าเฉลี่ยอยู่ในระดับปานกลาง ( = 3.45) ดังนี้ ด้านเสถียรภาพทางการเมือง ( = 3.86) ด้านการสร้างประชาธิปไตย ( = 3.49) ด้านการมีส่วนร่วมทางการเมือง ( = 3.30) และด้านการพัฒนาความเจริญของเศรษฐกิจ ( = 3.16) ตามลำดับ
- ปัจจัยที่ส่งผลต่อการพัฒนาการทางการเมืองของนักศึกษา พบว่าค่าความสัมพันธ์รวมอยู่ในระดับสูง (R = .866) โดยมีปัจจัยที่ส่งผลสำคัญ 3 ด้าน คือ ด้านครอบครัว (X1) ด้านสถาบันการศึกษา (X3) และด้านสถาบันศาสนา (X4) ซึ่งสามารถอธิบายความแปรปรวนของการพัฒนาทางการเมืองได้ถึงร้อยละ 65.60 มีค่า R2 = .656 และค่า F เท่ากับ 233.079
มีค่า R2 Change เท่ากับ .656 สมการพยากรณ์ในรูปคะแนนดิบ Y = 0.947 + .276 (X1) + .333 (X3) + .213 (X4) สมการพยากรณ์ในรูปคะแนนมาตรฐาน Zr = .947 + .3781 + .3514 + .3153 - แนวทางการพัฒนาการเมืองแบบประชาธิปไตยของนักศึกษา ดังนี้
1) ด้านการสร้างประชาธิปไตย ควรส่งเสริมจิตสำนึกประชาธิปไตยผ่านหลักสูตร/กิจกรรม 2) ด้านเสถียรภาพทางการเมือง ควรปรับกฎระเบียบให้ทันยุคสมัย 3) ด้านการมีส่วนร่วมทางการเมือง ควรสร้างพื้นที่การมีส่วนร่วมที่เข้าถึงง่าย และ 4) ด้านการพัฒนาความเจริญของเศรษฐกิจ ควรส่งเสริมแนวคิดด้านเศรษฐกิจ และการผลิต
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
คงชิต ชินสิญจน์. (2563). แนวทางการพัฒนาการเมืองในระดับท้องถิ่น : กรณีศึกษาพื้นที่ องค์การบริหารส่วนตำบลบางรักน้อย อำเภอเมือง จังหวัดนนทบุรี. การค้นคว้าอิสระ รัฐศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
จตุพล บุญเลิศ และสายัณห์ อินนันใจ. (2566). การพัฒนาการมีส่วนร่วมทางการเมืองของประชาชนในการเลือกตั้งผู้บริหารท้องถิ่น เทศบาลตำบลสิริราช อำเภอแม่ทะ จังหวัดลำปาง. วารสารวิจัยและวิชาการบวรพัฒน์, 1(3), 1–14.
ชนิดา รัตนชล. (2562). ความต้องการสวัสดิการตามเจเนอเรชั่นของบุคลากรสายสนับสนุน มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์. สารนิพนธ์หลักสูตรรัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.
ดำรงค์ศักดิ์ เกตุแก้ว. (2561). บทบาทคณะสงฆ์ไทยในกระบวนการพัฒนาทางการเมือง : ศึกษา วิเคราะห์เนื้อหาแถลงการณ์คณะสงฆ์ พ.ศ. 2456–2562. ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
ธัญณิชา ชาญธนาฤทธิ์, ธนกฤต โพธิ์เงิน, และ วิทยา สุจริตธนารักษ์. (2567). “วัฒนธรรมทาง การเมืองแบบประชาธิปไตยที่ส่งผลต่อการพัฒนาทางการเมืองในจังหวัดนนทบุรี.” วารสารรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย, 4(3), 78-105.
นพรัตน์ ชมภูธัญ, สราวุธ มูลทา และสิรวิชญ์ สุปผล. (2563). แนวคิดของนักปราชญ์รัฐศาสตร์มุมมองประชาธิปไตย. วารสารสันติสุขปริทรรศน์, 1(2), 21-34.
พงษ์เมธี ไชยศรีหา. (2561). “ปัจจัยการกล่อมเกลาทางการเมืองที่ส่งผลต่อวัฒนธรรมทางการเมือง ประชาธิปไตยของประชาชนในเขตเทศบาลเมืองชุมแพ จังหวัดขอนแก่น.” วารสารวิชาการและวิจัย มหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ, 8(3), 32-41.
ฟาติมา ไทยเศรษฐ และประสงค์ กัลยาณะธรรม. (2560). “สถาบันในกระบวนการกล่อมเกลาทาง การเมืองที่มีอิทธิพลต่อการมีส่วนร่วมทางการเมืองของนักศึกษาระดับอุดมศึกษาจังหวัด กาญจนบุรี.” วารสารมหาวิทยาลัยศิลปากร (ฉบับภาษาไทย), 37(2), 249-267.
ศิลาวัฒน์ ชัยวงศ์ และอนุวัต กระสังข์. (2561). “การกล่อมเกลาทางการเมืองและวัฒนธรรมทางการเมือง.” วารสารรัฐศาสตร์รอบรู้และสหวิทยาการ, 2(1), 33-50.
อัจฉรียา ประสิทธิ์วงศา. (2562). การสื่อสารการเมืองผ่านสื่อสังคมออนไลน์ของพรรคอนาคต ใหม่และการมีส่วนร่วมทางการเมืองของเจเนอเรชัน Z. วิทยานิพนธ์วารสารศาสตร มหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
เฉลิมชัย วิรุณสาร. (2564). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการพัฒนาการเมืองตามระบอบประชาธิปไตย : เขตดินแดง กรุงเทพมหานคร. วิทยานิพนธ์ปริญญารัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.
Yamane, T. (1973). Statistic : An Introductory Analysis. New York: Harper and Row.
