การศึกษาการเปลี่ยนแปลงของเมืองผ่านพลวัตของธุรกิจในกรุงเทพมหานคร
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้ เป็นการวิเคราะห์ความเปลี่ยนแปลงของเมืองผ่านพลวัตของธุรกิจและเปรียบเทียบความเปลี่ยนแปลงของธุรกิจภาคบริการระหว่างพื้นที่ของกรุงเทพมหานครช่วงหลังสถานการณ์การแพร่ระบาดของโควิด-19 โดยอธิบายความเปลี่ยนแปลงผ่านคำถามหลักคือ ธุรกิจภาคบริการของกรุงเทพมหานครเปลี่ยนแปลงไปอย่างไรภายหลังวิกฤตการณ์โควิด-19 โดยใช้วิธีการศึกษาเชิงปริมาณผ่านการวิเคราะห์ข้อมูลการจัดตั้งกิจการใหม่และการเลิกกิจการของกรมพัฒนาธุรกิจการค้า กระทรวงพาณิชย์ ประกอบด้วยรายชื่อ
นิติบุคคลจัดตั้งใหม่และเลิกปี พ.ศ. 2566-2567 จากนั้นใช้กรอบการวิเคราะห์ด้วยดัชนีเชิงสัมพัทธ์ ในการทำความเข้าใจความหลากหลาย และความเชี่ยวชาญเฉพาะของเมือง ที่มีพื้นฐานมาจากกิจกรรมทางเศรษฐกิจของเมืองและกระบวนการเติบโตทางเศรษฐกิจ ผลการวิจัยพบว่าพื้นที่กรุงเทพมหานครชั้นใน ยังคงมีจำนวนธุรกิจจัดตั้งใหม่สุทธิต่อประชากรในระดับสูง และมีพลวัตของธุรกิจด้านการส่งเสริมสุขภาพและความงามในระดับสูงที่สุดเมื่อเปรียบเทียบกับพื้นที่อื่นของกรุงเทพมหานคร ในขณะที่กรุงเทพมหานครฝั่งตะวันออกมีพลวัตของความหลากหลายทางธุรกิจที่สูงกว่า กล่าวคือ ธุรกิจที่จัดตั้งใหม่และเลิกกิจการในพื้นที่กรุงเทพมหานครฝั่งตะวันออกค่อนข้างมีความผสมผสานกันไประหว่างธุรกิจทั้ง 5 ประเภทที่เลือกศึกษา
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
จิตสุภา สุขเกษม และอวิกา พุทธานุภาพ. (2021). เทรนด์การย้ายออกจากเมืองใหญ่ ภูมิภาคไทยควรเตรียมความพร้อมอย่างไร เรียกใช้เมื่อ 20 มกราคม 2568 จาก https://www.bot.or.th/th/research-and-publications/articles-and-publications/articles/regional-articles/reg-article-2021-14.html.
ณรงค์ศักดิ์ กิตติสาร. (2557). โครงสร้างเมืองเชิงพื้นที่: ตอนที่ 2 ความหลากหลายของศูนย์กลางของกรุงเทพมหานครที่ได้มีการนำเสนอไว้ในเชิงเอกสาร. Asian Creative Architecture, Art and Design (ACAAD), 19(2), 173-186.
เนื้อแพร เล็กเฟื่องฟู. (2563). เมื่อ โควิด-19 ปิดเมือง: ผลกระทบต่อแรงงานไทยในมิติ supply-side เรียกใช้เมื่อ 20 มกราคม 2568 จาก https://www.pier.or.th/abridged/2020/08/.
พิชญ์ พงษ์สวัสดิ์. (2567). กรุงเทพมหานครฯ ในช่วงสถานการณ์โควิด-19: พินิจผลกระทบของโควิด-19 จากมุมมองการผลิตพื้นที่. วารสารสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร. 20(1), 1-31.
ภาวรรณ ธนาเลิศสมบูรณ์. (2021, June 14). เมืองใหม่หลังโควิด ฉบับไม่ดิสโทเปีย. เรียกใช้เมื่อ 20 มกราคม 2568 จาก https://www.the101.world/new-cities-after-covid-19.
ภาวิน ศิริประภานุกูล. (2563). โควิด-19 กับความยั่งยืนทางการคลังของประเทศไทย เรียกใช้เมื่อ 20 มกราคม 2568 จาก www.pier.or.th/files/forums/2020/pier_forums_2020_02_1_presentation.pdf.
ยงยุทธ แฉล้มวงษ์. (2563). อนาคตตลาดแรงงาน กับ มาตรการรับมือวิกฤติโควิด-19 เรียกใช้เมื่อ 20 มกราคม 2568 จาก https://tdri.or.th/2020/03/labor-market-covid19/.
ประกาศ เรื่อง ยกเลิกประกาศสถานการณ์ฉุกเฉินในทุกเขตท้องที่ทั่วราชอาณาจักร ประกาศ ข้อกำหนด และคำสั่งที่เกี่ยวข้อง. (2565). ราชกิจจานุเบกษา เล่ม 139 ตอนพิเศษ 232 ง หน้า 47 (29 กันยายน 2565).
ว่าน ฉันทวิลาศวงศ์ และอภิวัฒน์ รัตนวราหะ. (2563). คนเมือง 4.0 อนาคตชีวิตเมืองในประเทศไทย. กรุงเทพฯ: สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ.
วิลาสินี พนานครทรัพย์. (2567). ความสัมพันธ์ข้ามแดนทางไกลในช่วงการแพร่ระบาดของโรคโควิด 19 รัฐ อารมณ์ และการสร้างความรู้สึกของการปรากฏ:. วารสารสังคมวิจัยและพัฒนา. 6(4), 92-113.
ศิริวิไล ธีระโรจนารัตน์. (2567). ภูมิศาสตร์เมือง. กรุงเทพ: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ประกาศ เรื่อง แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 13 (พ.ศ. 2566 - 2570). (2565). ราชกิจจานุเบกษา เล่ม 139 ตอนพิเศษ 258 ง หน้า 1 (1 พฤศจิกายน 2565).
สำนักงานพัฒนานโยบายสุขภาพระหว่างประเทศ. (2564). ผลกระทบเชิงเศรษฐกิจและสังคมจากการระบาดของโรคโควิด-19 ในระดับโลก และในประเทศไทย เรียกใช้เมื่อ 20 มกราคม 2568 จาก https://ddc.moph.go.th/uploads/publish/1177420210915075055.pdf
อภิวัฒน์ รัตนวราหะ. (2566). นคราภิวัตน์ไทย: ทางมา ทางไป ทางออก. เชียงใหม่: แผนงานบูรณาการยุทธศาสตร์เป้าหมาย (Spearhead) ด้านสังคม.
Alexander, J. W. (1959). The Basic-Nonbasic Concept of Urban Functions. In H. Mayer, and C. Kohn (Eds.), Reading in Urban Geography (pp. 87-100). Chicago: University of Chicago Press.
Charoennan, W., & Embalzado, H. (2021). The Impacts of COVID-19 pandemic and strategic responses: Insights from business owners in Thailand. Chulalongkorn Business Review, 43(2), 47-71.
Duranton, G., & Puga, D. (2000). Diversity and Specialisation in Cities: Why, Where and When Does it Matter? Urban Studies, 37(3), 533-555. https://doi.org/10.1080/0042098002104 (Original work published 2000).
Flint, C. and Flint, D. (2001). Urbanisation: Changing Environment (2nd ed). London: Collins Educational.
World Bank. (2563). Thailand Economic Monitor: Thailand in the Time of Covid-19. World Bank: Bangkok.
World Bank Group. (2024). Thailand Economic Monitor: Unlocking the Growth Potential of Secondary Cities. Bangkok: World Bank.