การสำรวจองค์ความรู้ด้านการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ ในองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
นับตั้งแต่มีการปฏิรูปการปกครองส่วนท้องถิ่นในรัฐธรรมนูญ พ.ศ.2540 จะเห็นการเปลี่ยนแปลงของระบบการปกครองส่วนท้องถิ่นหลายประการ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องโครงสร้าง อำนาจหน้าที่ รายได้ จนกระทั่งถึงการบริหารงานบุคคล แสดงให้เห็นว่าไม่ว่าจะเป็นองค์กรใด ๆ ก็ตามเรื่องทรัพยากรบุคคลเป็นเรื่องที่สำคัญมากที่องค์กรต้องพัฒนาให้มีคุณภาพ การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา (1) เพื่อสำรวจองค์ความรู้ด้านการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ในองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น และ (2) เพื่อสังเคราะห์องค์ความรู้ด้านการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ในองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 3 ด้าน ได้แก่ ด้านแนวคิด ทฤษฎีที่ใช้ในการวิจัย ด้านวิธีวิทยาการวิจัย และด้านผลการศึกษา โดยใช้รูปแบบการวิจัยเชิงคุณภาพ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้เป็นงานวิจัยระดับปริญญาโทและเอก จำนวน 16 เรื่อง ผลการวิจัยพบว่า (1) องค์ความรู้ด้านการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ในองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ในช่วงปี 2551-2562 โดยพบว่า ในปี 2553 มีการทำวิจัยที่เกี่ยวข้องกับองค์ความรู้ด้านการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ในองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นมากที่สุดคือ 3 เรื่อง งานวิจัยระดับปริญญาโทและเอกเป็นของมหาวิทยาลัยราชภัฏลำปางมากที่สุด จำนวน 3 เรื่อง คิดเป็นร้อยละ18.75 และเป็นงานวิจัยระดับปริญญาโท มากที่สุด จำนวน14 เรื่อง คิดเป็นร้อยละ 87.5 (2) ด้านแนวคิดทฤษฎีที่ใช้ในการวิจัยส่วนใหญ่ใช้แนวคิดการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ และแนวคิดเกี่ยวกับองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ด้านวิธีวิทยาการวิจัย พบว่ามีการใช้รูปแบบการวิจัยการวิจัยผสมผสาน (Mix Methodology) มากที่สุด จำนวน 8 เรื่อง คิดเป็นร้อยละ 50.00 อันดับรองลงมา ได้แก่ รูปแบบการวิจัยเชิงปริมาณ (Quantitative Research) จำนวน 5 เรื่อง คิดเป็นร้อยละ 31.25 และรูปแบบการวิจัยเชิงคุณภาพ (Qualitative Research) จำนวน 3 เรื่อง คิดเป็นร้อยละ 18.75 ตามลำดับ ด้านผลการศึกษาสามารถจำแนกได้ออกเป็น 5 ด้านคือ 1) ด้านการศึกษา 2) ด้านการฝึกอบรม 3) ด้านงบประมาณในการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ 4) การนำหลักทางพุทธศาสนามาประยุกต์ใช้ในการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ และ 5) ความต้องการในการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
นครินทร์ เมฆไตรรัตน์ และคณะ. (2552). ความก้าวหน้ากระบวนการกระจายอำนาจในประเทศไทยและข้อเสนอ. กรุงเทพฯ: สถาบันวิจัยและให้คำปรึกษาแห่งมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
นิศาชล พรหมรินทร์.(2555). วิวัฒนาการกระบวนทัศน์รัฐประศาสนศาสตร์ไทย: บทสำรวจวรรณกรรมรัฐประศาสนศาสตร์ไทยจากอดีต ถึงปัจจุบัน .กรุงเทพมหานคร: ภาควิชารัฐประศาสนศาสตร์ คณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พิชิต เทพวรรณ์. (2554). การจัดการทรัพยากรมนุษย์เชิงกลยุทธ์: แนวคิดและกลยุทธ์เพื่อความได้เปรียบทางการแข่งขัน. กรุงเทพฯ: ซีเอ็ดยูเคชั่น
Bird, A. (2007). What is Scientific Progress. NOUS, 41(1), 64-89.
Deutsch, K. W., Markovits, A.S., & Platt, J. (1986). Advances in the Social Sciences, 1900-1980. What, Who, Where, How?. New York: University of America Press.
Huselid, M.A. (1994). Documenting HR's effect on the bottom line. HR Magazine. January, 79-85.
Nadler, L., & Nadler Z. (1989). Developing human resources. San Francisco: Jossey-Bass.
Paterson, B. L., Thorne, S. E., Canam, C., & Jillings, C. (2001). Meta-study of qualitative health research: A practical guide to meta-analysis and meta-synthesis (Vol. 3) Sage.
