การประเมินความจําเป็นในการให้แพทย์สามารถยุติชีวิตผู้ป่วยมะเร็งระยะสุดท้ายในประเทศไทย

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์ คือ เพื่อประเมินความจําเป็นในการให้แพทย์สามารถยุติชีวิตผู้ป่วยมะเร็งระยะสุดท้ายในประเทศไทย เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ โดยใช้วิธีการสัมภาษณ์เชิงลึก มีผู้ให้ข้อมูลหลัก คือ บุคลากรทางการแพทย์ ประกอบด้วยแพทย์ และพยาบาล และบุคลากรทางด้านนโยบาย ประกอบด้วย ผู้แทนจากกระทรวงสาธารณสุข ผู้แทนจากพรรคการเมือง และผู้แทนจากคณะกรรมาธิการการสาธารณสุข สภาผู้แทนราษฎรรวม 23 คน โดยนํามาวิเคราะห์ เปรียบเทียบความเหมือน ความต่าง และความเห็นของผู้มีส่วนได้ส่วนเสียโดยใช้ทฤษฎีการประเมินความจำเป็นของ Peter H. Rossi ผลการศึกษาพบว่า ในปัจจุบันการยุติชีวิตผู้ป่วยมะเร็งระยะสุดท้ายยังคงไม่มีความจำเป็น แต่ยังคงต้องมีการศึกษาสำหรับในอนาคต หรือควรอยู่ในรูปแบบของการเป็นตัวเลือก เนื่องจากแนวโน้มของปัญหามีสถานการณ์ที่จะเพิ่มมากขึ้น สังเกตได้จากสถิติสาธารณสุข ที่พบว่าผู้เสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งมีจำนวนมากขึ้นและคาดการณ์อีกว่าสถานการณ์ดังกล่าวจะรุนแรงมากขึ้น จากความเห็นของผู้ที่มีส่วนได้ส่วนเสียพบว่า บุคลากรทางการแพทย์ แม้จะมีความเห็นที่เห็นด้วยและไม่เห็นด้วยต่อการยุติชีวิตผู้ป่วย แต่ส่วนใหญ่ให้ความเห็นว่า ไม่ได้ขัดขวางกระบวนดังกล่าว เหตุเพราะด้วยสภาพสังคมและสภาพเศรษฐกิจในปัจจุบันที่มีความเปลี่ยนแปลงตลอดเวลา การยุติชีวิตตัวเองของผู้ป่วยภายใต้ความช่วยเหลือของแพทย์ อาจจะเป็นหนึ่งในวิธีการดูแลผู้ป่วยมะเร็งระยะสุดท้ายในอนาคต บุคลากรทางด้านนโยบาย ส่วนใหญ่มองว่าการยุติชีวิตผู้ป่วยมะเร็งระยะสุดท้ายไม่ใช่เรื่องที่จำเป็น แต่ก็ไม่ได้มีความคิดที่จะต่อต้าน เพียงแต่อยากให้ศึกษาจนครบถี่ถ้วนก่อน