แนวทางปรับเปลี่ยนสิ่งก่อสร้างให้สอดคล้องระบบนิเวศในพื้นที่ป่า: กรณีศึกษา ม่อนแจ่ม อำเภอแม่ริม จังหวัดเชียงใหม่

บทคัดย่อ

นวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาสิ่งก่อสร้างและบริบทในพื้นที่กรณีศึกษา เพื่อนำเสนอแนวทางในการปรับเปลี่ยนสิ่งก่อสร้างให้สามารถสอดคล้องกับระบบนิเวศ และสภาพแวดล้อมในพื้นที่ป่า พื้นที่กรณีศึกษา คือ ม่อนแจ่ม ตำบลแม่แรม อำเภอแม่ริม จังหวัดเชียงใหม่ ขอบเขตของงานวิจัย คือ การศึกษาพื้นที่โครงการที่พักแรมโดยรอบม่อนแจ่ม และพื้นที่ชุมชนชาวเขาเผ่าม้ง บ้านหนองหอยเก่า ในด้านปัญหาระบบนิเวศและสิ่งแวดล้อมจากการขยายตัวของการท่องเที่ยวเชิงนิเวศอย่างรวดเร็ว งานวิจัยนี้ใช้วิธีการเก็บข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ นักท่องเที่ยวเชิงนิเวศ กลุ่มวิสาหกิจการท่องเที่ยว เจ้าหน้าที่ศูนย์พัฒนาโครงการหลวง และเจ้าพนักงานป่าไม้ชำนาญงาน โดยผ่านการใช้เครื่องมือ ได้แก่ แบบสอบถาม การสัมภาษณ์แบบมีโครงสร้าง และการสังเกตจากพื้นที่จริง นำไปสู่การวิเคราะห์และออกแบบ เป็นแบบจำลองสถาปัตยกรรมต้นแบบ นำไปประเมินผลโดยกลุ่มผู้เชี่ยวชาญ โดยผลการวิจัย พบว่า ปัจจัยที่สำคัญของการปรับเปลี่ยนสิ่งก่อสร้างที่สามารถสอดคล้องกับระบบนิเวศในพื้นที่กรณีศึกษา จำแนกออกเป็น 3 ส่วน คือ (1) สิ่งก่อสร้างรูปแบบชั่วคราว
รื้อถอนได้ง่ายใช้วัสดุที่ปล่อยก๊าซเรือนกระจกน้อย พบได้ในพื้นที่ใกล้เคียง (2) แผนผังที่มีความหนาแน่นน้อย โดยการควบคุมจำนวนสิ่งก่อสร้าง และ (3) โครงสร้างพื้นฐานที่เหมาะสมกับพื้นที่ การเข้าถึงอาคาร
และงานระบบที่สะดวก นอกจากนี้ ยังมีข้อเสนอแนะด้านการส่งเสริมความรู้และความเข้าใจของสถาปัตยกรรมที่สอดคล้องกับระบบนิเวศ ให้กับคนในพื้นที่และนักท่องเที่ยว รวมถึงการส่งเสริมกิจกรรมการท่องเที่ยวเชิงเกษตร และการเพิ่มมูลค่าให้กับการท่องเที่ยวในโครงการที่ถูกลดจำนวนที่พักลง เพื่อทดแทนพื้นที่ให้กับป่าดิบเขา