รูปแบบการนิเทศเพื่อพัฒนาคุณภาพการศึกษาระดับปฐมวัย สังกัดกรุงเทพมหานคร ตามมาตรฐานสถานพัฒนาเด็กปฐมวัยแห่งชาติ
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์องค์ประกอบการนิเทศเพื่อพัฒนาคุณภาพการศึกษาระดับปฐมวัย สังกัดกรุงเทพมหานครตามมาตรฐานสถานพัฒนาเด็กปฐมวัยแห่งชาติ นำมาสร้างประเมินและรับรองรูปแบบการนิเทศ ใช้ระเบียบวิธีวิจัยแบบผสมวิธีพหุระยะ ด้วยแนวคิดเกี่ยวกับการนิเทศการศึกษา รูปแบบการนิเทศการศึกษา การพัฒนาคุณภาพการศึกษาระดับปฐมวัย และมาตรฐานสถานพัฒนาเด็กปฐมวัยแห่งชาติ เก็บข้อมูลด้วยแบบสอบถาม จากผู้บริหารสถานศึกษา และครูปฐมวัยวิทยฐานะชำนาญการขึ้นไป จำนวน 480 คน กำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างตามจำนวนเท่าของพารามิเตอร์การวัด สุ่มตัวอย่างแบบชั้นภูมิตามขนาดโรงเรียน คือ ขนาดเล็ก ขนาดกลาง และขนาดเล็กใหญ่ จากนั้นสุ่มตัวอย่างแบบกลุ่มตามตำแหน่งของกลุ่มตัวอย่าง เครื่องมือวิจัย คือ แบบสอบถาม วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติ ความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยัน และการวิเคราะห์เนื้อหาแบบอุปนัย ผลการวิจัย พบว่า 1) การนิเทศเพื่อพัฒนาคุณภาพการศึกษาระดับปฐมวัย สังกัดกรุงเทพมหานครตามมาตรฐานสถานพัฒนาเด็กปฐมวัยแห่งชาติ มีความสอดคล้องกับข้อมูลเชิงประจักษ์อยู่ในเกณฑ์ดีโดยมีค่า χ2/df = 1.119 P-value = 0.137 นั่นหมายถึง ค่า χ2 ไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ และ CFI = 0.998 GFI = 0.967 AGFI = 0.947 RMR = 0.008 และ RMSEA = 0.016 2) รูปแบบการนิเทศเพื่อพัฒนาคุณภาพการศึกษาระดับปฐมวัย สังกัดกรุงเทพมหานครตามมาตรฐานสถานพัฒนาเด็กปฐมวัยแห่งชาติ มีองค์ประกอบ 4 ด้าน ได้แก่ (1) ด้านการวางแผนการนิเทศการศึกษาปฐมวัย (2) ด้านการปฏิบัติการนิเทศการศึกษาปฐมวัย (3) ด้านการประเมินผลการนิเทศการศึกษาปฐมวัย และ 4) ด้านปัจจัยสนับสนุนการนิเทศการศึกษาปฐมวัยสู่ความสำเร็จ และ 3) ผลการประเมินและรับรองรูปแบบ พบว่า ความถูกต้องครอบคลุม ความเหมาะสม ความเป็นไปได้ และความเป็นประโยชน์อยู่ในระดับมากที่สุด
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
ฐิติมา วรรณศรี. (2563). นวัตกรรมสู่การพัฒนาสถานศึกษา. โรงพิมพ์รัตนสุวรรณการพิมพ์.
ธนัฏฐา วุฒิวณิชย์. (2563). รูปแบบการนิเทศที่มีประสิทธิภาพต่อการจัดการเรียนการ
สอนในศตวรรษที่ 21 ของโรงเรียนเทศบาลวัดท่าสะต๋อย อำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่. วารสารการศึกษาและการพัฒนาสังคม, 5(2), 302-333.
ปรียานุช ธรรมปิยา. (2562). สืบสานสู่ปฏิบัติ เพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืนของประเทศไทย. กรุงเทพฯ:
ศูนย์ศึกษาการพัฒนาที่ยั่งยืนและเศรษฐกิจพอเพียง สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.
สงัด อุทรานันท์. (2530). การนิเทศการศึกษา: หลักการ ทฤษฎีและการปฏิบัติ. (พิมพ์ครั้งที่ 2).มิตรสยาม.
สำนักการศึกษา กรุงเทพมหานคร, (2566) รายงานสถิติการศึกษา ปีการศึกษา 2566 โรงเรียนสังกัดกรุงเทพมหานคร. กรุงเทพฯ: ร้านพจน์กล่องกระดาษ.
สำนักการศึกษา กรุงเทพมหานคร. (2563). รายงานสรุปผลแผนปฏิบัติราชการหน่วยศึกษานิเทศก์. สำนักการศึกษา
สำนักงานยุทธศาสตร์การศึกษา. (2563). แผนพัฒนาการศึกษาขั้นพื้นฐานกรุงเทพมหานคร ฉบับที่ 3 (พ.ศ. 2564-2569). ส่วนนโยบายและแผนการศึกษา.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560 - 2579. พริกหวานกราฟฟิค.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2562). มาตรฐานสถานพัฒนาเด็กปฐมวัยแห่งชาติ. พริกหวานกราฟฟิค.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2563). มาตรฐานสถานพัฒนาเด็กปฐมวัยแห่งชาติ 2562. พริกหวานกราฟฟิค.
หน่วยศึกษานิเทศก์ สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2564). ศาสตร์ และ ศิลป์ในการนิเทศการศึกษา. โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
Best, J. W., & Kahn, J. V. (2016). Research in education. Pearson Education India.
Chuealee, W., Jiraro, P., & Lila, S. (2020). Model of competency development in test construction integrating the supervision process and participatory action research of primary school teachers. Academic Journal of Thailand National Sports University, 12(3), 288-299.
Cogan, M. (1973). Clinical Supervision. Houghton-Mifflin.
Coghlan, D. A., & Brannick, T. (2014.) Doing Action Research in Your Own Organization. London: Sage.
Coghlan, D. A., & Shani, A. B. A. (2018). Conducting Action Research for Business and Management Students. London: Sage.
Creswell, J. W. (2008). Educational Research: Planning, Conducting, And Evaluating Quantitative and Qualitative Research. (3rd ed.).Merrill Prentice Hall.
Glickman, C. D. (1995). Supervision of Instruction : A Developmental Approach. (3rd ed.). Boston: Allyn and Bacon.
Glickman, C. D. (2018). Supervision and instructional leadership: A development approach. (10th ed.). Pearson.
Grant, A. M. (2017). The third 'generation' of coaching research: moving from 'what works' to 'what matters'. Coaching: An International Journal of Theory, Research and Practice, 10(1), 41-49.
Harris, B. M. (1985). Supervisory Behavior in Education. Prentice-Hall
Holloway, I. W. (2010). Qualitative Research in Nursing and Health Care. (3rd ed.). Laserwords.
Johnson, A. P. (2008). A Short Guide to Action Research. (3rd ed.).Pearson Education.
Mills, G. E. (2007). Action Research: A Guide for The Teacher Researcher. (3rd ed.). Merrill Prentice Hall.
Stufflebeam, D. L., & Shinkfield, A. J. (2007). Evaluation theory, Models and Applications. San Francisco: Jossey-Bass
Tanner, D., and Tanner, L. (1987). Supervision in Education : Problem and Practices. McMillan Publishing Company.
