supervision model for improving the quality of early childhood education in the Bangkok Metropolitan area according to the standards of national early childhood development
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
Abstract
This research aimed to analyze the factors of supervision model for improving the quality of early childhood education in the Bangkok Metropolitan Area according to the standards of national early childhood development. It employs a mixed-method research approach, incorporating concepts related to educational administration, educational administration models, quality enhancement of early childhood education, and national standards for early childhood development centers. Data was collected through questionnaires administered with 480 school administrators and senior professional level teachers. The sample size was determined based on the number of measurement parameters. Cluster random sampling was then used based on school size: small, medium, and large. Research tools included questionnaires, and data analysis was performed using statistical methods such as frequency, percentage, mean, standard deviation, confirmatory factor analysis, and inferential content analysis. The research findings were as follows: 1) The 2nd order measurement model of supervision for improving the quality of early childhood education in the Bangkok Metropolitan area according to the standards of national early childhood development., aligns well with perceptual data within acceptable criteria. The statistical analysis shows χ2/df = 197.002, P-value = 0.093, indicating no statistically significant χ2 values. Additionally, other fit indices such as CFI = 0.997, GFI = 0.966, AGFI = 0.946, RMR = 0.008, and RMSEA = 0.017 support the model’s adequacy. 2) The educational management model for the development of early childhood education quality in Bangkok according to the standards of national early childhood development, comprises four main aspects: (1) planning, (2) implementation, (3) evaluation, and (4) supporting factors and 3) The assessment and certification results of the model reveal high levels of accuracy, appropriateness, feasibility, and utility, indicating its significant potential benefits.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
ฐิติมา วรรณศรี. (2563). นวัตกรรมสู่การพัฒนาสถานศึกษา. โรงพิมพ์รัตนสุวรรณการพิมพ์.
ธนัฏฐา วุฒิวณิชย์. (2563). รูปแบบการนิเทศที่มีประสิทธิภาพต่อการจัดการเรียนการ
สอนในศตวรรษที่ 21 ของโรงเรียนเทศบาลวัดท่าสะต๋อย อำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่. วารสารการศึกษาและการพัฒนาสังคม, 5(2), 302-333.
ปรียานุช ธรรมปิยา. (2562). สืบสานสู่ปฏิบัติ เพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืนของประเทศไทย. กรุงเทพฯ:
ศูนย์ศึกษาการพัฒนาที่ยั่งยืนและเศรษฐกิจพอเพียง สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.
สงัด อุทรานันท์. (2530). การนิเทศการศึกษา: หลักการ ทฤษฎีและการปฏิบัติ. (พิมพ์ครั้งที่ 2).มิตรสยาม.
สำนักการศึกษา กรุงเทพมหานคร, (2566) รายงานสถิติการศึกษา ปีการศึกษา 2566 โรงเรียนสังกัดกรุงเทพมหานคร. กรุงเทพฯ: ร้านพจน์กล่องกระดาษ.
สำนักการศึกษา กรุงเทพมหานคร. (2563). รายงานสรุปผลแผนปฏิบัติราชการหน่วยศึกษานิเทศก์. สำนักการศึกษา
สำนักงานยุทธศาสตร์การศึกษา. (2563). แผนพัฒนาการศึกษาขั้นพื้นฐานกรุงเทพมหานคร ฉบับที่ 3 (พ.ศ. 2564-2569). ส่วนนโยบายและแผนการศึกษา.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560 - 2579. พริกหวานกราฟฟิค.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2562). มาตรฐานสถานพัฒนาเด็กปฐมวัยแห่งชาติ. พริกหวานกราฟฟิค.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2563). มาตรฐานสถานพัฒนาเด็กปฐมวัยแห่งชาติ 2562. พริกหวานกราฟฟิค.
หน่วยศึกษานิเทศก์ สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2564). ศาสตร์ และ ศิลป์ในการนิเทศการศึกษา. โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
Best, J. W., & Kahn, J. V. (2016). Research in education. Pearson Education India.
Chuealee, W., Jiraro, P., & Lila, S. (2020). Model of competency development in test construction integrating the supervision process and participatory action research of primary school teachers. Academic Journal of Thailand National Sports University, 12(3), 288-299.
Cogan, M. (1973). Clinical Supervision. Houghton-Mifflin.
Coghlan, D. A., & Brannick, T. (2014.) Doing Action Research in Your Own Organization. London: Sage.
Coghlan, D. A., & Shani, A. B. A. (2018). Conducting Action Research for Business and Management Students. London: Sage.
Creswell, J. W. (2008). Educational Research: Planning, Conducting, And Evaluating Quantitative and Qualitative Research. (3rd ed.).Merrill Prentice Hall.
Glickman, C. D. (1995). Supervision of Instruction : A Developmental Approach. (3rd ed.). Boston: Allyn and Bacon.
Glickman, C. D. (2018). Supervision and instructional leadership: A development approach. (10th ed.). Pearson.
Grant, A. M. (2017). The third 'generation' of coaching research: moving from 'what works' to 'what matters'. Coaching: An International Journal of Theory, Research and Practice, 10(1), 41-49.
Harris, B. M. (1985). Supervisory Behavior in Education. Prentice-Hall
Holloway, I. W. (2010). Qualitative Research in Nursing and Health Care. (3rd ed.). Laserwords.
Johnson, A. P. (2008). A Short Guide to Action Research. (3rd ed.).Pearson Education.
Mills, G. E. (2007). Action Research: A Guide for The Teacher Researcher. (3rd ed.). Merrill Prentice Hall.
Stufflebeam, D. L., & Shinkfield, A. J. (2007). Evaluation theory, Models and Applications. San Francisco: Jossey-Bass
Tanner, D., and Tanner, L. (1987). Supervision in Education : Problem and Practices. McMillan Publishing Company.
