Structural Relationship Model of Seller's Ethical Perception, Trust, Commitment, and Loyalty of Customers in Online Fashion Sales Business in Bangkok and Surrounding Areas
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The aimed of this article were to: 1) study seller's ethical perception, trust, commitment, and loyalty of customers in online fashion sales business in Bangkok and surrounding areas; and 2) examine causal relationship of seller's ethical perception, trust, commitment, and loyalty of customers in online fashion sales business in Bangkok and surrounding areas. This research was quantitative research. The sample group consisted of 400 general customers who purchase products from online fashion sales business in Bangkok and surrounding areas. A questionnaire was used as the data collection tool and the data were analyzed using basic and inferential statistics, including frequency, percentage, mean, standard deviation, factor analysis, ad Structural Equation Modelling (SEM).
The research results indicate that: 1) the overall of seller's ethical perception, trust, commitment, and loyalty of customers in online fashion sales business in Bangkok and surrounding areas is at moderate level; 2) the seller’s ethical perception, trust, commitment, and loyalty of customers have direct influence on loyalty and indirect influence on online fashion sales business in Bangkok and surrounding areas, which aligns with empirical evidence; and 3) suggestions based on research results to ensure that customers are aware of the seller’s ethical, comprising honestly, reliability, responsibility, fairness, and safety. These are key principles for enhancing competitiveness, building customer confidence, trust, and reliability, as well as fostering good relationships with online sellers. This ultimately leads to customer engagement and loyalty in purchasing fashion products online in Bangkok and surrounding areas.
Article Details
References
กัลยา วานิชย์บัญชา. (2560). การวิเคราะห์สถิติชั้นสูงด้วย SPSS for Window. (พิมพ์ครั้งที่ 12). กรุงเทพมหานคร: ห้างหุ้นส่วนจํากัด สามลดา.
คมทัศน์ ทัศวา. (2564). สมการโครงสร้างการวิเคราะห์อิทธิพลเชิงสาเหตุของจริยธรรมของผู้ขายและความเชื่อของลูกค้าต่อความภักดีของผู้ซื้อสินค้าออนไลน์บนเฟซบุ๊ก. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี. 12 (1), 215-244.
จิรประภา อัครบวร. (2564). การบริหารผลการปฏิบัติงานในยุคดิจิทัล. กรุงเทพมหานคร: บริษัท ไซเบอร์พริ้นท์กรุ๊ป จํากัด.
ชาย โพธิสิตา. (2564). ศาสตร์และศิลป์การวิจัยเชิงคุณภาพ. กรุงเทพมหานคร: สํานักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ธีทัต ตรีศิริโชติ. (2564). การปรับกลยุทธ์ให้เหมาะสมกับสถานการณ์ที่เปลี่ยนแปลง. วารสารวิชาการสังคมศาสตร์เครือข่ายวิจัยประชาชื่น. 3 (2), 62-72.
บัณฑิต เว้นบาป และ อุมาวรรณ วาทกิจ. (2567).กลยุทธ์การสร้างการรับรู้คุณภาพสินค้าที่ส่งผลต่อความภักดี ต่อตราสินค้าโทรศัพท์มือถือในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทย. Journal of Roi Kaensarn Academ. 9 (6), 16-33.
พภัสสรณ์ วรภัทร์ถิระกุล. (2566). ประสิทธิผลการบริหารทรัพยากรบุคคลในสำนักเลขาธิการนายกรัฐมนตรี. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเอเชียอาคเนย์. 7 (2), 218-231.
พิชญดา พวงเข็มแดง และ สมชาย เล็กเจริญ. (2566). ปัจจัยเชิงสาเหตุที่มีอิทธิพลต่อความภักดีในการซื้อสินค้าแฟชั่นผ่านแอปพลิเคชั่นชีอินในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล. วารสารนวัตกรรมการจัดการศึกษาและการวิจัย. 5 (3), 503-518.
พงษ์สันติ์ ตันหยง และพัชรกันต์ นิมิตรศดิกุล. (2564). ปัจจัยเชิงสาเหตุที่มีอิทธิพลต่อความภักดีของลูกค้าออนไลน์ในประเทศไทย. วารสารมหาวิทยาลัยคริสเตียน. 30 (1), 15-28.
พิมพ์พจี กุหลาบ และเกตุวดี สมบูรณ์ทวี. (2565). ความภักดีอิเล็กทรอนิกส์ในช่องทางตลาดกลางอิเล็กทรอนิกส์ของผู้บริโภคเจเนเรชันวาย. วารสารมหาวิทยาลัยคริสเตียน. 28 (3), 36-54.
มณีรัตน์ ชัยยะ และเพ็ญศรี ฉิรัณยงค์. (2566). การบริหารทรัพยากรมนุษย์ภายใต้การเปลี่ยนแปลงสู่ยุคดิจิทัล (Digital HR). วารสารนวัตกรรมการบริหารและการจัดการ. 11 (1), 104-115.
วัชราภรณ์ สุริยาภิวัฒน์. (2566). วิจัยธุรกิจยุคใหม่ (MODERN BUSINESS RESEARCH METHODO- LOGY). (พิมพ์ครั้งที่ 12). โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2565). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 13 (พ.ศ. 2566–2570). กรุงเทพมหานคร: สภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.
สุชาติ ไตรภพสกุล. (2564). หลักการตลาดเพื่อการเป็นผู้ประกอบการ. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์ แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สมโภชน์ อเนกสุข. (2564). วิธีการเชิงปริมาณ และวิธีการเชิงคุณภาพสู่วิธีการวิจัยแบบผสม. Journal of Education Studies, Burapha University. 3 (1), 1-16.
สุวรรณรัตน์ อิ่มรัตนรัก, ชาญเดช เจริญวิริยะกุล, สโรชินี ศิริวัฒนา และวรรณนัฎฐา ขนิษฐบุตร. (2566). ปัจจัยเชิงสาเหตุที่ส่งผลต่อความภักดีของลูกค้าในธุรกิจพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์. วารสาร มจร การพัฒนาสังคม. 8 (1), 197-217
สุมามาลย์ ปานคํา และยุทธภูมิ พรประไพ. (2565). ปัจจัยเชิงสาเหตุที่มีอิทธิพลต่อความภักดีในการซื้อเสื้อผ้าร้านวอเตอร์พรู๊ฟสโตร์ บนอินสตาแกรมในประเทศไทย. วารสารสหวิทยาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์. 5 (3), 947-960
อภินันท์ จันตะนี, ประพันธ์ แสงทองดี. (2565). วัฒนธรรมองค์กรในยุคดิจิทัล. วารสาร มจร ภาษาและวัฒนธรรม. 2 (1), 53-62.
อภิวัฒน์ วัฒนพงศ์. (2563). เศรษฐกิจดิจิทัล: โอกาสและความท้าทาย. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
อิศรัฏฐ์ รินไธสง. (2563). การวิเคราะห์โมเดลสมการโครงสร้างสำหรับการวิจัยทางพฤติกรรมศาสตร์และสังคมศาสตร์ (สงขลา: ซ.พ.พรนตง, 2563)
Cochran, W.G. (1953). Sampling Techniques. New York : John Wiley & Sons.
