Mechanisms Propelling Psychologists in Primary Health Care Systems
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research aims to study the mechanisms for developing psychologists in the primary health care system and the success factors in driving mental health work in primary health care units in Thailand. The research methodology consists of two parts: quantitative and qualitative approaches.The quantitative method involved analyzing secondary and primary data from
a sample of 116 personnel working in primary care units (PCU) or network primary care units (NPCU) registered with the Primary Health Care Support Office. Data was collected through an online questionnaire via Google Forms and analyzed using descriptive statistics. The qualitative method employed simple random sampling to select administrators, practitioners, and non-health system networks in the area. Data was collected through semi-structured interviews and focus groups, followed by content analysis.
The research findings revealed that 1) Mechanisms for developing psychologists in the primary health care system include structural, legal, contextual, and supportive mechanisms, 2) Five main success factors in driving mental health work in primary health care units in Thailand including efficient system and policy management, social support from community and family, human resource development through mental health personnel training, building knowledge and awareness in the community to reduce stigma, and utilizing technology to improve patient care efficiency
The study concludes that integrating these factors can lead to sustainable success in driving mental health work at the primary care level.
Article Details
References
กระทรวงสาธารณสุข. (2566). นโยบายและยุทธศาสตร์ ฉบับที่ 2 พ.ศ. 2566 - 2580. นนทบุรี: กระทรวงสาธารณสุข.
กระทรวงสาธารณสุข. (2566). แผนกำลังคนด้านสุขภาพแห่งชาติ ระยะ 10 ปี (พ.ศ. 2566 - 2575). นนทบุรี: กระทรวงสาธารณสุข.
กรมสุขภาพจิต. (2565). รายงานประจำปี 2565: การพัฒนาระบบสุขภาพจิตชุมชน. นนทบุรี: กระทรวงสาธารณสุข.
กรมสนับสนุนบริการสุขภาพ. (2566). แผนยุทธศาสตร์การพัฒนาระบบสุขภาพปฐมภูมิ พ.ศ. 2564 - 2573. กรุงเทพมหานคร: กระทรวงสาธารณสุข.
กรมสนับสนุนบริการสุขภาพ. (2566). รายงานประจำปี 2023: การพัฒนาระบบบริการสุขภาพปฐมภูมิ. กรุงเทพมหานคร: กระทรวงสาธารณสุข.
ทวีศักดิ์ สิริรัตน์เรขา. (2564). การพัฒนาระบบบริการสุขภาพจิตและจิตเวชในประเทศไทย. วารสารสมาคมจิตแพทย์แห่งประเทศไทย. 66 (3), 227 - 240.
ธนา นิลชัยโกวิทย์. (2023). การพัฒนาระบบบริการสุขภาพจิตในประเทศไทย: ความท้าทายและโอกาส. วารสารสุขภาพจิตแห่งประเทศไทย. 31 (2), 112-128.
นงลักษณ์ พะไกยะ, วิโรจน์ ตั้งเจริญเสถียร และ กฤษฎา แสวงดี. (2024). นวัตกรรมการบริหารทรัพยากรบุคคลในระบบสุขภาพจิต: บทเรียนจากนานาชาติ. วารสารวิจัยระบบสาธารณสุข. 18 (1), 32-48.
บรรเจิด สิงคะเนติ. (2565). หลักนิติรัฐและหลักนิติธรรม. (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์วิญญูชน.
พรเทพ ศิริวนารังสรรค์. (2566). นโยบายสาธารณะกับการพัฒนาระบบสุขภาพจิตชุมชน. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วชิระ เพ็งจันทร์, สุวัฒน์ มหัตนิรันดร์กุล และ พันธุ์นภา กิตติรัตนไพบูลย์. (2022). การกระจายตัวของบุคลากรสุขภาพจิตในประเทศไทย: สถานการณ์ปัจจุบันและแนวทางการพัฒนา. วารสารสมาคมจิตแพทย์แห่งประเทศไทย. 67 (3), 245-260.
วิชัย มั่นคง และคณะ. (2565). การศึกษาสถานการณ์และความต้องการกำลังคนด้านสุขภาพจิตในประเทศไทย. วารสารสาธารณสุขศาสตร์. 52 (2), 135 - 150.
วิชัย เอกพลากร และคณะ. (2564). การสำรวจสุขภาพประชาชนไทยโดยการตรวจร่างกาย ครั้งที่ 6
พ.ศ. 2562 - 2563. นนทบุรี: สถาบันวิจัยระบบสาธารณสุข.
ศิริพร จิรวัฒน์กุล. (2563). สุขภาพจิตชุมชน: แนวคิดและการปฏิบัติ. (พิมพ์ครั้งที่ 3). ขอนแก่น: โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
ศิริลักษณ์ สุขสบาย. (2565). ปัจจัยที่มีผลต่อการคงอยู่ของนักจิตวิทยาในระบบสุขภาพปฐมภูมิ. วารสารพยาบาลศาสตร์. 40 (4), 68 - 82.
สถาบันวิจัยระบบสาธารณสุข. (2565). การประเมินผลการดำเนินงานด้านสุขภาพจิตในระบบสุขภาพปฐมภูมิ. กรุงเทพมหานคร: สถาบันวิจัยระบบสาธารณสุข.
สมชาย ศรีสมบัณฑิต. (2023). การบริหารทรัพยากรบุคคลในระบบสุขภาพจิต: กรณีศึกษาประเทศไทย. วารสารการบริหารสาธารณสุข. 15 (2), 78-95.
สำนักงานคณะกรรมการข้าราชการพลเรือน. (2565). คู่มือการบริหารทรัพยากรบุคคลภาครัฐยุคดิจิทัล. กรุงเทพมหานคร: สำนักงาน ก.พ.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาระบบราชการ. (2565). แนวทางการพัฒนาระบบราชการ 4.0. กรุงเทพมหานคร: สำนักงาน ก.พ.ร.
สำนักงานคณะกรรมการสุขภาพแห่งชาติ. (2566). ธรรมนูญว่าด้วยระบบสุขภาพแห่งชาติ ฉบับที่ 3
พ.ศ. 2565. นนทบุรี: สำนักงานคณะกรรมการสุขภาพแห่งชาติ.
สำนักงานปลัดกระทรวงสาธารณสุข. (2565). รายงานทรัพยากรสาธารณสุข ประจำปี 2565. นนทบุรี: กระทรวงสาธารณสุข.
สำนักงานพัฒนาธุรกรรมทางอิเล็กทรอนิกส์. (2566). รายงานผลการสำรวจพฤติกรรมผู้ใช้อินเทอร์เน็ตในประเทศไทย ปี 2565. กรุงเทพมหานคร: กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม.
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2566). รายงานการติดตามและประเมินผลการดำเนินงานตามพระราชกำหนดว่าด้วยการบริหารงานเชิงพื้นที่แบบบูรณาการ พ.ศ. 2565. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.
สำนักงานหลักประกันสุขภาพแห่งชาติ. (2565). คู่มือบริหารกองทุนหลักประกันสุขภาพแห่งชาติ ปีงบประมาณ 2566. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานหลักประกันสุขภาพแห่งชาติ.
สำนักงานหลักประกันสุขภาพแห่งชาติ. (2566). คู่มือบริหารกองทุนหลักประกันสุขภาพแห่งชาติ ปีงบประมาณ 2566. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานหลักประกันสุขภาพแห่งชาติ.
สมาคมจิตวิทยาคลินิกไทย. (2564). รายงานสถานการณ์วิชาชีพจิตวิทยาคลินิกในประเทศไทย ปี 2564. กรุงเทพมหานคร: สมาคมจิตวิทยาคลินิกไทย.
สมหญิง ดีใจ. (2566). การมีส่วนร่วมของชุมชนในการพัฒนาระบบสุขภาพจิตปฐมภูมิ: กรณีศึกษาจังหวัดเชียงใหม่. วารสารการพยาบาลและการดูแลสุขภาพ. 41 (3), 28 - 40.
Creswell, J. W., & Creswell, J. D. (2018). Research design: Qualitative, quantitative, and mixed methods approaches (5th ed.). SAGE Publications.
Faul, F., Erdfelder, E., Lang, A.-G., & Buchner, A. (2007). G*Power 3: A flexible statistical power analysis program for the social, behavioral, and biomedical sciences. Behavior Research Methods. 39 (2), 175-191.
McDaniel, S. H., Grus, C. L., Cubic, B. A., Hunter, C. L., Kearney, L. K., Schuman, C. C., ...
& Johnson, S. B. (2014). Competencies for psychology practice in primary care. American Psychologist. 69 (4), 409.
Turner, R. C., & Carlson, L. (2003). Indexes of Item-Objective Congruence for Multidimensional Items. International Journal of Testing. 3 (2), 163-171.
