Approaches for Managing Academic Collaboration Networks in Thai Language Departments of Universities in Yunnan Province, People's Republic of China

Main Article Content

Xiang Xiaoyan
Waraporn Thaima
Sirinthorn Sinjindawong

Abstract

           This research aimed: 1) to study the management of academiccollaboration networks, 2) to develop approaches for managing academiccollaboration networks in the Thai language department at Yunnan University, China 3) to evaluate the approaches for managing academic collaboration networks in the Thai language department at Yunnan University, China. This multi-phase mixed-method research involves in-depth interviews with purposive sampling of 10 people, research questionnaire data were collected from sample group including administrators and teachers in the Thai language department and International Relations Department at Yunnan University, totaling 102 people, and focus group discussions with 8 experts. The research tools include in-depth interviews, rating scale questionnaire, and evaluation forms for academic collaboration management approaches. The statistical analysis methods include mean, standard deviations, and content analysis.
           The research findings indicate that 1) the management of academic collaboration networks includes aspects of network management such as leadership characteristics, network operations, and activities to enhance network operations, as well as academic management such as curriculum management, teaching and learning, performance assessment, development of media, innovation, and technology for education, internal supervision in educational institutions, and research and development. 2) The approaches for managing academic collaboration networks include 3 main aspects: leadership characteristics, network operations, and activities to enhance network operations, as well as academic management including curriculum management, teaching and learning, performance assessment, development of media, innovation, and technology for education, internal supervision in educational institutions, and research and development. 3) The evaluation results of the management approach for academic collaboration networks show that leadership characteristics have the highest possibility with µ = 4.63, network operations scored the highest in both utility and accuracy with µ = 4.75, and activities to enhance network operations are the most accurate with µ = 4.88, while academic management is also accurate with µ = 4.75.

Article Details

How to Cite
Xiaoyan, X. ., Thaima, W. ., & Sinjindawong, S. . (2024). Approaches for Managing Academic Collaboration Networks in Thai Language Departments of Universities in Yunnan Province, People’s Republic of China. Journal of Roi Kaensarn Academi, 9(8), 412–431. retrieved from https://so02.tci-thaijo.org/index.php/JRKSA/article/view/272247
Section
Research Article

References

กมล ภู่ประเสริฐ. (2555). การบริหารงานวิชาการในสถานศึกษา. กรุงเทพมหานคร: เสริมสินพรีเพรสซิสเท็ม.

เกรียงไกรยศ พันธุ์ไทย. (2559). กระบวนการสร้างเครือข่ายการเรียนรู้สำหรับการฝึกอบรมพนักงานในองค์การ. วารสารมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ สาขามนุษยศาสตร์และ สังคมศาสตร์. 3 (2), 82-91.

จรัสศรี จิรภาส. (2562). “ศึกษาไทย” และ “ไทยศึกษา” ในประเทศจีน. วารสารภาษาและวัฒนธรรม. 38 (2), 94-118.

จิติมา วรรณศรี. (2557). การบริหารงานวิชาการในสถานศึกษา. พิษณุโลก: รัตนสุวรรณการพิมพ์.

จิรภัทร มหาวงค์, วิทยา จันทร์ศิลา และทำรงลักษณ์ เอื้อนครินทร์. (2558). การพัฒนารูปแบบการบริหารเครือข่ายความร่วมมือทางวิชาการชองโรงเรียนในถิ่นทุรกันดารบนเขตพื้นที่สูง. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร. 18 (4), 114-127.

จิระศักดิ์ สร้อยคำ. (2561). การพัฒนารูปแบบการจัดการเครือข่ายความร่วมมือทางวิชาการของโรงเรียนเอกชนระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการส่งเสริมการศึกษาเอกชนในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.

ปราญชลี สุดตา. (2560). แนวทางการบริหารงานวิชาการโรงเรียนพื้นที่สูง สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเชียงราย เขต 3. การศึกษาค้นคว้าอิสระ ครุศาสตรมหาบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย.

พัชรินทร์ จันทาพูน. (2557). การพัฒนากลยุทธ์การบริหารเครือข่ายความร่วมมือเพื่อพัฒนาโรงเรียนขนาดเล็ก. วารสารคุรุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. 42 (1), 80-97.

เพิ่มศักดิ์ บัวรักษ์. (2559). การพัฒนารูปแบบเครือข่ายความร่วมมือด้านวิชาการของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสารบริหารการศึกษา มศว. 13 (24), 14-21.

ภัทราวดี มากมี. (2559). การออกแบบการวิจัยสำหรับการวิจัยแบบผสานวิธี. Journal of the Association of Researchers. 21 (2), 19-31.

ภารดี อนันต์นาวี. (2557). หลักการ แนวคิด ทฤษฎีทางการบริหารการศึกษา. (พิมพ์ครั้งที่ 5). กรุงเทพมหานคร: มนตรี.

ยุทธนา คงแหลม. (2559). การศึกษาองค์ประกอบรูปแบบเครือข่ายความร่วมมือทางวิชาการของสถานศึกษาระดับมัธยมศึกษา. วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยพะเยา.

วิจารณ์ พานิช. (2555). วิถีสร้างการเรียนรู้เพื่อศิษย์ในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพมหานคร: มูลนิธิสดศรี- สฤษดิ์.

ศิริลักษณ์ คัมภิรานนท์ และ อัญชนา ณ ระนอง. (2563). ความร่วมมือระหว่างภาครัฐ ภาคเอกชนและภาคประชาสังคมในจังหวัดชายแดนใต้. วารสารวิทยาบริการมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์. 31 (1), 1-16.

สมชาย ปัญญเจริญ. (2563). ปัญหาอุปสรรคและแนวทางการบริหารจัดการความร่วมมือของคณะกรรมการร่วมภาครัฐและเอกชนเพื่อพัฒนาและแก้ไขปัญหาเศรษฐกิจในระดับจังหวัด (กรอ.). วารสารรัฐประศาสนศาตร์. 18 (1), 1-22.

สุดา มงคลสิทธิ์. (2562). กลยุทธ์การสร้างเครือข่ายความร่วมมือเพื่อพัฒนาการจัดการศึกษาในโรงเรียนเอกชนจังหวัด ชลบุรี. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์. 6 (10), 5843-5859.

สุรเดช รอดจินดา. (2562). การพัฒนารูปแบบการบริหารเครือข่ายความร่วมมือด้านวิชาการระหว่างสถานศึกษาสังกัด สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา ภาคเหนือตอนบน. วารสาร Veridian E- Journal Silpakorn University. 12 (1), 1020-1042.

หวานใจ เวียงยิ่ง. (2564). กลยุทธ์การบริหารเครือข่ายความร่วมมือทางวิชาการของโรงเรียนประถมศึกษา สังกัดคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.

国家移民管理局. (2021). 坚决防止疫情通过出入境渠道传播 ออนไลน์. สืบค้นเมื่อ 7 กรกฎาคม 2566. แหล่งที่มา: https://www.gov.cn/xinwen/2021-07/30/content_5628489.htm