Factors affecting self-directed learning of Rajabhat University student teachers
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The purpose of this research were to analyze of factors affecting on self directed learning among student teachers of Rajabhat university. Samples were 300 students randomized by multi-stage random sampling. Research instrument was a 5-point scale with Cronbach’s alpha reliability of 0.91. Data were analyzed by descriptive statistics methods including frequency, percentage, Pearson product-moment correlation coefficient, and stepwise multiple regression analysis.
The research findings were as follows: 1) The relations between 5 factors affected towards self directed learning of student teachers; self-acceptance, intrinsic motivation, self-learning planning, readiness, and environment were positive direction with significance at the .01 level, correlation coefficient ranged from .511 to .653 and 2) the factors on self-acceptance (X1) and self-learning planning (X3) were affected the self-directed learning of student teachers at a statistical significance level of .05, which were a prediction of 64.00%. The prediction equation was as follows:
The prediction equation in raw score form was
Y ̂= .705 + .525X1 + .276X3
The equation in standard score form was
Z = .499ZX1 + .334ZX3
Article Details
References
กัลยา วานิชย์บัญชา และฐิตา วานิชย์บัญชา. (2566). การใช้ SPSS for Windows ในการวิเคราะห์ข้อมูล. (พิมพ์ครั้งที่ 35). กรุงเทพมหานคร: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
เขมณัฏฐ์ มิ่งศิริธรรม. (2552). การเรียนรู้ด้วยการนำตนเองบนเครือข่าย : Self-directed Learning on Web-based Learning. วารสารศึกษาศาสตร์มหาวิทยาลัยขอนแก่น. 32 (1), 6-13.
นุสรา นามเดช. (2557). การเรียนรู้โดยผู้เรียนนำตนเอง. วารสารทันตาภิบาล. 25 (2), 27-38.
เพลินพิศ ธรรมรัตน์. (2563). การพัฒนารูปแบบการเรียนรู้แบบผสมผสานด้วยวิธีการเรียนรู้แบบนำตนเอง รายวิชาการวิจัยเพื่อพัฒนาการเรียนรู้สำหรับนักศึกษาสายครู. วารสารการบริหารการศึกษาและภาวะผู้นำ มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร. 9 (33), 12-23.
ยุทธ ไกยวรรณ์. (2556). การวิเคราะห์สถิติหลายตัวแปรสำหรับงานวิจัย. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่ง จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วัลภา ศรีบุญพิมพ์สวย. (2557). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการเรียนรู้ด้วยการนำตนเองของนักศึกษาพยาบาลศาสตร์ วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี อุดรธานี. วารสารการพยาบาลและการศึกษา. 7 (4), 78-91.
ศิริชัย กาญจนวาสี. (2556). ทฤษฎีการทดสอบแบบดั้งเดิม. (พิมพ์ครั้งที่ 7). กรุงเทพมหานคร: คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Ebel, R. L. (1965). Measuring educational achievement. New Jersey: Prentice Hall.
Erkuş, A. (2003). Psikometri üzerine yazılar. Ankara: Türk Psikologlar Derneği Yayınları.
Nunnally, J. (1967). Psychometric theory. New York: McGraw-Hill.
Roghanchi, M. (2013). The effect of integrating rational emotive behavior therapy and art therapy on self-esteem and resilience. The Arts in Psychotherapy. 40 (2), 179–184.
