The Transformational Leadership of Executives Influencing the Success for Managing RealEstate Company in Songkhla Province
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The objectives of this research were to examine: 1) the personal factors and transformational leadership of real estate company executives in Songkhla province, 2) the success in managing real estate companies in Songkhla province, and 3) the influence of transformational leadership on the management success of real estate companies in Songkhla province. The research utilized a 5-point Likert scale questionnaire to collect data from 217 employees of real estate companies in Songkhla province. The sample size was determined using Krejcie and Morgan's table with a confidence level of .05 and employed a multi-stage sampling method using computer software.
The research findings revealed that:
The transformational leadership of real estate company executives in Songkhla province, both overall and in specific aspects, was at a high level. Inspirational motivation had the highest average, followed by idealized influence, individualized consideration, and intellectual stimulation, which had the lowest average.
The success in managing real estate companies in Songkhla province, both overall and in specific aspects, was at a high level. Employee-related success had the highest average, followed by skill proficiency, style, shared values, strategy, system, and structure, which had the lowest average.
Transformational leadership of executives explained 88% of the variance in the management success of real estate companies (R2 = 0.77, p= 0.004) and has a standard error in prediction of 0.29.
The prediction equation in raw score format is success in managing a real estate company = 0.34 + 0.36 intellectual stimulation + 0.32 Inspiration + 0.16 individuality + 0.22 Work experience less than 5 years
The prediction equation in standard score format is = 0.88
Success in managing a real estate company = 0.88 (Transformational Leadership of Administrators)
Article Details
References
กรรณิการ์ สิทธิชัย และ สันติธร ภูริภักดี. (2561). การจัดการองค์กรตามแนวคิด 7s ของ McKinsey ที่เอื้อต่อการเป็นองค์กรนวัตกรรม กรณีศึกษาองค์กรที่ได้รางวัลองค์กรนวัตกรรมยอดเยี่ยม. Veridian E-Journal, Silpakorn University ฉบับภาษาไทย มนุษยศาสตร์ สังคมศาสตร์ และศิลปะ. 11 (3), 1419-1435.
จิราพัชร พงษ์สุนนท์ และ ประพันธ์ ชัยกิจอุราใจ. (2566). อิทธิพลของภาวะผู้นา การเปลี่ยนแปลงที่ส่งผลต่อการจัดการความรู้ของบุคลากรธุรกิจรับเหมาก่อสร้างในเขตกรุงเทพมหานคร. วารสารบริหารธุรกิจและสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง. 6 (2), 19-36.
ดารัตน์ พิมลรัตนกานต์, เฉลิมชัย กิตติศักดิ์นาวิน และ นลินณัฐ ดีสวัสดิ์. (2561). ปัจจัยด้านภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงที่มีผลต่อการพัฒนาองค์การ. Veridian E-Journal, Silpakorn University ฉบับภาษาไทย มนุษยศาสตร์ สังคมศาสตร์ และศิลปะ. 10 (1), 1643-1660.
บุญชม ศรีสะอาด. (2545). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 7). กรุงเทพมหานคร: สุวีริยาสาส์น.
ประชาชาติธุรกิจออนไลน์. (2566). เศรษฐกิจภูมิภาค. ออนไลน์. สืบค้นเมื่อ 3 ธันวาคม 2565. แหล่งที่มา: https://www. prachachat.net/local-economy/news-1070936
ศูนย์ข้อมูลอสังหาริมทรัพย์. (2566). พนักงานของบริษัทอสังหาริมทรัพย์. ออนไลน์. สืบค้นเมื่อ 3 ธันวาคม 2565. แหล่งที่มา: https://www.reic.or.th/Search?q=%E0%B8%AA%E0%B8%87% E0%B8%82%E0%B8%A5%E0%B8%B2
Bass, Bernard M. (1997). “Does the Transactional-Transformational Leadership Paradigm Transcend Organizational and National Boundaries,” American Psychologist. 52 (2), pp. 130-139.
Gibson, J. L., Ivancevich, J. M., and Donnelly, J. H. (1997). Organization: Behavior, Structure, Process. Boston: McGraw-Hill.
Robbins, S. P. (1994). Essentials of Organizational Behavior. 4th ed. Englewood Cliffs New Jersey: Prentce-Hill, Inc
Waterman Jr, R. H., Peters, T. J., and Phillips, J. R. (1980). Structure is not organization. Business horizons. 23 (3), 14-26.
