The Development of Scientific Creativity Test For Grade 3 Students under Local Government Organization in Phathumthani Province
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The objectives of this research were to 1) create and validate the quality of the scientific creativity measure and 2) create normalized T-score for interpreting the results of the scientific creativity measure. of students in Grade 3. It is Quantitative Research The sample for the research was 300 Grade 3 students under a local administrative organization. Pathumthani Province which is obtained from multi-stage sampling. The research tool is Scientific Creativity Scale For Grade 3 students according to Torrance's concept and theory of creativity, which consists of Fluent thinking flexible thinking and initiative Data analysis included percentage, standard deviation, content validity, difficulty, discrimination and reliability.
The results of the research can be summarized as follows. 1) A scientific creativity measure created Consisting of 6 questions, the measure covers 3 elements: agile thinking; flexible thinking and initiative It is characterized by a short answer format, specifying images and situations related to science. Then have students write answers to questions related to the given situation. The results of the quality inspection of the scientific creativity test found that the questions had an index of consistency (IOC) ranging from 0.67-1.00, a difficulty value (p) ranging from 0.48 - 0.66, and a discriminatory (r) ranging from 0.20 - 0.50 and the entire reliability for fluency thinking value is 0.81, the reliability for flexible thinking value is 0.80, and the reliability for originality thinking value is 0.84.
2) Norms for interpreting scores on the scientific creativity test. Agile thinking Flexible thinking Initiative aspect and all editions have values from T29 to T77, T36 to T70, T35 to T74, T35 to T74, respectively.
Article Details
References
กรมวิชาการ. (2544). ความคิดสร้างสรรค์. กรุงเทพมหานคร: กรมวิชาการ กระทรวงศึกษาธิการ.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2552). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2556). คู่มือครูรายวิชาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี เล่ม 2. กรุงเทพมหานคร: องค์การค้าของสกสค.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). ตัวชี้วัดและสาระการเรียนรู้แกนกลาง กลุ่มสาระการเรียนรู้วิทยาศาสตร์ (ฉบับปรับปรุง พ.ศ.2560) ตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย จำกัด.
กชพรรณ เภสัชชา. (2560). การสร้างแบบวัดความคิดสร้างสรรค์ทางวิทยาศาสตร์สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3. วิทยานิพนธ์ศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิจัยและประเมินผลการศึกษา. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยราชภัฎมหาสารคาม.
กรุณา เสนฤทธิ์ และ คณะ. (2555). การสร้างแบบทดสอบวัดความสามารถการคิดสร้างสรรค์วิชาภาษาไทยชั้นประถมศึกษาปีที่ 6. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคามคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์. 7 (1), 97 -106
กองส่งเสริมและพัฒนาการจัดการศึกษาท้องถิ่น. (2566). แผนพัฒนาการศึกษาท้องถิ่น (พ.ศ.2566 -2570). ออนไลน์. สืบค้นเมื่อวันที่ 26 ธันวาคม 2566. แหล่งที่มา: https://www.dla.go.th/servlet/ EbookServlet?_mode=detail&ebookId=2369&random=1716529595267
ชวาล แพรัตกุล. (2552). เทคนิคการวัดผล. (พิมพ์ครั้งที่ 7). กรุงเทพมหานคร: ไทยวัฒนาพานิช.
นิติพร ประสบพิชัย. (2558). การพัฒนาการจัดการเรียนรู้เรื่ององค์ประกอบศิลป์ตามรูปแบบการเรียนรู้ เบรนเบสต์ด้วยเทคนิคซินเนคติกส์เพื่อส่งเสริมความคิดสร้างสรรค์ในการสร้างสรรค์งาน ศิลปะของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3. วิทยานิพนธ์ศึกษามหาบัณฑิต สาขาทัศนศิลปากร. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ไพศาล วรคำ. (2558). การวิจัยทางการศึกษา. (พิมพ์ครั้งที่ 7). มหาสารคาม: ตักสิลาการพิมพ์.
วัชราภรณ์ แสนนา. (2565). การพัฒนาแบบวัดความคิดสร้างสรรค์ทางวิทยาศาสตร์สำหรับ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายกลุ่มโรงเรียนวิทยาศาสตร์จุฬาภรณราชวิทยาลัย ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. วิทยานิพนธ์ศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิจัยและประเมินผลการศึกษา. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
สมนึก ภัททิยนี. (2551). การวัดผลการศึกษา. (พิมพ์ครั้งที่ 5). กาฬสินธุ์: ประสานการพิมพ์.
สมรัก อินทวิมลศรี. (2560). ผลของการใช้แนวคิดสะเต็มศึกษาในวิชาชีวิทยาที่มีต่อความคิดสร้างสรรค์ทางวิทยาศาสตร์และผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4. วิทยานิพนธ์ครุศาสตร์มาหาบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการเรียนการสอน. บัณฑิตวิทยาลัย: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สรวงมณฑ์ สิทธิสมาน. (2563). ความคิดสร้างสรรค์เด็กไทยที่หายไป. ออนไลน์. สืบค้นเมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม 2564. แหล่งที่มา: https://www.thaipbskids.com/contents/5f6188f917d8e5bbee2401a1
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2555). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติฉบับที่ 13 (พ.ศ. 2566-2570). กรุงเทพมหานคร: สหมิตรพริ้นติ้งแอนด์พับลิชชิ่ง จำกัด.
สุทธิดา วงศามิ่งและคณะ. (2558). การสร้างแบบทดสอบความคิดสร้างสรรทางวิทยาศาสตร์สาหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6. การประชุมวิชาการระดับชาติครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม. 1, 515-526.
สุภาวดี ปกครอง. (2555). การวิจัยเชิงปฏิบัติการเพื่อพัฒนาความคิดสร้างสรรค์ทางวิทยาศาสตร์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนชุมชนบ้านเชียงกลม สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเลย เขต 1. วิทยานิพนธ์ครุศาสตร์มาหาบัณฑิต สาขาวิชาวิจัยและประเมินผลการศึกษา. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย.
