The Development of Learning Activities in Mathematics Based on Theory of Multiple Intelligences to Enhance Mathematical Solving Problem Ability for Prathomsuksa 6 Students

Main Article Content

Sirinruedee Daowdueng
Wareerat Kaewurai

Abstract

           This purpose aims 1) to create and find the efficiency of learning activities in mathematics based on theory multiple intelligences to enhance mathematical solving problem ability for grade 6 students according to the criteria 75/75 2) to compare the mathematical Solving Problem Ability before and after class with learning activities in mathematics based on the concept of the theory of multiple intelligences. The Sample group consisted of 12 grade 6 students who were studied during second semester in academic Year 2023 that chosen by Purposive sampling. The research tools are the learning activities in mathematics based on theory multiple intelligences, Lesson Plan for Teaching Mathematics Based on the Theory of Multiple Intelligences and Mathematics Problem Solving Ability Test. The statistics are Mean, Standard Deviation, and Z – test. The results of the research were as follows: 1) The learning activities in mathematics based on theory multiple intelligences for grade 6 students were rated as highly appropriate  (= 4.33, = 0.75) and the efficiency was 77.62/76.62 according to the criteria 75/75 2) Mathematical Solving Problem Ability after study with the learning activities in mathematics based on theory multiple intelligences for grade 6 students was higher than before with the statistical level 0.01

Article Details

How to Cite
Daowdueng , S. ., & Kaewurai, W. . (2024). The Development of Learning Activities in Mathematics Based on Theory of Multiple Intelligences to Enhance Mathematical Solving Problem Ability for Prathomsuksa 6 Students. Journal of Roi Kaensarn Academi, 9(10), 1324–1338. retrieved from https://so02.tci-thaijo.org/index.php/JRKSA/article/view/270038
Section
Research Article

References

กนกนุช บุตรพรม. (2558). การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้คณิตศาสตร์ตามแนวทฤษฎีพหุปัญญา เรื่อง พื้นที่ผิวและปริมาตร ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร

กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรการศึกษาขั้นพื้นฐานพุทธศักราช 2551. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์องค์การรับส่งสินค้าและพัสดุภัณฑ์.

กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). หลักสูตรการศึกษาขั้นพื้นฐานพุทธศักราช 2551 (ฉบับปรับปรุง พ.ศ.2560).กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์องค์การรับส่งสินค้าและพัสดุภัณฑ์.

ชลชญา เต็มนอง. (2557). ผลของการจัดกิจกรรมเสริมหลักสูตรเน้นสติปัญญาด้านการมองเห็นและมิติสัมพันธ์เพื่อเพิ่มผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาคอมพิวเตอร์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนวัดห้วยไร่ จังหวัดราชบุรี.

ชัยวัฒน์ สุทธิรัตน์. (2553). การจัดการเรียนรู้แนวใหม่ ทฤษฎี แนวปฏิบัติ และผลการวิจัย. กรุงเทพมหานคร: สหมิตรพริ้นติ้งแอนด์พับลิสชิ่ง.

นภารัตน์ แร่นาค. (2560). การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้ที่เน้นการสร้างความรู้ด้วยตนเอง เพื่อเสริมสร้างความสามารถในการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์ สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร. 21 (3)

ปรีชา เนาว์เย็นผล. (2544). กิจกรรมการเรียนการสอนคณิตศาสตร์โดยใช้การแก้ปัญหาปลายเปิดสำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1. ปริญญาการศึกษาดุษฎีบัณฑิต. บัณพิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัย ศรีนครินทรวิโรฒ.

ปานทอง กุลนาถศิริ. (2551). การจัดการศึกษาคณิตศาสตร์ในศตวรรษที่ 21. ออนไลน์. สืบค้นเมื่อ 21 ตุลาคม 2566. แหล่งที่มา: http://www.ipst.ac.th.

ยุทธนา ปฐมวรชาติ. (2546). พหุปัญญา (Multiple intelligences) แนวคิดการจัดการเรียนรู้สู่ความเป็นอัจฉริยภาพของคนเก่ง คนดีและมีความสุข. วารสารวิชาการ. 6 (2), 39-47.

เยาวพา เดชะคุปต์. (2544). การพัฒนาพหุปัญญาเพื่อการเรียนรู้สำหรับเด็กปฐมวัย. เอกสารในการอบรมเชิงปฏิบัติการเรื่องพหุปัญญาเพื่อการเรียนรู้สำหรับเด็ก ณ หอประชุมใหญ่สำนักงานการประถมศึกษาจังหวัดฉะเชิงเทรา. 25-27 ตุลาคม 2544.

รัตนะ บัวสนธ์. (2552). การวิจัยและพัฒนานวัตกรรมการศึกษา. กรุงเทพมหานคร: คำสมัย.

ล้วน สายยศ และอังคณา สายยศ. (2538). เทคนิคการวิจัยทางการศึกษา. กรุงเทพมหานคร: สุวีริยาสาส์น.

ล้วน สายยศ และอังคณา สายยศ. (2539). เทคนิคการวัดผลการเรียนรู้. กรุงเทพมหานคร: สุวีริยาสาส์น.

วัฒนาพร ระงับทุกข์. (2545). เทคนิคและกิจกรรมการเรียนรู้ที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญตามหลักสูตรการศึกษาขั้นพื้นฐาน พ.ศ. 2544. กรุงเทพมหานคร: สุวีริย์สาส์น.

สุทธิพร คล้ายเมืองปัก. (2543). การสอนที่เน้นผู้เรียนเป็นศูนย์กลาง. วารสารวิชาการ. 8 (9), 26-27.

สุรศักดิ์ หลาบมาลา. (2541). การสอนเพื่อส่งเสริมความคิดสร้างสรรค์. วารสารวิชาการ. (1), มกราคม 2541 หน้า53.

อารี สัณหฉวี. (2543). พหุปัญญาในห้องเรียน : วิธีการสอนเพื่อพัฒนาปัญญาหลายด้าน. กรุงเทพมหานคร: กรมวิชาการ.

อุษณีย์ สีม่วง. (2565). การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้คณิตศาสตร์โดยใช้กระบวนการแก้ปัญหา DAPIC ผ่านดิจิทัลแพลตฟอร์ม เพื่อส่งเสริมความสามารถในการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6. การค้นคว้าอิสระ. มหาวิทยาลัยนเรศวร.

Howard Gardner. (1983). Frames of Mind. The Theory of Multiple Intelligences. New York. Basic Books.

Greenhawk, J. (1997). Multiple intelligences meet standards. Educational Leadership. 1 (55), 62 – 64.

Polya, G. (1985). On solving mathematical problem in high school. In Problem solving in school mathematics. Virginia: The National Council of Teacher of Mathematics.