A Development of Local Wisdom Innovation Model for Enhacing Communites’ Potential in Nakon Nayok Province
Main Article Content
Abstract
This research article aims to: 1) explore local food wisdom, 2) study history and background, 3) create a local wisdom innovation model, and 4) evaluate and improve the development of local food wisdom innovation model. to Enhacing Communites’ Potential in Nakhon Nayok Province The research and development method was divided into 4 steps. The key informant was 21 people in Muang District, Pak Phli District, using a purposive selection method. Interview tools Content analysis and descriptive presentation, the results showed that 1) Local food wisdom is a food preservation product that the ancestors have accumulated and inherited until it becomes a local food wisdom with a history of more than 200 years. 2) the Thai puan community and the Lao community are communities of wisdom who have traveled from high lands with Buddhism and a culture of wisdom and have brought customs and traditions. 3) Local wisdom innovation model consists of Community, Knowledge Sharing, Learning Community, Innovation, Conservation, Enhancing Communities Potential and self-reliance. and 4) the result of evaluation and trial using the local wisdom innovation model found that it is appropriate to be used to develop the local food wisdom innovation model. to strengthen community potential in Nakhon Nayok Province.
Article Details
References
กรมศิลปกร. (2547). บันทึกเรื่องมิสซังแห่งกรุงสยาม. แปลโดย เพียงฤทัย วาสบุญมา. กรุงเทพมหานคร: บริษัทมาร์ค แอนด์ ทเวน มีเดียส์ จำกัด.
กนกพร ฉิมพลี. (2555). รูปแบบการจัดการความรู้ภูมิปัญญาท้องถิ่นด้านหัตถกรรมเครื่องจักสาน : วิสาหกิจชุมชน จังหวัดนครราชสีมา. วิทยานิพนธ์ดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาพัฒนาสังคมและการจัดการสิ่งแวดล้อม คณะพัฒนาสังคมและสิ่งแวดล้อม. บัณฑิตวิทยาลัย: สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.
เกรียงศักดิ์ เจริญวงศ์ศักดิ์. (2545). การคิดเชิงสร้างสรรค์ - Creative thinking. กรุงเทพมหานคร: ชัคเซสมีเดีย.
จินต์ประวีร์ เจริญฉิม. (2562). รูปแบบกระบวนการถ่ายทอดศักยภาพภูมิปัญญาของผู้สูงอายุสู่ชุมชนและสังคมที่ยั่งยืน. หลักสูตรศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการภาครัฐและภาคเอกชน. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยศิลปากร.
จุฑาสกนภ์ บุญนำ. (2565). นวัตกรรมการจัดการความรู้วัฒนธรรมและภูมิปัญญาท้องถิ่นสู่การพัฒนาชุมชนจังหวัดนครศรีธรรมราช. วารสารพุทธสังคมวิทยาปริทรรศน์. 7 (2), 103-114.
จักรพันธ์ โสมะเกษตริน. (2551). การจัดการภูมิปัญญาท้องถิ่นศรีษะเกษ เพื่อการแข่งขันอย่างยั่งยืน. รายงานการวิจัยกรุงเทพมหานคร สำนักงานวิจัยแห่งชาติ.
จุฑามาศ มะขาม. (2562). การอนุรักษ์และสืบทอดภูมิปัญญาท้องถิ่นด้านอาหารละว้า ของชุมชนบ้านละอูบตำบลห้วยห้อม อำเภอแม่ลาน้อย จังหวัดแม่ฮ่องสอน. ปริญญาวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการพัฒนาภูมิสังคมอย่างยั่งยืน. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยแม่โจ้.
ณิชมน ภมร และ พัชรี ตันติวิภาวิน. (2563). การจัดการความรู้ภูมิปัญญาท้องถิ่นด้านวัฒนธรรมอาหารพื้นบ้านภาคเหนือตอนบนของไทย. วารสารรังสิตบัณฑิตศึกษาในกลุ่มธุรกิจและสังคมศาสตร์. 6 (2), 28-44.
ศรศักร ชูสวัสดิ์. (2539). เมืองนครนายก ชุมชนเกษตรกรรม-เมืองนครนายก . ในประวัติศาสตร์เมืองนครนายก. กรุงเทพมหานคร: เมืองโบราณ.
ประเวศ วะสี. (2550). การเรียนรู้ใหม่ไปให้พ้นวิกฤต. กรุงเทพมหานคร: ร่วมด้วยช่วยกัน.
ปรเมธี วิมลศิริ. (2559). ยุทธศาสตร์ชาติ 20 ปี อนาคตประเทศไทย เพื่อความมั่นคง มั่งคั่ง ยั่งยืน. บรรยายหลักสูตรวิทยาการประกันภัย ระดับสูง (วปส) รุ่นที่ 6.
พฤทธิ์พงศ์ ไชยพหล. (2562). การประยุกต์ภูมิปัญญาท้องถิ่นเกี่ยวกับการดำรงชีพในการขับเคลื่อนการพัฒนาสู่ชุมชนเข้มแข็ง: กรณีศึกษาชุมชนคีรีวง อำเภอลานสกา จังหวัดนครศรีธรรมราช. วิทยานิพนธ์หลักสูตรศิลปศาสตรมหาบัณฑิต (การพัฒนาสังคมและสิ่งแวดล้อม). สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.
พงษ์พันธ์ นารีน้อย. (2559). ประวัติศาสตร์เศรษฐกิจเพื่อการพัฒนาชุมชน. กรุงเทพมหานคร: สหธรรมิก.
ไพศาล สรรสรวิสุทธิ์ และคณะ. (2558). การจัดการความรู้ด้านมรดกทางวัฒนธรรมท้องถิ่นในจังหวัดอุทัยธานี. วารสารวิชาการและวิจัยสังคมศาสตร์. 10 (ฉบับพิเศษ), 1-18.
รงรอง วงศ์โอบอ้อม. (2562). ประวัติศาสตร์ไทย HISTORY of THAILAND . (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพมหานคร : ทอร์ช/Torch.
สุธิดา บุณยะดิศัย. (2558). ภูมิปัญญาการทำนาในทะเลสาบของชุมชนบ้านปากประ ตำบลลำปำ อำเภอเมือง จังหวัดพัทลุง. วิทยานิพนธ์หลักสูตรศิลปะศาสตร์มหาบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยศิลปกร.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2559). สรุปสาระสำคัญแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 12 (พ.ศ. 2560 - 2564). กรุงเทพมหานคร: สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ สำนักนายกรัฐมนตรี.
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2564). (ร่าง) แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 13 “พลิกโฉมประเทศไทยสู่ สังคมก้าวหน้า เศรษฐกิจสร้างมูลค่าอย่างยั่งยืน”. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. 7-8.
สำนักงานวัฒนธรรมจังหวัดนครนายก. (2566). ผลิตภัณฑ์แปรรูปปลาร้าปลาดู. ออนไลน์. สืบค้น 30 เมษายน 2566,. แหล่งที่มา: https://nakhonnayok.m-culture.go.th/th/db_84_nakhonnayok_44/186154
เอกพงศ์ ประสงค์เงิน. (2548). วิวัฒนาการวรรณคดีไทย. คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์. มหาวิทยาลัยบูรพา.
Keeves, John P. (1988). Educational research and methodology, and measurement: An international handbook. Oxford: Pergamum Press.