The Development of Thai Language Reading and Spelling Test for Late Primary School Students at Risk for Dyslexia: A pilot study
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
Reading tests are an important tool to identify student’s abilities, weaknesses, strengths and reading development. Although the reading test has been developed a lot. But most of them focus on studying the effects at the behavioral level which is correctness, fluency and reading comprehension and apply to students with normal reading ability. However, the Thai reading test studying at the neurophysiological level and appropriate to be applied to students at risk for dyslexia is limited. Also it is not widely used.
This study aimed to develop Thai language reading and spelling test for late primary school students at risk for dyslexia, 12 subjects in this study were late primary school students at risk for dyslexia in Chonburi province in academic year 2021-2022. The stimuli used in the test were 4 types, 60 stimuli each, a total of 240 stimuli, as follows, words (W), pseudohomophones (PH), pseudowords (PW) and false fonts (FF). The content validity was checked by analyzing the index of item objective congruence (IOC) which was between 0.80-1.00 and the reliability (Cronbach's Alpha) was .912.
Analysis of the mean accuracy scores of all 4 types of stimuli found that the mean accuracy score of FF was the highest, followed by W, PH and PW, respectively, in all educational levels. Comparison of performance across the different stimuli and grades found that there were different in W stimuli with a statistical significance of .05. Post Hoc has been conducted to identify which pairs of means are statistically different and found that students in grade 4 had the mean accuracy score of W stimuli less than students in grade 4 and 5 with a statistical significance of .05.
Article Details
References
พรพิมล ชูสอน และ ศิราวรรณ ภูงามดี. (2563). การพัฒนาทักษะการอ่านและเขียนคำพื้นฐานภาษาไทย โดยใช้ แบบฝึกทักษะการเรียนรู้ภาษาไทยของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 2. Journal of Buddhist Education and Research. 6 (2), 61-72.
พิมพ์ผกา พิพู, สุพันธ์วดี ไวยรูป และ ธนินท์ธร แดงทิม. (2565). การพัฒนาทักษะด้านการอ่านพยัญชนะของนักเรียนชั้นอนุบาลปีที่ 3 โดยใช้เกมการศึกษา. Journal of Roi Kaensarn Academi. 7 (7), 27-38).
มัลลิกา ศานติประพันธ์ และ พัชรินทร์ สุริยวงค์. (2562). การพัฒนาแบบฝึกทักษะการอ่านออกเสียงคำควบกล้ำ ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนบ้านซ่อง (ประชากรบำรุง). วารสารวิชาการ ครุศาสตร์สวนสุนันทา. 3 (1), 30-37.
สุรีย์ แซ่ท้าว, ยุพิน จันทร์เรือง และ เบญจมาภรณ์ สุริยาวงศ์. (2564). การสร้างแบบฝึกทักษะการอ่านออกเสียงคำที่สะกดด้วยแม่กน แม่กด แม่กบ โดยใช้เพลง สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ที่ใช้ภาษาไทยเป็นภาษาที่สอง โรงเรียนบ้านมนตรีวิทยา. พิฆเนศวร์สาร. 17 (1), 123-136.
Bryant, N. D. (1964). Characteristics of dyslexia and their remedial implication. Exceptional Children. 31 (4), 195-199.
Byrd, R. S. (2005). School failure: assessment, intervention, and prevention in primary pediatric care. Pediatrics in Review. 26 (7), 227-237.
Coltheart, M., Curtis, B., Atkins, P., & Haller, M. (1993). Models of reading aloud: Dual-route and parallel-distributed-processing approaches. Psychological Review. 100 (4), 589-608.
Cramer, S. (2014). Dyslexia international: Better training, better teaching. Online. Retrieved June 22, 2022. from: www.dyslexia-international.org
Hasko, S., Groth, K., Bruder, J., Bartling, J., & Schulte-Körne, G. (2013). The time course of reading processes in children with and without dyslexia: an ERP study. Frontiers in human neuroscience. 7, 570.
Hasko, S., Groth, K., Bruder, J., Bartling, J., & Schulte-Körne, G. (2014). What does the brain of children with developmental dyslexia tell us about reading improvement? ERP evidence from an intervention study. Frontiers in human neuroscience, 8, 441.
Krause, M. B. (2015). Pay attention!: sluggish multisensory attentional shifting as a core deficit in developmental dyslexia. Dyslexia. 21 (4), 285-303.
Kweldju, S. (2015). Neurobiology Research Findings: How the Brain Works during Reading. PASAA: Journal of Language Teaching and Learning in Thailand, 50, 125-142.
Lyon, G. R., Shaywitz, S. E., & Shaywitz, B. A. (2003). A definition of dyslexia. Annals of dyslexia. 53 (1), 1-14.
Massaro, D. W., & Cohen, M. M. (1994). Visual, orthographic, phonological, and lexical influences in reading. Journal of Experimental Psychology: human perception and performance. 20 (6), 1107.
Rahbari, N., & Sénéchal, M. (2009). Lexical and nonlexical processes in the skilled reading and spelling of Persian. Reading and Writing. 22 (5), 511-530.
Rimrodt, S. L., & Lipkin, P. H. (2011). Learning disabilities and school failure. Pediatrics in Review-Elk Grove. 32 (8), 315.
Roongpraiwan, R., Ruangdaraganon, N., Visudhiphan, P., & Santikul, K. (2002). Prevalence and clinical characteristics of dyslexia in primary school students. Journal of the Medical Association of Thailand= Chotmaihet thangphaet. 85, S1097-1103.
Shaywitz, S. E., & Shaywitz, B. A. (2007). The neurobiology of reading and dyslexia. The ASHA Leader. 12 (12), 20-21.
Vellutino, F. R., Fletcher, J. M., Snowling, M. J., & Scanlon, D. M. (2004). Specific reading disability (dyslexia): What have we learned in the past four decades? Journal of child psychology and psychiatry. 45 (1), 2-40.
Winskel, H., & Iemwanthong, K. (2010). Reading and spelling acquisition in Thai children. Reading and Writing. 23 (9), 1021-1053.
