Shadow Plays of Nakhon : Component and Knowledge Management in Network of Performance of Shadow Play in Nakhon Si Thammarat Province.

Main Article Content

Peerapong Sutcharitpan
Daycho Khaenamkhaew
Chettha Muhamad
Boonying Pratum
Damrongphun Jaihoweweerapong

Abstract

          This article is part of the research on Cultural Capital Management of Shadow Puppet Show to Upgrade Community Economy and to Build a Sense of Love of Own Locality around Cultural Market Area in front of Wat Phra Mahathat Vihan, Nakhon Si Thammarat Province. The objective was to analyze component and knowledge management in network of performance of Shadow Play in Nakhon Si Thammarat Province. The findings revealed as follows: The composition is a shadow puppet troupe that is assumed to have evolved from Nang Yai, has 6-8 members and uses instruments such as 1 Thap, 1 Mong, 1 small drum,
1 Pi, 1 cymbals, and use music to make fun. There are shadow puppets such as a hermit, Shiva. Chapters: Mayor, Queen, Giant and Clown. The show uses debating techniques and corresponds to social situations on various occasions such as feasts, celebrations, unlucky events, and income-producing events. There is a belief in performing shadow puppet shows before leaving home, while traveling, when reaching the host's house. When arriving at the cinema and playing shadow play There is knowledge management for contemporary adaptations such as stories and music. which can convey cultural identity.

Article Details

How to Cite
Sutcharitpan, P. ., Khaenamkhaew, D. ., Muhamad, C. ., Pratum, B., & Jaihoweweerapong , D. . (2021). Shadow Plays of Nakhon : Component and Knowledge Management in Network of Performance of Shadow Play in Nakhon Si Thammarat Province. Journal of Roi Kaensarn Academi, 7(2), 388–398. retrieved from https://so02.tci-thaijo.org/index.php/JRKSA/article/view/252526
Section
Academic Article

References

ชวน เพชรแก้ว. (2547). การยกระดับและการปรับใช้ภูมิปัญญาท้องถิ่นในสถานการณ์ปัจจุบัน. สารภาษาไทย, 2 (3), 14-23.

เทพประทาน ฤทธิรุฒม์, มนัส วัฒนไชยยศ และบรรจง ชลวิโรจน์. (2556). ดนตรีประกอบหนังตะลุง คณะนายหนังตะลุงในจังหวัดนครศรีธรรมราช. วารสารนาคบุตรปริทรรศน์, 5 (1), 167-182.

เธียรชัย พันธ์คง, ศิริรักษ์ จวงทอง และสุชาดา สุวรรณขำ. (2559). การบูรณาการการแสดงหนังตะลุงกับการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม: กรณีศึกษา หนังตะลุงนครินทร์ ชาทอง. Humanities & Social Sciences, 33 (3), 222-240.

ปิยตา สุนทรปิยะพันธ์. (2561). การสื่อสารในการเผยแพร่ความรู้ทางการเมืองผ่านหนังตะลุง ของนายหนังประเคียง ระฆังทอง. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี. 10 (3), 257-272.

ผกามาศ ชัยบุญ. (2559). เพลงทับในรูปแบบการแสดงหนังตะลุง : กรณีศึกษานายทับในคณะของนายหนัง ตะลุงที่ได้เป็นศิลปินแห่งชาติ. กระแสวัฒนธรรม. 17 (32), 44-58.

พระครูโอภาสวุฒิคุณ, พระครูโกศลอรรถกิจ และอุทัย เอกสะพัง. (2563). ศึกษาวิเคราะห์สัญญะที่ปรากฏในการแสดงหนังตะลุงของหนัง นครินทร์ ชาทอง. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์. 7 (8), 146-157.

พีระพงศ์ สุจริตพันธ์. (2561). การสื่อสารทางการเมืองผ่านหนังตะลุงภาคใต้ : ศึกษาในห้วงวิกฤตการณ์ทางการเมืองปี พ.ศ.2548-2558. (วิทยานิพนธ์หลักสูตรปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาสื่อสารการเมือง). กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยเกริก.

พีระพงศ์ สุจริตพันธ์. (2562). การสื่อสารทางการเมืองผ่านหนังตะลุงภาคใต้ : ศึกษาในห้วงวิกฤตการณ์ทางการเมืองปี พ.ศ.2548–2558. วารสารสถาบันวิจัยญาณสังวร มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย. 10 (2), 274-287.

รณชัย รัตนเศรษฐ. (2560). วัฒนธรรมดนตรีกับวิถีชีวิตในท้องถิ่นภาคตะวันออก: กรณีศึกษา หนังตะลุงคณะรักษ์ตะลุง จังหวัดตราด. วารสารดนตรีรังสิต มหาวิทยาลัยรังสิต. 12 (2), 111-126.

ศราณี เวศยาสิรินทร์ และคณะ. (2562). การสร้างอัตลักษณ์คนใต้ผ่านหนังตะลุง. วารสารวิชาการคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์. 6 (2), 334-352.

สมบัติ สมศรีพลอย. (2559). หนังตะลุงเมืองเพชร: การศึกษาเชิงบทบาทหน้าที่. วรรณวิทัศน์. 16, 76-100.

สุกรี เกสรเกศรา. (2561). ส่องแสงแลเงาอดีตที่ทอดยาวถึงปัจจุบันสู่การสร้างสรรค์ศิลปะร่วมสมัย. วารสารวิจิตรศิลป์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่. 9 (2), 274-310.

สุกิตติ์ สวนอินทร์, สากล สถิตวิทยานันท์ และปราโมชย์ ประจนปัจจนึก. (2558). แนวคิดเศรษฐกิจพอเพียงจากหนังตะลุงสู่การปฏิบัติใช้ในชีวิตประจำวันของนายหนังและผู้ชม. วารสารปัญญาภิวัฒน์.

(พิเศษ), 99-110.

สุทธิวงศ์ พงศ์ไพบูลย์. (2547). ภูมิปัญญาทักษิณ. ใน เลิศชาย ศิริชัย (บก). ภูมิปัญญาท้องถิ่นจากข้อเท็จจริงยกระดับสู่กระบวนทัศน์ความเข้มแข็งของชุมชน. นครศรีธรรมราช: สำนักวิชาศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยวลักษณ์.

สุพัตรา คงขำ และนรินทร์ สังข์รักษา. (2558). การพัฒนารูปแบบการจัดการความรู้ภูมิปัญญาพื้นบ้านหนังตะลุง เพื่อเสริมสร้างความเข้มแข็งทางวัฒนธรรมท้องถิ่น. วารสารศิลปากรศึกษาศาสตร์วิจัย. 7 (1), 242-255.

สุรินทร์ ทองทศ และคณะ. (2555). ศึกษากระบวนการถ่ายทอดแนวคิดของหนังสุชาติ ทรัพย์สิน ศิลปินแห่งชาติเกี่ยวกับประชาธิปไตย ผ่านตัวละครหนังตะลุง. วารสารวิชชา มหาวิทยาลัยราชภัฏนครศรีธรรมราช. 31 (2), 54-62.

สุรินทร์ ทองทศ. (2559). ศึกษากระบวนถ่ายทอดแนวคิดของหนังสุชาติ ทรัพย์สิน ศิลปินแห่งชาติกับการ พัฒนาชุมชนท้องถิ่นจังหวัดนครศรีธรรมราชผ่านศิลปะการแสดงหนังตะลุง. วารสารนาคบุตรปริทรรศน์. 8 (2), 23-32.

อรอนงค์ สวัสดิ์บุรี เดชมณี. (2557). สื่อมวลชนกับหนังตะลุงไทย. วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์. 34 (3), 65-82.