Schools Administrators’ Roles on Schools Curriculum Development Promotion Under Kanchanaburi Primary Educational Service Area Office 1
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The purposes of this research were to study and compare the schools administrators’ roles on schools curriculum development promotion under Kanchanaburi Primary Educational Service Area Office 1, classified by study areas.
The samples used in this research were 303 school administrators and teachers under Kanchanaburi Educational Service Area Office 1, Using a stratified random sampling method according to study area, the research instrument was a 5-level estimation scale questionnaire with content validity between 0.67-1.00 and reliability of 0.99. The data were percentage, mean, standard deviation, one-way analysis of variance, and Scheffe’s pair comparison.
The research findings were as follows:
1. The schools administrators’ roles on schools curriculum development promotion under Kanchanaburi Primary Educational Service Area Office 1, was overall and each individual aspect at a high level, ranking in the order of mean from high to low as Basic Educational Core curriculum Analytical Study, promoting and supporting personnel in educational institution to develop curriculum, cooperation with basic education commission and the implementation of public relations in all sectors.
2. The comparison between the schools administrators’ roles on schools curriculum development promotion under Kanchanaburi Primary Educational Service Area Office 1 was classified by study area, overall and in every aspect not significantly differences.
Article Details
References
กระทรวงศึกษาธิการ. (2559). แผนพัฒนาการศึกษาของกระทรวงศึกษาธิการ ฉบับที่ 12 พ.ศ.2560 -2564. กรุงเทพมหานคร: สำนักนโยบายและยุทธศาสตร์.
จิราวดี พวงจันทร์ และ นภดล เจนอักษร. (2554). การบริหารจัดการหลักสูตรสถานศึกษาระดับสถานศึกษา สังกัด สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาราชบุรี เขต 2. วารสารการบริหารการศึกษา. 2 (1), 71-80.
จิราภา เพียรเจริญ. (2556). บทบาทผู้บริหารในการส่งเสริมการจัดการเรียนรู้ของครู ตามหลักสูตรสถานศึกษา
ขั้นพื้นฐานในโรงเรียนมัธยมศึกษา จังหวัดปทุมธานี. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตร มหาบัณฑิต. สาขาวิชาการจัดการการศึกษา. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิต.
สาริสา ปราเมต, นวมินทร์ ประชานันท์ และศิราณี จุโฑปะมา. (2556). บทบาทการบริหารหลักสูตรของผู้บริหารสถานศึกษาในโรงเรียนพร้อมใช้หลักสูตร จังหวัดบุรีรัมย์. ราชภัฏเพชรบูรณ์สาร. 15 (2), 126-134.
สุรีพร วงศ์สวัสดิ์สุข. (2551). การศึกษาการพัฒนาหลักสูตรสถานศึกษาตามแนวปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงใน
โรงเรียนราชวินิต มัธยม. สารนิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิตวิทยาลัย. สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ. (2545). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ.2542 และที่แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2545. กรุงเทพมหานคร: ผู้แต่ง.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน . (2553ก). แนวทางการบริหารจัดการหลักสูตรตามหลักสูตรแกนกลางขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพมหานคร: ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน . (2553ข). แนวทางการจัดการเรียนรู้ตามหลักสูตรแกนกลางขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพมหานคร: ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
Best, J. W. (1981). Research in education. New Jersey: Prentice-Hall.
Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30, 607-610.
Likert, R. (1967). The human organization: Its management and values. New York: McGrew Hill.
