อนัมนิกายกับงานด้านการเผยแผ่พระพุทธศาสนา

บทคัดย่อ

ในทุกศาสนาล้วนมีงานสำคัญที่ศาสนิกชนหรือผู้เป็นสาวกล้วนกระทำอยู่ไม่ขาด นั่นคือการเผยแผ่เพื่อให้ศาสนาที่ตนนับถือได้แผ่ขยายออกไปสู่วงกว้าง และเพื่อให้ศาสนาดังกล่าวตั้งมั่นถาวร พระพุทธศาสนา คือ ศาสนาหนึ่งในทุกศาสนาที่มีการเผยแผ่คำสอนตั้งแต่สมัยพุทธกาลเรื่อยมาจนถึงปัจจุบัน เมื่อพระพุทธศาสนาเดินทางไปในที่ใด ล้วนมีการปริวรรตเพื่อให้เข้ากับสังคมดังกล่าว จนทำให้มีความหลากหลายด้วยปัจจัยเหล่านั้น ส่งผลให้เกิดเป็นนิกายต่าง ๆ ขึ้น เช่น เถรวาท และมหายาน เมื่อนิกายเหล่านั้นได้เผยแผ่ไปยังพื้นที่อื่น ๆ จึงได้เกิดเป็นพระพุทธศาสนา ในแบบวัฒนธรรมในที่นั้น ๆ ขึ้นอีก เช่น อนัมนิกาย ซึ่งเป็นนิกายที่เกิดขึ้นจากพระสงฆ์ฝ่ายมหายานจากประเทศเวียดนามในสมัยกรุงธนบุรีได้รับอาราธนานิมนต์จากพุทธศาสนิกชนชาวเวียดนามที่ได้ลี้ภัยมาพึ่งพระบรมโพธิสมภารในประเทศไทย และได้รับพระมหากรุณาธิคุณจากพระมหากษัตริย์ไทยสถาปนาอนัมนิกายขึ้นเพื่อสั่งสอนชาวเวียดนามให้ตั้งมั่นอยู่ในความดี และเป็นศูนย์รวมจิตใจของชาวเวียดนามมาจนถึงปัจจุบัน วิธีการเผยแผ่พระพุทธศาสนาแบบอนัมนิกายได้แบ่งเป็นสองช่วงเวลาด้วยกัน คือ ช่วงต้นที่มีการเผยแผ่พระพุทธศาสนาด้วยวิธีการ (1) ปุจฉาวิสัชนากถา (2) การเทศนาธรรมวัตร (3) พิธีกรรม และช่วงปัจจุบัน คือ (1) การเผยแผ่พระพุทธศาสนาผ่านวิทยุ (2) สิ่งพิมพ์ต่าง ๆ (3) พิธีกรรม (4) การสนทนาธรรม (5) การสังคมสงเคราะห์ (6) การบรรยาย (7) การปาฐกถาทั้งในและนอกวัด (8) การเทศนาธรรมวัตรซึ่งรายละเอียดต่าง ๆ จะได้อธิบายไว้ในบทความนี้ต่อไป