Teaching and Learning Management of Social Studies, Religion and Culture Teachers by Using a Collaborative Learning Method Teaching and Learning Management of Social Studies, Religion and Culture Teachers by Using a Collaborative Learning Method

Main Article Content

yothin massuk


The learning core of Social Studies, Religion, and Culture is very important subjects about humans and the environment, because it is absolutely necessary for learners with various process and skills that can be applied in daily life, directly relating to the environment and nature. The world society had evolved and changed rapidly all the time. Therefore, it has to be promoted and developed the academic skills to help learners gain knowledge and understand how the human beings can live in the present. In an individual life and coexistence in society, there were the good adaptation to the environment management of the limited natural resources, cooperative teaching and learning management. It is a formation of activity with an important option in teaching and learning to manage the classroom and students could work in groups among 2-5 persons, because they could participate in activities learning with learning by doing as a student-centered instructional management (Child Center), modifying the teaching and learning process so that the learners have the desired characteristics. The learning management had to allow students to show the critical-thinking, synthetic-thinking and creative learning so that it will be the good basis for the future. Teachers could encourage students to learn by themselves, adding the skills of team work, communication skills to create the knowledge and understand themselves and others, acceptance of individual differences, and the learners had morality and ethics in order to develop the learners' potential by instructors who having to rely on skills, techniques, methods, strategies, sciences and various forms for organizing the learning process, encouraging students to develop themselves physically, emotionally, socially and intellectually until learners could use their own knowledge and skills for the maximum benefit.

Article Details

How to Cite
massuk, yothin. (2022). Teaching and Learning Management of Social Studies, Religion and Culture Teachers by Using a Collaborative Learning Method: Teaching and Learning Management of Social Studies, Religion and Culture Teachers by Using a Collaborative Learning Method. Journal of MCU Buddhasothorn Review, 2(2), 120–134. Retrieved from https://so02.tci-thaijo.org/index.php/JMBR_sothorn/article/view/257943
Academic Article


D., Johnson, R. Johnson. (1994). Learning together and alone, cooperative, competitive, and individualistic learning. Needham Heights. MA: Prentice-Hall.

David Warren Saxe. (n.d.). On the Alleged Demise of Social Studies: The Eclectic Curriculum in times of Standardization A Historical Sketch. Retrieved 5 7, 2021, from https://files.eric.ed.gov/fulltext/EJ718721.pdf

Jack R Fraenkel. (1980). Helping students think and value : strategies for teaching the social. N.J.: Prentice-Hall.

Rudyard and Kronenburg. (1969). Principle of Secondary Education. New York: McGraw-Hill Book Co.Inc.

กระทรวงศึกษาธิการ. (2553). แนวทางการจัดกิจกรรมการเรียนรู้เพื่อพัฒนาทักษะการคิด ตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551 กลุ่มสาระการเรียนรู้สังคมศึกษา ศาสนา และวัฒนธรรม. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.

กระทรวงศึกษาธิการ. (2553). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551 (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ชุมนุม สหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย จำกัด.

กาญจนา ศิริมุสิกะ. (2543). สังคมศึกษา : การสอนที่เน้นผู้เรียนเป็นศูนย์กลาง. ปัตตานี: คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตปัตตานี.

กิตติคุณ รุ่งเรือง. (2555). การจัดการเรียนการสอน สาระภูมิศาสตร์ (พิมพ์ครั้งที่ 1). กรุงเทพมหานคร: สุวีริยาสาสน์.

ประณาท เทียนศรี. (2556). การสอนสังคมศึกษา เพื่อพัฒนาการคิดของนักเรียน ระดับประถมศึกษา. กรุงเทพมหานคร: สํานักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ประนอม เดชชัย. (2521). แนวคิดใหม่ในการสอนสังคมศึกษา. เชียงใหม่: คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.

พรรณรัศม์ เง่าธรรมสาร. (2540). การพัฒนาวินัยในตนเอง : หลักการสอนและแนวปฏิบัติ (พิมพ์ครั้งที่ 1). ปัตตานี: โครงการอุดหนุนการผลิตตำราคณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.

มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช. (2555). ประมวลสาระชุดวิชา สารัตถะและวิทยาวิธีวิชาสังคมศึกษา หน่วยที่ 1-5,บัณฑิตศึกษา. นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทยธรรมธิราช.

วัฒนาพร ระงับทักข์. (2542). การจัดการเรียนการสอนที่เน้นผู้เรียนเป็นศูนย์กลาง. กรุงเทพมหานคร: เลิฟแอนด์เลิฟเพรส.

สิริวรรณ ศรีพหล. (2552). การจัดการเรียนการสอน กลุ่มสาระสังคมศึกษา ศาสนาและวัฒนธรรม (พิมพ์ครั้งที่ 1). นนทบุรี: โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.

สิริวรรณ ศรีพหล. (2553). การจัดการเรียนการสอน วิชาประวัติศาสตร์ในสถานศึกษา. นนทบุรี: โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.

อาภรณ์ ใจเที่ยง. (2550). หลักการสอน (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพมหานคร: โอเดียนสโตร์.