แนวทางการบริหารความขัดแย้งในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 2

Main Article Content

Natchanan Ratanakitworapong
Kanchanan Boonphak
Suwanna Innoi

บทคัดย่อ

     การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อ 1) ศึกษาระดับของความขัดแย้งในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 2, 2) ศึกษาแนวทางบริหารความขัดแย้งที่เหมาะสมในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 2 กลุ่มเป้าหมายที่ใช้ในการวิจัย คือ ผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 2 ปีการศึกษา 2561 รวมทั้งสิ้น 260 โดยวิธีการเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบถาม ที่มีค่าความเชื่อมั่นทั้งฉบับเท่ากับ 0.908 สถิติที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน


     ผลการวิจัยพบว่า 1) ระดับความขัดแย้งในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 2  มีค่าเฉลี่ยอยู่ในระดับมาก (gif.latex?\bar{x}  = 3.50, S.D. = 1.006) เมื่อพิจารณารายด้านพบว่าอยู่ในระดับมาก 3 ด้าน เมื่อเรียงลำดับค่าเฉลี่ยจากมากไปหาน้อย ได้แก่ ด้านปฏิสัมพันธ์ในการทำงาน (gif.latex?\bar{x}  = 3.56, S.D.  = .908) รองลงมา คือ  ด้านผลประโยชน์ (gif.latex?\bar{x}  = 3.55, S.D. = 1.293) และด้านโครงสร้างองค์การ (gif.latex?\bar{x}  = 3.51, S.D. = .994)  และอยู่ในระดับปานกลาง 2 ด้าน เมื่อเรียงลำดับค่าเฉลี่ยจากมากไปหาน้อย ได้แก่ ด้านข้อมูล ( gif.latex?\bar{x} = 3.49, S.D. = .94)  รองลงมา คือ ด้านค่านิยม (gif.latex?\bar{x}  = 3.41, S.D. = .896) ตามลำดับ และ 2) แนวทางการบริหารความขัดแย้งในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 2  มีค่าเฉลี่ยอยู่ในระดับปานกลาง (gif.latex?\bar{x}  = 3.45, S.D. = 0.945) เมื่อพิจารณารายด้านพบว่าอยู่ในระดับมาก 1 ด้าน ได้แก่ ด้านการประนีประนอม (gif.latex?\bar{x}  = 4.002, S.D.  = 0.6732)  และอยู่ในระดับปานกลาง 3 ด้าน เมื่อเรียงลำดับค่าเฉลี่ยจากมากไปหาน้อย ได้แก่ ด้านการยอมให้/ยอมตาม  (gif.latex?\bar{x}   = 3.43, S.D. = 0.88) ด้านการเอาชนะ (gif.latex?\bar{x} = 3.33, S.D. = 1.181)  ด้านการหลีกเลี่ยง  (gif.latex?\bar{x} = 3.03, S.D. = 1.045)  ตามลำดับ

Article Details

ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กนกภรณ์ ชื่นตา. (2556). การบริหารความขัดแย้งของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาระยอง เขต 1. วิทยานิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา.
จุฑามาศ รุจิรตานนท์. (2547). การศึกษาสาเหตุของความขัดแย้งและวิธีการจัดการกับความขัดแย้งของผู้บริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน ช่วงชั้นที่ 1-2 สังกัดสำนักงานงานเขตพื้นที่การศึกษาสุพรรณบุรี. วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏกาญจนบุรี.
เจริญ โคกสีอํานวย. (2546). วิธีแก้ความขัดแย้งของผู้บริหารโรงเรียนมัธยมศึกษาสังกัดกรมสามัญศึกษาในเขตกรุงเทพมหานคร. วิทยานิพนธ์ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัย ศรีนครินทรวิโรฒประสานมิตร.
ชัยเสฏฐ์ พรหมศรี. (2550). การจัดการความขัดแย้งในองค์กร. กรุงเทพฯ: เอ็กซเปอร์เน็ท.
ถวัลย์ วรเทพพุทธิพงษ์, & สุรสิทธิ์ รุ่งเรืองศิลป์. (2525). การแก้ปัญหาข้อขัดแย้งในหน่วยเทศาภิบาล. กรุงเทพฯ: กรมบัญชีกลาง.
ทองคูณ หงส์พันธุ์. (2543). ผู้บริหารมือใหม่ในสถานการณ์เปลี่ยนแปลง. บุรีรัมย์: สถาบันราชภัฏบุรีรัมย์.
ธนิกานต์ มาฆะศิรานนท์. (2550). การจัดการความขัดแย้งอย่างสร้างสรรค์. กรุงเทพฯ: เอ็กซเปอร์เน็ท.
นุตประวีณ์ เบาเนิ้ด. (2555). การบริหารความขัดแย้งของผู้บริหารสถานศึกษากับการปฏิบัติงานของครูสังกัดกรุงเทพมหานคร. วิทยานิพนธ์ปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิต บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศิลปากร.
รังสรรค์ เหมันต.์ (2546). พฤติกรรมองค์การ. กรุงเทพฯ: ธรรมสาร จำกัด.
รันชญา แซ่เล้า. (2548). การจัดการความขัดแย้งของผู้บริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐานในเขตพื้นที่การศึกษาเชียงใหม่ เขต 1. วิทยานิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
วราภรณ์ คุณธรรม. (2555). การบริหารความขัดแย้งของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาหนองคาย เขต 3. วิทยานิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษาบัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยนครพนม.
วันชัย วัฒนศัพท์. (2542). กระบวนการเจรจาไกล่เกลี่ยคนกลาง: ยุทธศาสตร์การนำไปใช้เพื่อแก้ปัญหาความขัดแย้ง. ขอนแก่น: สถาบันสันติศึกษา มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
วันชัย วัฒนศัพท์, & รัตนาภรณ์ วัฒนศัพท์. (2552). การแก้ปัญหาความขัดแย้งในสถานศึกษา (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: สถาบันพระปกเกล้า.
วิโรจน์ สารรัตนะ. (2545). การบริหาร หลักการ ทฤษฎี ประเด็นทางการศึกษาและบทวิเคราะห์ องค์การศึกษาไทย พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพฯ: พิมพ์พิสุทธ์.
สมทรง เพชรคง. (2548). การศึกษาสาเหตุของความขัดแย้งและวิธีการจัดการกับความขัดแย้งของผู้บริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษากาญจนบุรี. วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏกาญจนบุรี.
สัมมา รธนิธย์. (2553). เอกสารคำสอนหลักทฤษฎีและปฎิบัติการบริหารการศึกษา. กรุงเทพฯ: แอล. ที. เพลส.
สุวิทย์ บัวกอง. (2559). การบริหารความขัดแย้งในสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน กลุ่มโรงเรียนดงขุย สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเพชรบูรณ์ เขต 1. วิทยานิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการบริหารการศึกษา บัณฑิตวิทยาลัย วิทยาลัยนครราชสีมา.
เสน่ห์ โสมนัส. (2548). การศึกษาสาเหตุของความขัดแย้งและวิธีจัดการกับปัญหาความขัดแย้งของผู้บริหารโรงเรียนประถมศึกษาสังกัดสํานักงานการประถมศึกษา จังหวัดสุพรรณบุรี. วิทยานิพนธ์ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒประสานมิตร.
เสริมศักดิ์ วิศาลาภรณ์. (2545). ความขัดแย้ง-การบริหารเพื่อความสร้างสรรค์. กรุงเทพฯ: ตะเกียง.
อัจฉรา ลิ้มวงษ์ทอง. (2557). การบริหารความขัดแย้งในองค์การ. กรุงเทพฯ: บุ๊คส์ ทู ยู.
เอมอร กฤษณะรังสรรค์. (2554). ทักษะการสร้างสัมพันธภาพกับผู้อื่น. ค้นเมื่อ 12 ธันวาคม 2561, จาก http://www. novabizz.com/NovaAce/Relationship/Skill.htm
อุเทน ทองสวัสดิ์. (2551). การศึกษาความขัดแย้งและวิธีการบริหารความขัดแย้งของผู้บริหารโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาในจังหวัดสกลนคร. วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
Moore, G. A. (1996). Organization type and reported conflict styles. Ed.D Dissertation, Peabody College for Teachers, Vanderbilt University.
Pneuman, R. W. & Bruhl M. E. (1982). Managing Conflict. New Jersey: Prentice-Hall.
Rahim, M. A. (1983). A measure of styles of handing interpersonal conflict. Academy of Management Journal, 26(2), 368-376.
Thomas, K. W., & Kilmann, R. H. (1796). Conflict and conflict management. In M. D. Dunnette (Ed.). Handbook of industrial and organization psychology. Chicago: Rand McNally.